Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πέρασα αυτόν τον εφιάλτη. Διαγνώστηκα στα 41 μου. 8 εκατοστά. Καρκίνος! Ολο το σχήμα της χημείο-5 μήνες, διπλή μαστεκτομή, αφαίρεση όλων των λεμφαδένων κ 30 ακτίνες.

Ορμονοθεραπεία 8 χρόνια.

Στάθηκα τυχερή. Ζω. Στάθηκα τυχερή γιατί η μητέρα μου 6 μήνες πριν από τη διάγνωσή μου μού έκανε δώρο την ιδιωτική ασφάλισή μου.

Είχαμε χάσει τον μπαμπά μου από καρκίνο. 4 χρόνια τραβολογούνταν στα δημόσια νοσοκομεία με ό,τι συνεπάγεται αυτό… Η μητέρα μου έκανε τη γραμματέα, τη νοσοκόμα, όλη τη φροντίδα.

Παράτησε το γραφείο της.

Τη δικηγορία που υπηρετούσε 40 χρόνια.

Τα είδε όλα.

Τα είδαν όλα.

Ο μπαμπάς μου τότε ήταν κατά των ιδιωτικών ασφαλίσεων.

Ιδεολογικοί οι λόγοι.

Άκρατος ρομαντισμός θα πω... Ειχε την οικονομική άνεση να έχει ιδιωτική ασφάλιση.

Δεν το ήθελε ομως.

Με ασφάλισε λοιπόν εμένα κρυφά η μητέρα μου όταν ήμουν 40 ετών.

Τότε πίστευα ότι ήμουν υγιέστατη.

Ήμουν αθλήτρια, έτρωγα υγιεινά, δεν έπινα δεν κάπνιζα… Της θύμωσα τότε λέγοντάς της ότι πετάει τα χρήματά μας για βλακείες.

Ήταν σωτήριο.

Στάθηκα τυχερή μέσα στην ατυχία μου.

Με αυτή την ιδιωτική ασφάλιση μπόρεσα να έχω γιατρό τον Ξεπαπαδάκη χωρίς να πουλήσω το σπίτι μου… μπόρεσα να κάνω τις χημείο μου σε ιδιωτικό νοσοκομείο/ξενοδοχείο.

Το ίδιο κ τις ακτίνες.

Στάθηκα τυχερή… Αλίμονο στη γυναίκα που δεν έχει ιδιωτική ασφάλιση, που δεν έχει την οικονομική άνεση ή την καθημερινή στήριξη… Αλίμονο.

Στη χώρα που όλα καταρρέουν εκτός από τις παρωπίδες του Σταυρου, μην γίνεις σαν τον Σταύρο. «ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ» Λίγες μέρες πριν ο Σταύρος ο Θεοδωράκης έκανε μία εκπομπή για τον καρκίνο του μαστού με πρωταγωνίστρια μία επώνυμη γυναίκα.

Η εκπομπή ακολούθησε την γυναίκα σε όλη της την πορεία ( με την άδεια της φυσικά ) παλεύοντας με τον καρκίνο.

Την ακολούθησε στις εξετάσεις της, στο νοσοκομείο, στην χημειοθεραπείες της και παρουσίασε και τους γιατρούς που την παρακολουθούν.

Όλα αυτά βέβαια σε ιδιωτικό νοσοκομείο.

Στο οποία ιδιωτικό νοσοκομείι οι θεραπείες γίνονται με ραντεβού σε προγραμματισμένη ώρα και μέρα, η θέση πάρκινγκ του αυτοκινήτου σου σε περιμένει, έχεις από πάνω σου συνεχώς τους γιατρούς σου και τους νοσηλευτές και είσαι σε ένα δωμάτιο μόνη.

Το οποίο ιδιωτικό νοσοκομείο φυσικά είναι σαν 5στερο ξενοδοχείο που σου παρέχει τα πάντα και οι γιατροί που σε παρακολουθούν σηκώνουν πάντα τα τηλέφωνα για οτιδήποτε χρειαστεί ο ασθενής.

Στην εκπομπή επίσης οι γιατροί που μίλησαν είπαν ότι οι γυναίκες που το περνάνε όλο αυτό πρέπει να είναι πολύ αισιόδοξες, άνετες, να μην αλλάξουν την καθημερινότητα τους να μην έχουν άγχος, στενοχώρια, γιατί όλα αυτά ρίχνουν την άμυνα του οργανισμού και ο καρκίνος βρίσκει έδαφος να κάνει πιο μεγάλο κακό.

Ένας από τους γιατρούς επίσης είπε ότι η Ελλάδα είναι από τις πρώτες χώρες που έχει πρόσβαση σε φάρμακα και ότι καινούριο βγαίνει το παίρνει πρώτη σε αντίθεση με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γαλλία και η Γερμανία που τα παίρνουν 1,5 χρόνο μετά.

Ωραία όλα αυτά που παρουσίασε ο Σταύρος μας μόνο που όλα αυτά εξελίσσονται σε ένα ιδιωτικό νοσοκομείο.

Σε ένα άριστο ιδιωτικό νοσοκομείο που βέβαια είναι όπως θα έπρεπε να είναι ένα δημόσιο νοσοκομείο.

Πόσο μάλλον ένα δημόσιο αντικαρκινικό νοσοκομείο.

Μάλλον ο Σταύρος δεν έχει μπει σε δημόσιο αντικαρκινικό νοσοκομείο.

Εκεί που οι γυναίκες με καρκίνο του μαστού μπαίνουν για θεραπεία το πρωί και είναι άγνωστη η ώρα που θα φύγουν.

Εκεί που οι γιατροί και οι νοσηλευτές δίνουν έναν τεράστιο και πολλές φορές άνισο αγώνα για να εξυπηρετήσουν όλες τις γυναίκες που δίνουν μία πολύ μεγάλη μάχη.

Σε ένα περιβάλλον που μάλλον μία οικοδομή είναι σε καλύτερη κατάσταση.

Σε ένα ένα νοσοκομείο που ο γιατρός που σε παρακολουθεί, παρακολουθεί εκατοντάδες γυναίκες και κάποια στιγμή μπορεί να μη σηκώσει το τηλέφωνο όταν τον χρειάζεσαι.

Ακόμα και αν αυτό που τον χρειάζεσαι ή αυτό που θες να του πεις είναι εντελώς άκυρο.

Μια στις 6 γυναίκες παρουσιάζει καρκίνο του μαστού.

Εγώ πιστεύω ότι το ποσοστό είναι παραπάνω αλλά και πάλι.

Το ποσοστό είναι θλιβερό.

Και άκρως ανησυχητικό.

Και αντί το κράτος να κάνει τα πάντα για να εξασφαλίσει σε αυτές τις γυναίκες ένα τίμιο και έναν αγώνα στα ίσια με τον καρκίνο κάνει ακριβώς το αντίθετο.

Δεν μπορούν όλες οι γυναίκες να πάνε στα ιδιωτικά νοσοκομεία.

Δεν το έμαθες από μένα Σταύρο.

Εσείς οι γιατροί στα ιδιωτικά, έχετε καταλάβει την ψυχολογία της γυναίκας όταν περνάει κάτι τέτοιο.

Τι θα πει να μην έχουν άγχος, να είναι άνετες και να συνεχίσουν να ζουν κανονικά; Αλήθεια τώρα; Πως μπορεί μία γυναίκα να μην έχει άγχος; Πως μπορεί μία γυναίκα να είναι άνετη; Πως μπορεί να συνεχίσει να ζει κανονικά; Εδώ καταρρέουν οι άνθρωποι που είναι δίπλα τους, αυτές τι; Άνετες, χωρίς άγχος και χωρίς στενοχώρια; Με τις τρίχες ασχολείσαι; Τι μαλακία ερώτηση είναι αυτή; Αλήθεια, μπήκε ποτέ κανένας στην διαδικασία να σκεφτεί πως νιώθει μία γυναίκα που χάνει τα μαλλιά της; Μπήκε κανείς στη διαδικασία να σκεφτεί ότι αυτή η γυναίκα πρέπει να κάνει ότι περνάει από το χέρι της για να μην μάθουν τίποτα τα παιδιά της και διαλυθούν; Μπήκατε ποτέ στη διαδικασία ότι μία γυναίκα θα μπει στο χειρουργείο με δύο στήθη και πιθανόν να βγει χωρίς το ένα ή και τα δύο της στήθη; Μπήκε κανείς στη διαδικασία να σκεφτεί ότι αν συμβεί το κακό τι κενό θα μείνει πίσω; Όσο για το ότι η Ελλάδα είναι πρώτη στις χώρες που παίρνουν τα καινούρια φάρμακα, αυτά γιατρέ μου δεν θα τα έλεγε ούτε ο Σπύρος.

Εκτός και αν το συγκεκριμένο νοσοκομείο που εργάζεσαι έχει άλλες αβάντες. 6 μήνες γυναίκα φίλου μου περίμενε να πάρει έγκριση για ανοσοθεραπεία γιατρέ μου και αυτή τη στιγμή που μιλάμε η γυναίκα είναι αλλού και ο πατέρας μόνος του με τρία ανήλικα παιδιά.

Δεν έχουν όλες χρήματα για περούκες Σταύρο.

Ούτε για εξτένσιον.

Ούτε για να φοράνε κάσκα την ώρα της θεραπείας.

Και επειδή πλέον όλοι και όλες στον κύκλο μας ή στον στενό μας κύκλο έχουμε τέτοια κατάσταση καλό θα ήταν Σταύρο μου να πας μία βόλτα και σε ένα δημόσιο αντικαρκινικό νοσοκομείο.

Να ρωτήσεις ανώνυμες γυναίκες.

Γυναίκες που έρχονται από την επαρχία.

Γυναίκες που δεν φτάνει που τους έτυχε αυτό που τους έτυχε αλλά έχουν μπροστά τους και ένα κράτος βουνό που πρέπει να παλέψουν και με αυτό.

Σταύρο, ένας από τους λόγους που θερίζει ο καρκίνος του μαστού ξέρεις ποιος είναι; Κάτσε θα σου πω εγώ. - Ναι γεια σας, θέλω να κλείσω ένα ραντεβού μέσω ΕΟΠΥΥ για μαστογραφία και υπέρηχο μαστών. - Βεβαίως, το πρώτο διαθέσιμο ραντεβού είναι την πρώτη εβδομάδα του Οκτωβρίου για υπέρηχο.

Για μαστογραφία σε 15 μέρες. - Την πρώτη εβδομάδα του Οκτωβρίου;;; - Μάλιστα. -Ιδιωτικά; - Την Τρίτη στις 7 το απόγευμα σας βολεύει; Κατάλαβες Σταύρο; Εγώ το μόνο που έχω να πω από δω σε όλες αυτές τις γυναίκες είναι να κάνουν πάντα τις προληπτικές τους εξετάσεις.

Και αν κάποιοι και κάποιες προσπαθούν να βάλουν τα ραντεβού τους σε ένα χρόνο να τους ξεσκίζουν μέχρι να κάνουν το αυτονόητο.

Να έχουν υπομονή και επιμονή όσο μπορούν.

Και πίστη.

Στους εαυτούς τους.

Και μετά σε ότι άλλο θέλουν.

Να είναι περήφανες για τον αγώνα που δίνουν.

Να μην ντρέπονται και να μην φοβούνται.

Αλλά αυτά που λέω φυσικά δεν είναι δυνατόν να συμβούν στο 100%. Εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να γίνει έτσι γιατί μόνο μία γυναίκα ξέρει τι σημαίνει όλο αυτό.

Γι' αυτό και οι άντρες που είναι δίπλα τους να είναι όπως πρέπει σε αυτές τις περιπτώσεις.

Βράχοι, όρθιοι, με την καλή κουβέντα, με αισθήματα, με την αγκαλιά τους ανοιχτή, το μυαλό τους και την καρδιά τους να ακούσουν από τη γυναίκα τους ότι νιώθει, ότι την φοβίζει, ότι την αγχώνει, ότι την στενοχωρεί χωρίς να την κρίνει.

Απλά να την ακούσει.

Γιατί όταν λες σε μία γυναίκα "καλά με τις τρίχες ασχολείσαι" πάει να πει ότι δεν είσαι για εκεί.

Είσαι για αλλού.

Εύχομαι στην επώνυμη γυναίκα που παρουσίασε ο Σταύρος ο Θεοδωράκης να βγει νικήτρια από όλο αυτό.

Όλες οι γυναίκες να βγουν νικήτριες από όλο αυτό.

Και να έχουν και αρκετή τύχη. Γιατί στην χώρα χωματερή δυστυχώς χρειάζεσαι και αρκετή τύχη για να ζήσεις.» Λούκυ Λουκ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους