Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Άλλο η διεκδίκηση δικαιοσύνης και άλλο η μετατροπή μιας εθνικής τραγωδίας σε προσωπικό πολιτικό ή κοινωνικό κεφάλαιο.

Όταν γύρω από μια τραγωδία αρχίζει να χτίζεται ένα σχεδόν «μεσσιανικό» αφήγημα, όταν η δημόσια εικόνα αποκτά χαρακτηριστικά ηθικής ανωτερότητας και αγιοποίησης, τότε η κοινωνία οφείλει να κρατήσει αποστάσεις και καθαρό μυαλό.

Γιατί η δικαιοσύνη δεν αποδίδεται με λιβάνια, χειροκροτήματα και συναισθηματική χειραγώγηση.

Αποδίδεται με θεσμούς, αποδείξεις και αλήθεια.

Κάθε φορά που μια κοινωνική οργή αποκτά «ιερατείο», χάνεται η ουσία και μένει μόνο το θέαμα.

Και το θέαμα βολεύει πάντα το ίδιο το σύστημα που υποτίθεται πως πολεμάμε.

Γιατί αντί να συζητάμε για τις πραγματικές πολιτικές και ποινικές ευθύνες, καταλήγουμε να παρακολουθούμε δημόσιες εικόνες συναισθηματικής εκμετάλλευσης.

Το κράτος έχει αίμα στα χέρια του όταν αδιαφορεί για την ασφάλεια των πολιτών.

Αυτό δεν σηκώνει αμφισβήτηση.

Όμως και η κοινωνία πρέπει να προσέχει να μη μετατρέψει μια τραγωδία σε κίνημα λατρείας που μυρίζει λιβάνι κ υποκρισία.

Κανείς δεν είναι υπεράνω κριτικής.

Κανείς δεν πρέπει να αποκτά ασυλία επειδή περιβάλλεται από το πέπλο του πόνου.

Η δικαιοσύνη για τα νεκρά παιδιά δεν θα έρθει μέσα από εικόνες αγιοποίησης, ούτε από πολιτικές καριέρες που γεννιούνται πάνω στα συντρίμμια μιας τραγωδίας.

Θα έρθει μόνο όταν η κοινωνία σταματήσει να λειτουργεί με όρους συγκίνησης της στιγμής και απαιτήσει πραγματική λογοδοσία από όσους κυβέρνησαν, συγκάλυψαν και αδιαφόρησαν. Γιατί οι νεκροί ζητούν δικαιοσύνη κ όχι εκμετάλλευση με χριστιανοταλιμ@ανικες εξάρσεις κ υπεροπτικά χαμόγελα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους