Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Φτάσαμε στο σημείο που η Τουρκία είναι έτοιμη να ανοίξει επίσημα και ζήτημα κυριαρχίας σε νησιά του Αιγαίου.

Αργά αλλά σταθερά, τα τελευταία χρόνια η γειτονική χώρα χτίζει ένα αφήγημα το οποίο μπορεί να είναι παράλογο, αλλά το υποστηρίζει με επιμονή και προσπαθεί μέσω της συνεχούς προβολής από τα ΜΜΕ αλλά και δια της παιδείας να το περάσει στην κοινωνία της.

Και σε αυτό το θέμα δεν υπάρχει καμία διαφωνία σε όλο το πολιτικό της φάσμα.

Ουσιαστικά εδώ και χρόνια, η Τουρκία εξοπλίζεται και μέσω μεθόδων κοινωνικής μηχανικής προετοιμάζει και φανατίζει τον πληθυσμό της.

Η χώρα μας εξοπλίζεται και καλώς, προκειμένου να προασπίσει τα συμφέροντα της που πηγάζουν από το διεθνές δίκαιο.

Πόσο τραγικά εξωπραγματικοί φαίνονται σήμερα όσοι αφελώς έθεταν το δίλημμα, βούτυρο ή κανόνια, αδυνατώντας να συνειδητοποιήσουν ότι χωρίς τα κανόνια δεν μπορεί να υπάρξει βούτυρο.

Όσα οπλικά συστήματα όμως και αν αγοράσει μια χώρα, για να μπορέσει να τα αξιοποιήσει στο έπακρο θα πρέπει να έχει και το κατάλληλο ανθρώπινο δυναμικό και το δυναμικό αυτό προέρχεται από την κοινωνία.

Τόσα χρόνια που ορισμένοι γείτονες προετοίμαζαν τον πληθυσμό τους, στην Ελλάδα είχαμε αφεθεί να ζούμε σε ένα ροζ συννεφάκι, υιοθετώντας ξενόφερτες ανοησίες τύπου woke agenda που αποκοίμιζαν και διέφθειραν αξιακά ένα σημαντικό μέρος της κοινωνίας και ιδίως τη νεολαία, που αποτελεί την ελπίδα για το μέλλον.

Αξίες όπως η φιλοπατρία, ο σεβασμός σε ήρωες του γένους, η πίστη στον Θεό που νοηματοδοτούν την ανθρώπινη ύπαρξη, ενισχύουν την κοινωνική συνοχή και χτίζουν ισορροπημένους χαρακτήρες, αντιμετωπίζονταν ως αναχρονιστικές και παρωχημένες, δίνοντας της θέση τους σε κάθε λογής παρακμιακή μόδα.

Εστιάσαμε στην εκπαίδευση και ξεχάσαμε την παιδεία, πιστέψαμε σε έναν προοδευτισμό που αποδείχθηκε ηθική οπισθοδρόμηση, μπερδέψαμε την υγιή αμφισβήτηση με την προκλητική αυθάδεια.

Όσο κάποιοι εν δυνάμει αντίπαλοι μας ανέτρεφαν λύκους, εμείς ανατρέφαμε πρόβατα, ζώντας σε μια υπνωτιστική τρυφηλότητα, έχοντας ξεχάσει ότι στη "γειτονιά" μας οι διεθνείς σχέσεις διέπονται από τα διδάγματα του Θουκυδίδη και όχι του Fukuyama.

Τι κι αν φώναζαν συνεχώς κάποιοι γραφικοί για αναδυόμενες απειλές, τι ήξεραν αυτοί οι κινδυνολόγοι.

Μπρος στο club και τον καφέ, όλα τ' άλλα ήταν passé.

Και σα να μην έφταναν όλα αυτά έχουμε και τους γνωστούς αιθεροβάμονες (;) που προσπαθούν με κάθε τρόπο να υποσκάψουν τις σχέσεις της χώρας με εταίρους που αυξάνουν την αποτρεπτική ισχύ της, παίζοντας ακουσίως ή εκουσίως το παιχνίδι της Τουρκίας.

Ας αναλογιστούμε τα παραπάνω και την αυξανόμενη σοβαρότητα της κατάστασης και έστω και στο πάρα πέντε, ας φροντίσουμε να διορθώσουμε όσα προλαβαίνουμε. Το χρωστάμε σε όσους έφυγαν και σε όσους θα έρθουν μετά από εμάς.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους