Η Eva Karachaliou με ρώτησε αν αξίζει να πάμε Θεσσαλονίκη για λιγότερες από 48 ώρες. Απάντησα θετικά, χωρίς να μπορώ να φανταστώ πού θα οδηγούσε όλο αυτό… Και να που βρέθηκα να πίνω καφέ με...
Η Eva Karachaliou με ρώτησε αν αξίζει να πάμε Θεσσαλονίκη για λιγότερες από 48 ώρες.
Απάντησα θετικά, χωρίς να μπορώ να φανταστώ πού θα οδηγούσε όλο αυτό… Και να που βρέθηκα να πίνω καφέ με αξιόλογους “ήρωες” της εστίασης που ακόμα δεν είχα γνωρίσει από κοντά, να συζητάμε για θέματα του κλάδου HORECA που με απασχολούν εδώ και καιρό, και τελικά να φεύγω από κάθε συνάντηση με φρέσκιες ιδέες και νέα οπτική σε όσα ήδη σκεφτόμουν. 13 ραντεβού με ανθρώπους της εστίασης και της φιλοξενίας.
Ένα συνέδριο με την BNI, την ομάδα επιχειρηματιών που αναπτυσσόμαστε παράλληλα.
Μακράν τους καλύτερους μπεζέδες που έχω φάει ποτέ μου.
Και μια επίσκεψη σε podcast studios – για την οποία δεν θα πω πολλά ακόμα, αλλά σύντομα θα τα μάθετε όλα… Αυτό που με σημάδεψε περισσότερο: Ο κόσμος της εστίασης στη Θεσσαλονίκη δεν παραπονιέται.
Σκέφτεται, κινείται, χτίζει.
Και όταν βρίσκεσαι δίπλα σε τέτοιους ανθρώπους καταλαβαίνεις γιατί κάποια πράγματα δεν αντικαθίστανται από τίποτα ψηφιακό.
Γυρίσαμε σπίτια μας με λίστες, με ιδέες, με συνεργασίες που ήδη κινούνται.
Και ναι, κάτι τέτοιες στιγμές είναι που συνειδητοποιώ πόσο σημαντικό είναι το να συνδεόμαστε ουσιαστικά με τους ανθρώπους που έχουμε κοινό όραμα.
Να ξεπερνάμε τα “εμπόδια” των χιλιομέτρων που βρίσκονται ανάμεσά μας.
Και να επενδύουμε τον χρόνο και την ενέργειά μας για να συνδεθούμε βαθύτερα με όλους όσοι βαδίζουν πλάι μας σε όσα πετυχαίνουμε. Αυτό ήταν ένα ταξίδι αστραπή. Και άξιζε! Θεσσαλονίκη, ετοιμάσου! Επιστρέφουμε σύντομα και με εκπλήξεις…
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους