Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν συμβαίνει συχνά οι ζωγράφοι να διατυπώνουν γραπτώς τις απόψεις τους.

Αυτό, πιστεύω, οφείλεται τόσο στο είδος της δουλειάς τους, όσο και σε μια αυξημένη συνείδηση της θεωρητικής τους ανεπάρκειας —αναπόφευκτης εκ των πραγμάτων— σχετικά με τα πολυδιάστατα γνωστικά αντικείμενα του πολιτιστικού χώρου.

Επειδή, ωστόσο, συμβαίνει πολλές φορές οι βιωματικές τους εμπειρίες και τα «κινήματα της ψυχής» να υπερβαίνουν σε δύναμη και τα πλέον εμπεριστατωμένα εννοιολογικά κρυσταλλώματα των θεωρητικών, οι ζωγράφοι μέσα απ’ τη συνειδητοποίηση και την ενδελεχή αναδίφηση των μυστικών στοιχείων που συγκροτούν και αναδεικνύουν τη φυσιογνωμία της δουλειάς τους κατορθώνουν, αρκετές φορές, να συνθέτουν έξοχα κείμενα, όπως για παράδειγμα το Ημερολόγιο του Ντελακρουά —το αριστούργηματικότερο κείμενο του 19ου αιώνα, όπως πίστευε ο Ν. Εγγονόπουλος—, τα σπαρακτικά γράμματα του Βαν Γκογκ στον αδελφό του, τα κείμενα του Σεζάν, του Μπρακ, του Ματίς ή των δικών μας Κοντόπουλου, Τσαρούχη, Χατζηκυριάκου-Γκίκα κ.ά., για να αναφερθώ μόνο σε μερικούς ζωγράφους της γενιάς του ’30... Σωτήρης Σόρογκας

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους