"Μην ανησυχείς, σε μια δυο μέρες θα μας αφήσουν να φύγουμε". Αυτά ήταν τα τελευταία λόγια που άκουσε από το στόμα του αδερφού του Εντίν, ο 13χρονος Νεντίμ Σαλαχαρέβιτς εκείνο το πρωινό της 13ης...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν τον ξαναείδε ποτέ, ο αδερφός του ήταν ένα από τα χιλιάδες αθώα θύματα που πλήρωσαν με τη ζωή τους τις συνέπειες του εμφυλίου.

Το 1973 όμως, στις 15 του Μάη που γεννήθηκε ο Εντίν Σαλαχαρέβιτς, ο πόλεμος δεν υπήρχε καν στον ορίζοντα, ο μεγαλύτερος γιος του Μουχάμεντ και της Χαντίτζα μεγάλωσε στη Βλασένιτσα της ανατολικής Βοσνίας ως Γιουγκοσλάβος στην εθνικότητα και Μουσουλμάνος στο θρήσκευμα, ήταν αυτές οι δύο ιδιότητες που θα συγκρούονταν μεταξύ τους στο τέλος της ζωής του.

Το 1985 ο Εντίν ξεκίνησε το μπάσκετ στη γενέτειρα του και την τοπική ΚΚ Μπόκσιτ και με το ταλέντο του γρήγορα να γίνεται αντιληπτό από τις ομάδες μεγαλυτέρων κατηγοριών, η οικογένεια Σαλαχαρέβιτς μετακόμισε το 1989 στην Τούζλα έτσι ώστε ο Εντίν να ενταχθεί στην ΚΚ Σλόμποντα, τον σύλλογο που είχε αναδείξει τον θρυλικό Μίρζα Ντελίμπασιτς.

Με προπονητή τον Σέαντ Γιούνιτς και συμπαίχτη μεταξύ άλλων τον Νταμίρ Μουλαόμεροβιτς, ο Σαλαχαρέβιτς και η Σλόμποντα κατέκτησαν τον Μάρτιο του 1992 το πρωτάθλημα εφήβων της Γιουγκοσλαβίας στην τελική φάση που έγινε στην Τούζλα, ο Εντίν -ένας σέντερ ύψους 2.06- ανακηρύχθηκε ο καλύτερος παίχτης του τουρνουά.

Αμέσως μετά πήγε στο Βελιγράδι για να ενταχθεί στην Εθνική Εφήβων που θα συμμετείχε στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος στην Πολωνία αλλά και για να συζητήσει τη μετάβαση του στα σαλόνια της πρώτης κατηγορίας, ο Ερυθρός Αστέρας και η Παρτιζάν είχαν δείξει έντονο ενδιαφέρον για τη μεταγραφή ενός από τα μεγαλύτερα ταλέντα της χώρας.

Προτού όμως ταξιδέψει στην Πολωνία, πήρε τη μοιραία απόφαση να επισκεφθεί την οικογένεια του στη Βλασένιτσα για να γιορτάσουν μαζί το Ραμαζάνι. Την Πρωταπριλιά του 1992 ο Εντίν έφτασε στο πατρικό του σπίτι, πέντε μέρες αργότερα η Βοσνιακή Εθνοσυνέλευση ανακήρυξε την ανεξαρτησία από τη Γιουγκοσλαβία.

Τα σύνορα έκλεισαν, οι σερβικές στρατιωτικές δυνάμεις που έδρευαν στη Βοσνία πήραν εντολή από το Βελιγράδι για άμεση κινητοποίηση και ο βομβαρδισμός ξεκίνησε χωρίς σταματημό.

Στις 21 Απριλίου ο σερβικός στρατός συνεπικουρούμενος από μέλη παραστρατιωτικών οργανώσεων με ηγέτη τον πρώην αστυνομικό Πρέντραγκ Μπάστα που είχε το παρατσούκλι "Τσάρος" για τη σκληρότητα του, μπήκε στη Βλασένιτσα και αμέσως ο μουσουλμανικός πληθυσμός της πόλης τέθηκε κατ' οίκον περιορισμό. Ο Νεντίμ Σαλαχαρέβιτς θα θυμόταν αργότερα και θα έλεγε "πως αν υπάρχει κόλαση στη γη, ήταν εκείνη η περίοδος στη Βλασένιτσα.

Από το πρώτο κιόλας βράδυ ακούγαμε πυροβολισμούς στα σπίτια φίλων μας, δεν ξέραμε πότε θα έρθει και η δική μας σειρά.

Η φήμη που εξαπλωνόταν έλεγε πως τίποτα στη Βλασένιτσα δεν έπρεπε να θυμίζει Μουσουλμάνο, ο ίδιος ο Μπάστα είπε πως κανένας Σαλαχαρέβιτς δεν θα έβγαινε ζωντανός.

Ακόμα και σήμερα ακούω τη φωνή του ". Ο Εντίν και η οικογένειά του ήταν εγκλωβισμένοι και κάθε βράδυ ξέκλεβαν λίγες ώρες ύπνου μη γνωρίζοντας αν θα αντίκριζαν το ξημέρωμα της επόμενης μέρας.

Έπρεπε να γίνει κάτι για να γλυτώσουν και μια αχτίδα φωτός ήρθε από το Βελιγράδι και την κινητοποίηση της KSJ αλλά και της Παρτιζάν με τον Ερυθρό Αστέρα, των δύο ομάδων που ήθελαν τον αθλητή Σαλαχαρέβιτς και τώρα προσπαθούσαν να σώσουν τον άνθρωπο, τον μόλις 19 χρονών Εντίν.

Κάπου εδώ, αν η ιστορία αυτή ήταν φανταστική και επειδή θα θέλαμε να έχει αίσιο τέλος, θα έγραφα πως όλα πήγαν καλά και ο Εντίν απελευθερώθηκε, ζώντας και συνεχίζοντας να ξεδιπλώνει το ταλέντο του στα παρκέ.

Δυστυχώς όμως η συγκεκριμένη ιστορία δεν έχει κανένα ψήγμα φαντασίας, είναι καθόλα αληθινή, θλιβερή και σκληρή.

Οι εκκλήσεις έπεσαν στο κενό, όταν οι πιέσεις εντάθηκαν -ακόμα και ο ίδιος ο Ράντομιρ Σάπερ τηλεφώνησε και παρακάλεσε- βρήκαν μπροστά τους ένα τείχος με τη μορφή του Μπράνισλαβ Ντράκουλιτς, του επικεφαλής της Σερβικής Πολιτοφυλακής της Βλασένιτσα που με μία ατάκα του έδειξε πως η μοίρα του Εντίν ήταν προαποφασισμένη. "Τι Σέρβοι είστε εσείς που κάνετε έτσι για έναν Μουσουλμάνο", για τον Ντράκουλιτς ο Σαλαχαρέβιτς δεν ήταν ένας διακεκριμένος Γιουγκοσλάβος αθλητής, δεν ήταν καν ανθρώπινο ον, ήταν απλά ένας Μουσουλμάνος που έπρεπε να φύγει από τη μέση.

Στις 13 Σεπτεμβρίου του 1992 ο Μπάστα και οι άντρες του εισέβαλαν στο σπίτι της οικογένειας και συνέλαβαν τον Εντίν, τους γονείς του και τον αδερφό του.

Προορισμός ήταν το στρατόπεδο συγκέντρωσης της Σούσιτσα, ο "Τσάρος" θα πραγματοποιούσε τον σκοπό του (Το 2011 ο Πρέντραγκ Μπάστα δικάστηκε για εγκλήματα πολέμου και καταδικάστηκε σε 22 χρόνια κάθειρξης). Φτάνοντας στη Σούσιτσα, οι άντρες διαχωρίστηκαν από τις γυναίκες, η Χαντίτζα Σαλαχαρέβιτς μπήκε δια της βίας σε ένα λεωφορείο που θα τις μετέφερε στην Τούζλα και με τον τρόμο ζωγραφισμένο στα μάτια της είδε τον άντρα της και τα παιδιά της να περνούν την πύλη του θανάτου.

Και τότε σαν από μηχανής θεός, ένας Σέρβος πολιτοφύλακας παλιός συμπαίχτης του Εντίν στη Σλόμποντα, αναγνώρισε τον μικρό αδερφό του και ζήτησε από τον αξιωματικό να τον αφήσει να φύγει, λέγοντας του πως "Άστον αυτόν, είναι ακόμα παιδί". Ο 13χρονος Νεντίμ αγκάλιασε τον πατέρα του και τον αδερφό του και μετά επιβιβάστηκε στο λεωφορείο μαζί με τη μητέρα του, αυτοί θα ζούσαν.

Για τα επόμενα 17 χρόνια ο Μουχάμεντ και ο Εντίν Σαλαχαρέβιτς επισήμως θεωρούνταν αγνοούμενοι, παρομοίως και οι 2.600 συμπολίτες τους που βρέθηκαν στη Σούσιτσα εκείνο το πρωινό του Σεπτέμβρη.

Μέχρι τον Απρίλιο του 2009 που τα οστά του Εντίν ανακαλύφθηκαν σε ομαδικό τάφο μαζί με αυτά 1.000 ακόμα Βόσνιων, του πατέρα του και των υπολοίπων δεν βρέθηκαν ποτέ, οι αναφορές κάνουν λόγο για βασανιστήρια που υπέστη ο 19χρονος προτού εκτελεστεί με μια σφαίρα στον αυχένα.

Η ανακομιδή των λειψάνων και η ταφή τους στο μουσουλμανικό νεκροταφείο της Βλασένιτσα έγινε τόπος τιμής από παλιούς του συμπαίχτες της πρώην Γιουγκοσλαβίας, μία υπενθύμιση πως όπως ο ίδιος σεβόταν τον κάθε άνθρωπο ανεξάρτητου εθνικότητας ή θρησκείας, έτσι και οι φίλοι του επέδειξαν τον ίδιο σεβασμό. Ο Νεντίμ δεν σταματά να επαναλαμβάνει κάθε φορά που τον ρωτούν για τον αδερφό του πως "Δεν τον ένοιαζε η πολιτική, είχε φίλους Χριστιανούς και Μουσουλμάνους, Σέρβους, Κροάτες και Βόσνιους.

Το σπίτι μας ήταν πάντα ανοιχτό στον οποιονδήποτε". Ακόμα και σε αυτούς που οδήγησαν στον θάνατο τον Εντίν Σαλαχαρέβιτς, στα 19 του χρόνια... Antreas Tsemperlidis

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους