Η Ύβρις στην αρχαιότητα ήταν η προσωποποίηση της αλαζονείας, της υπερβολής, και της περιφρόνησης των θείων εντολών και νόμων... Δεν ήταν απλώς μια θεότητα, αλλά η βασική ηθική έννοια που καθόριζε την...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο τραγικός ποιητής Αισχύλος την αναφέρει ως κόρη της Δυσσέβειας.

Ως πράξη σήμαινε την υπέρμετρη υπερηφάνεια, να νομίζει δηλαδή κάποιος ότι είναι ανώτερος και από τους θεούς, να παραβιάσει δηλαδή τα ανθρώπινα όρια.

Ο άνθρωπος παραφέρεται από την αλαζονεία του, θολώνει το μυαλό του, και οδηγείται σε καταστροφικές επιλογές, έρχεται η δικαιοσύνη για να αποκαταστήσει την τάξη και τέλος η τιμωρία.

Μόλις δηλαδή περιεγραψα τις θεότητες Ύβρις, Άτη, Νέμεσις, Τίσις ή Ποινή.

Στα έργα του Ομήρου 8ος αιώνας η Ύβρις λειτουργούσε ως προειδοποίηση, ότι οι άνθρωποι πρέπει να σέβονται τη μοίρα τους και να μην επιδεικνύουν αλαζονεία. Η Ύβρις ήταν σκληρή ειδικά στους άγραφους ηθικούς νόμους, και στραφόταν προς την κοινωνική ισορροπία όταν κάποιος προσπαθούσε να την διαταράξει.

Ήταν επίσης παρούσα σε κάθε απόπειρα ανατροπής κοινωνικών και ηθικών δεσμών, ακόμη και στην παραβίαση στρατιωτικών και πολιτικών νόμων και διατάξεων.. γενικά κάθε τι που θίγει την τιμή και την αξιοπρέπεια.

Γι'αυτό υπάρχουν πολλά παραδείγματα από την αρχαιότητα που υπήρξαν θνητοί με έντονη αλαζονεία και τιμωρήθηκαν με τον χειρότερο τρόπο.

Τέτοιο παράδειγμα ήταν ο Μαρσίας που τον κρέμασαν σε δέντρο όπως στην εικόνα της ανάρτησης, του Προμηθέα, του Σίσυφου, του Ερυσίχθονα και της Μέδουσας... Σας γλυκοφιλώ και σας ευχαριστώ θερμά... Valia Farag

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους