Η ποδοσφαιρική «Ακρόπολη» της Αθήνας ☘️ γκρεμίζεται και μαζί της φεύγει ένα μεγάλο κομμάτι της παιδικής κi ενήλικης ζωής όλων μας.. Το γήπεδο της Λεωφόρου, ☘️ τοπόσημο της Αθήνας εδώ στα πόδια του...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το τέλειωσαν.. Για όλους τους Παναθηναϊκούς, αλλά κυρίως για μας τους Αμπελοκηπιώτες, η Λεωφόρος δεν ήταν απλώς ένα γήπεδο.

Ήταν σημείο αναφοράς ολόκληρης της ζωής μας.

Ένα κομμάτι από τη γειτονιά μας, από τους ανθρώπους μας, από την ίδια την Αθήνα.

Για μένα ήταν η ταβέρνα του παππού μου, «Οι Λεύκες», που στεκόταν απέναντι από το 1920 ως το 1952, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται ο "Άγιος Σάββας". Τακτικός θαμώνας ο Απόστολος Νικολαΐδης και όλο το τότε Παναθηναϊκό στερέωμα.

Τότε που το ποδόσφαιρο ήταν ακόμη γειτονιά και οι άνθρωποι γνωρίζονταν με το μικρό τους όνομα.☘️ Ήταν οι Κυριακές που η μάνα μου έστελνε εμένα η την αδελφή μου στον φούρνο του Καλαμπόκα να φέρουμε το γιουβέτσι.

Γιατί οι Κυριακές ήταν και είναι γιουβέτσι.

Τελεία και παύλα.

Όλος ο δρόμος μύριζε Κυριακή.

Μυρωδιές, ραδιόφωνα και τρανζίστορ ανοιχτά στο Ενόπλων.

Ήταν η Kυριακάτικη «Ακρόπολις» του πατέρα μου απλωμένη πάνω στο τραπέζι.

Κι εκεί, την ώρα που τρώγαμε, έφταναν μέχρι το σπίτι οι ιαχές: «ΓΚΟΟΟΟΟΛ» γιατί δεν υπήρχαν πολυκατοικίες αλλά ταράτσες back to back και ο ήχος ερχόταν σφαίρα και πριν καν ρωτήσει κανείς, ξέραμε ποιος είχε σκοράρει.☘️ Ήταν οι Κυριακές που η γειτονιά άλλαζε παλμό.

Ήταν τα φιλαράκια μου, ο Κώστας, ο Χρήστος, ο Λευτέρης, ο Άγγελος,που δεν είχαν φράγκο για εισιτήριο κι έτρεχαν να βρουν ταράτσες, για να δουν το ματς κι όταν δεν έβρισκαν, παρίσταναν τους συγγενείς ασθενών του Αγίου Σάββα για να βγουν στα μπροστινά μπαλκόνια.

Τις περισσότερες φορές όμως τους καταλάβαιναν και τους έπαιρναν στο κυνήγι.

Κι εμείς γελάγαμε λες και ήταν η μεγαλύτερη περιπέτεια του κόσμου.☘️ Ήταν οι "γυμναστικές επιδείξεις" των σχολείων και της "Σχολής Αρμούτη η Πρόοδος"που γινόντουσαν κάθε Ιούνιο.

Γέμιζε η αλάνα με άσπρα σορτσάκια και άσπρα μακό και να οι επικύψεις και να οι ανατάσεις μιας εποχής κάτω απ τον Αη Γιώργη. . Ήταν ο πατέρας μιας γειτονοπούλας μου, που γύριζε τις κερκίδες σαν δεύτερη δουλειά για το μεροκάματο, και πούλαγε λεμονάδες και πορτοκαλάδες σ' εκείνα τα στρογγυλά πλαστικά μπουκάλια που έμοιαζαν με μπάλες.

Τα ίδια πλαστικά μπουκάλια, λίγη ώρα μετά, αν στράβωνε το ματς και φούντωνε η εξέδρα, γίνονταν μέσο διαμαρτυρίας και εκτοξευόντουσαν.

Ήταν ο «τσάκα τσούκας» με τον πασατέμπο στα χάρτινα χωνάκια.

Ήταν ο Μήτσος ο Μπακούρος που πριν από κάθε αγώνα άσπριζε με το μηχάνημά του μία μία όλες τις γραμμές του γηπέδου ,λες και ετοίμαζε σκηνή θεάτρου πριν σηκωθεί η αυλαία.

Άνθρωποι απλοί, καθημερινοί.

Άνθρωποι που το γήπεδο ήταν και κομμάτι από το ψωμί τους.

Ήταν ο πατέρας συμμαθήτριάς μου, ο άνθρωπος που στάθηκε δίπλα στον Πούσκας ως μεταφραστής σε όλη εκείνη τη μαγική πορεία προς το Γουέμπλεϊ.

Εκείνη μιλούσε μαζί του, την ήξεραν όλοι οι παίκτες κι εμείς ζηλεύαμε.☘️ Ήταν οι έρωτες της εφηβείας μας και τα κρυφά ραντεβού πίσω από το γήπεδο, στα Κουντουριώτικα.

Ήταν το γήπεδο που πάτησαν θρύλοι. Ο Μεσσάρης, ο Πιερράκος, ο Λινοξυλάκης, ο Παπαεμμανουήλ, ο Λουκανίδης, ο Δομάζος, ο Αντωνιάδης.

Ήταν το ξεροστάλιασμα μας στην πίσω πόρτα μετά την προπόνηση, μπας και πετύχουμε τον Γραμμό , που ήμασταν όλες ερωτευμένες μαζί του, τον Φυλακούρη, τον Βλάχο, τον Σούρπη, τον Καμάρα, τον Οικονομόπουλο.☘️ Ήταν κι ο Γιώργος Μουζάκης με τον Γιώργο Οικονομίδη που πάνω σε ένα πακέτο τσιγάρων έγραψε το «Σύλλογος μεγάλος δεν υπάρχει άλλος» Κι ήταν κι εκείνη η φωνή του Γιάννη Βογιατζή από τα μεγάφωνα της Λεωφόρου.

Δεν ήταν απλά ένας ύμνος.

Ήταν το σάουντρακ της γειτονιάς μας.

Ήταν η Αθήνα μας και ήταν το γήπεδό μας.

Οι κόκκινοι και οι κίτρινοι αναβαθμίστηκαν, αλλά δεν ξεσπιτώθηκαν.

Το γήπεδο του Παναθηναικού όμως φεύγει και δεν φεύγει απλώς.

Γκρεμίζεται και πάει… στον Ελαιώνα.

Γκρεμίστε το. Έτσι κι αλλιώς δεν έχει μείνει σχεδόν τίποτα όρθιο.

Γκρεμίστε το. Αλλά δεν γκρεμίζετε τις Κυριακές μας.Αυτές θα μείνουν πάντα εκεί. Με γιουβέτσι στο φούρνο και «γκοοοολ!!! »..☘️ (μια ομορφη αναρτηση της Μαρως Μπουρδακου)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους