Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"The Europarliamentarian doth protest too much, methinks." Hamlet, Queen Gertrude. Η Επιστήμη της Ψυχολογίας έχει αποφανθεί.

Όσο πιο έντονη η φωνασκία, τόσο πιο πιθανή η προσπάθεια κατάπνιξης ενδόμυχων επιθυμιών.

Στην ψυχολογική θεωρία (ειδικά στην ψυχανάλυση), αυτό το φαινόμενο ονομάζεται Σχηματισμός Αντίδρασης (Reaction Formation), ο οποίος συχνά λειτουργεί σε συνδυασμό με τον Μηχανισμό της Προβολής (Projection) Όταν ένας άνθρωπος δυσκολεύεται να αποδεχτεί μια δική του, ενδόμυχη επιθυμία ή παρόρμηση επειδή τη θεωρεί κοινωνικά ή ηθικά απαράδεκτη, το ασυνείδητό του επιστρατεύει άμυνες.

Το άτομο υιοθετεί μια συμπεριφορά που είναι το άκρως αντίθετο αυτού που πραγματικά νιώθει.

Για παράδειγμα, κάποιος που καταπιέζει έντονα τις δικές του απαγορευμένες επιθυμίες, μπορεί να γίνει ο πιο φανατικός, θορυβώδης και επιθετικός πολέμιος αυτών των ίδιων επιθυμιών στους άλλους (προβάλλοντας τον εσωτερικό του εχθρό προς τα έξω). Η υπερβολή, η υστερία και ο φανατισμός είναι συνήθως ενδείξεις ότι η άμυνα ζορίζεται.

Όσο πιο πολύ απειλείται η καταπιεσμένη επιθυμία να βγει στην επιφάνεια, τόσο πιο «δυνατά» πρέπει να φωνάξει το άτομο για να πείσει –πρώτα απ' όλα τον ίδιο του τον εαυτό– ότι δεν έχει καμία σχέση με αυτό.

Όπως έγραψε και ο Σαίξπηρ στον Άμλετ: «Η κυρία διαμαρτύρεται υπερβολικά, νομίζω» (The lady doth protest too much, methinks). Όταν η αντίδραση κάποιου είναι δυσανάλογα μεγάλη και θορυβώδης για το μέγεθος του ζητήματος, το ένστικτό πολύ σωστά λέει ότι κοιτάζει έναν καθρέφτη και όχι ένα παράθυρο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους