Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Συμπυκνωμένη η ειδησεογραφία της Barça και λέω να αραδιάσω 2-3 σκέψεις μου.

Χθες το βράδυ το Camp Nou αποχαιρέτησε τη φετινή version της ομάδας ανδρών, με ακόμη μία νίκη -αυτή τη φορά επί της Betis- και το απόλυτο 19/19 εντός έδρας.

Ρεκόρ όλων των εποχών στη La Liga.

Το 2ο σερί πρωτάθλημα δεν ήταν ποτέ δεδομένο, ούτε χαρίστηκε.

Η αγωνιστική κατάρρευση της κύριας συνδιεκδικήτριας δεν αφαιρεί πόντους από την προσπάθεια των παικτών του Flick.

Μια γρήγορη ματιά στα ρόστερ -τουλάχιστον σε επίπεδο ονομάτων- αρκεί για να αντιληφθούμε το μέγεθος της επιτυχίας.

Και ένας σύντομος αναστοχασμός στο τι λέγαμε για παίκτες που τελικά αποδείχθηκαν επαρκείς για την διατήρηση των εγχώριων σκήπτρων, αρκεί για μας προβληματίσει σε σχέση με τις προσδοκίες -και κυρίως για την συχνά άδικη κριτική μας- σε αυτούς.

Προσδοκίες που διαχρονικά είναι υψηλές, αλλά θα πρέπει να εξετάζονται με το βλέμμα στραμμένο προς τη διοίκηση.

Εκείνη καθορίζει το ρόστερ.

Εκείνη θέτει τις βάσεις.

Κανένας προπονητής δεν είναι θαυματοποιός.

Το καλοκαίρι απαιτούνται διορθώσεις και αποφάσεις -ίσως και σκληρές- για να κάνει η Barça το step up και στην Ευρώπη.

Πέρυσι έφτασε στους 4, φέτος στους 8 του Champions League.

Όσοι θέλουν να κοροϊδεύουν τους εαυτούς τους μπορούν να πιστεύουν ότι μπορούσαμε και καλύτερα.

Η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Και επιτάσσει την προσθήκη τουλάχιστον δύο ποδοσφαιριστών -σε άμυνα και επίθεση- ώστε να γίνει το βήμα παραπάνω.

Παικτών με ποιότητα, εμπειρία και -το σημαντικότερο- διάθεση να την μεταλαμπαδεύσουν στο νεανικό σύνολο.

Όπως έκανε ο μεγάλος Lewandowski.

Δεν λέω πως θα είναι εύκολο.

Είναι όμως εφικτό και τελικά είναι η κύρια δουλειά τους.

Η σημερινή ανακοίνωση ανανέωσης συμβολαίου του Hansi Flick έως το 2028 ήταν αναμενόμενη και απολύτως αιτιολογημένη.

Να φροντίσουν λοιπόν να τη στηρίξουν και στην πράξη.

Απλά είναι τα πράγματα. ΥΓ.1 Πόσο μεγάλη σημασία έχει να θέλει ένας παίκτης να αγωνιστεί σε μια ομάδα ανεξαρτήτως αγωνιστικής αξίας, αποδείχθηκε περίτρανα με τις περιπτώσεις των Griezmann και Lewandowski. Ο Γάλλος αποκτήθηκε με προσδοκίες, κόστισε πανάκριβα, στηρίχθηκε, και τελικά όχι απλά δεν προσέφερε, αλλά έφτασε στο σημείο να προσβάλει δημόσια την Barça χρησιμοποιώντας γελοία επιχειρήματα (μάθαμε πως στα 28 σου είσαι μικρός για να παίρνεις αποφάσεις για τη ζωή σου). Ο Πολωνός επέλεξε την Barça στην πιο δύσκολη περίοδο της ιστορίας της, ρισκάροντας την υστεροφημία του και φεύγει ως θρύλος. Τεράστιε Johan Cruyff ΠΟΣΟ δίκιο είχες… ΥΓ.2 Επέλεξα συνειδητά να μη γράψω ούτε μια γραμμή για τη συνέντευξη του Perez.

Αποδείχθηκε σοφή κίνηση καθώς η θλιβερή του δημόσια εμφάνιση, ανέδειξε από μόνη της όλα όσα πρεσβεύει διαχρονικά.

Οι δηλώσεις του κατακρίθηκαν από το σύνολο των ΜΜΕ -ακόμη και όσων δεν ασχολούνται αποκλειστικά με αθλητικά ζητήματα, όπως το Reuters και το Euronews- εστιάζοντας στο σεξιστικό του παραλήρημα (Athenea del Castillo είσαι περήφανη φαντάζομαι ε;) ενώ η δημόσια αποδόμηση του από προσωπικότητες όπως ο Iker Casillas, ήταν η καλύτερη τιμωρία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους