Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Ο Λάζαρος Ρότα και η πιο σημαντική δήλωση της χρονιάς - Μια αγκαλιά ίσως σώσει μία ζωή»»⚽️🫂 «Είναι τρομακτικό αυτή τη στιγμή να χάνονται ζωές νέων ανθρώπων.

Είναι ακόμη πιο τρομακτικό, που τους βλέπεις ότι είναι καλά χωρίς κανείς να καταλαβαίνει πώς είναι μέσα τους.

Αναφέρομαι στις αυτοκτονίες.

Ζούμε σε μία εποχή που ο κόσμος είναι συνδεδεμένος, αλλά μέσα του είναι φοβισμένος, εξαντλημένος για να αποδείξει ότι είναι καλά και δυνατός.

Ίσως θα έπρεπε κι εμείς από πλευράς μας όταν ρωτάνε κάποιον αν είναι ή αν νιώθει καλά να το εννοούμε αληθινά.

Κάπως έτσι ο άνθρωπος στον οποίον απευθυνόμαστε δεν νιώθει ότι είναι βάρος αλλά ότι κάποιος τον νοιάζεται πραγματικά.

Μία τέτοια κίνηση, μία ομιλία, μία αγκαλιά, ίσως είναι η αιτία να σωθούν ζωές.

Κάτι τελευταίο, θα αναφερθώ σε αυτούς που καθημερινά παλεύουν σιωπηλά μέσα τους.

Να μην πάρουν μία απόφαση που θα είναι μόνιμη και δεν θα έχει γυρισμό για έναν πόνο που μπορεί να ξεπεραστεί» 🌿 Λάζαρος Ρότα στις δηλώσεις του για το πρωτάθλημα. 🎩 Μέσα σε έναν κόσμο που έχει μάθει να μετρά την αξία με θορύβο, αριθμούς, τίτλους και εικόνες, υπάρχουν κάποιες στιγμές που ένας άνθρωπος επιλέγει να μιλήσει όχι για τον εαυτό του, αλλά για την ανθρώπινη ψυχή.Ξαφνικά, ο αθλητισμός παύει να είναι απλώς ένα παιχνίδι και γίνεται ένας καθρέφτης της κοινωνίας μας, γίνεται πράξη ευθύνης, γίνεται φως. Ο Κατερινιώτης ποδοσφαιριστής Λάζαρος Ρότα, τη στιγμή που θα μπορούσε να χαθεί μέσα στη δίνη των πανηγυρισμών, των συνθημάτων και της προσωπικής δικαίωσης, έκανε κάτι εξαιρετικά σπάνιο.

Επέλεξε να χρησιμοποιήσει το πιο δυνατό μικρόφωνο που είχε ποτέ μπροστά του όχι για να υψώσει το «εγώ», αλλά για να αγγίξει το «εμείς». Δεν αναλώθηκε σε επινίκιες κορώνες, ούτε προσπάθησε να χτίσει έναν ακόμα μύθο γύρω από το όνομά του.

Αντίθετα, έβαλε τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση,πάνω από τα τρόπαια υπάρχουν άνθρωποι.

Πάνω από τη δόξα υπάρχει ο πόνος που κανείς δεν βλέπει.

Πάνω από τη νίκη υπάρχει η ζωή.

Πιστεύω ακράδαντα ότι εκεί κρύβεται το πραγματικό μεγαλείο ενός ανθρώπου.

Όχι στη στιγμή που κατακτά την κορυφή, αλλά στη στιγμή που, ενώ βρίσκεται εκεί, θυμάται όσους παλεύουν σιωπηλά στο σκοτάδι.

Γιατί χρειάζεται πειθαρχία, δύναμη και επιμονή για να σηκώσεις ένα τρόπαιο, αλλά χρειάζεται πολύ μεγαλύτερη δύναμη για να μιλήσεις δημόσια για την ψυχική εξάντληση, τη μοναξιά και την ανάγκη της ανθρώπινης παρουσίας σε μια εποχή που όλοι προσποιούνται ότι αντέχουν.

Ζούμε στην εποχή της διαρκούς επίδειξης.

Όλοι πρέπει να φαίνονται χαρούμενοι, επιτυχημένοι, άτρωτοι.

Οι άνθρωποι κουβαλούν μέσα τους καταιγίδες, αλλά έχουν μάθει να χαμογελούν μηχανικά για να μην ενοχλούν κανέναν.

Μέσα σε αυτή τη συλλογική σιωπή, μια τόσο ειλικρινής φωνή αποκτά τεράστια σημασία.

Γιατί θυμίζει κάτι που έχουμε σχεδόν ξεχάσει ότι η μεγαλύτερη νίκη δεν είναι να αποδείξεις πως είσαι δυνατός, αλλά να κάνεις έναν άνθρωπο να νιώσει πως δεν είναι μόνος.

Τέτοια παραδείγματα μας δίνουν ελπίδα.

Επειδή αποδεικνύουν πως υπάρχουν ακόμη νέοι άνθρωποι που, παρά τη δημοσιότητα, την πίεση και τη λατρεία της εικόνας, δεν χάνουν την ανθρωπιά τους.

Που αντιλαμβάνονται ότι η επιρροή δεν είναι προνόμιο για αυτοπροβολή, αλλά ευθύνη.

Και όταν ένας νέος αθλητής, πάνω στη μεγαλύτερη ίσως στιγμή της καριέρας του, επιλέγει να μιλήσει για τη ζωή, για τον άνθρωπο και για την αξία του να νοιαζόμαστε αληθινά ο ένας για τον άλλον, τότε ίσως να υπάρχει ακόμη χώρος για αισιοδοξία σε αυτή την κοινωνία.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, οι τίτλοι ξεθωριάζουν, οι σεζόν τελειώνουν και τα γήπεδα αδειάζουν.

Οι λέξεις όμως που ειπώθηκαν την κατάλληλη στιγμή μπορούν να μείνουν μέσα σε έναν άνθρωπο για πάντα. Και που ξέρεις καμιά φορά, μπορεί πραγματικά να σώσουν μια ζωή.✨,

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους