[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Μπαρούτι μοναχό, μπήκε μια μέρα ο Μίμης στον καφενέ. – Αίσχος, αίσχος. – Τι τρέχει; – Διαβάσατε τι γράφει ο Νίκος Κρανιωτάκης στην εφημερίδα του: «Ο Τύπος»; – Όχι. – Γράφει ότι «Πρέπει να επιβληθεί...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μπαρούτι μοναχό, μπήκε μια μέρα ο Μίμης στον καφενέ. – Αίσχος, αίσχος. – Τι τρέχει; – Διαβάσατε τι γράφει ο Νίκος Κρανιωτάκης στην εφημερίδα του: «Ο Τύπος»; – Όχι. – Γράφει ότι «Πρέπει να επιβληθεί στους πρόσφυγες να φορέσουν κίτρινα περιβραχιόνια, για να τους γνωρίζουν οι Έλληνες και να τους αποφεύγουν». Τινάχτηκαν όλοι στο πόδι. – Ποιος, είν’ αυτός; – Ένας δημοσιογράφος.

Φανατισμένος αντιβενιζελικός, είχε συλληφθεί το 1922 απ’ τον Πλαστήρα μαζί με άλλους και τον απομονώσανε στις φυλακές Αβέρωφ. – Μα αυτός είναι άπατρις, ανθέλληνας… – Δεν ξέρει ότι εμείς έχουμε τον αρχαιότερο πολιτισμό; Βρε, ευλογία ήταν οι πρόσφυγες για την Ελλάδα… – Έτσι είπε κι ο Μόργκεντάου, αυτός ο φιλέλληνας διπλωμάτης, που ήτανε ο πρώτος πρόεδρος της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων, λέει ένας, άλλοτε υπάλληλος του Εποικισμού. – Μονάχα ο Μόργκεντάου; Τα ίδια είπε κι ο Βενιζέλος. – Κι όμως στην Παλιά Ελλάδα, και στην Αθήνα ακόμα, σαν μπαμπούλα δείχνουνε τον πρόσφυγα.

Πολλοί, «πρόσφιγγες» τους λένε. «Θα σε φάει ο πρόσφιγγας», φοβερίζουν τα παιδιά τους. – Εμείς τους ανοίξαμε τα μάτια.

Εμείς φέραμε εδώ τον πολιτισμό μας, τα ωραία μας έθιμα, τις τέχνες μας, την προκοπή μας. – Εσείς, οι Μακεδόνες, κυρ Αναστάση, έχετε κατανόηση, κάνει ο Χατζηνάσος. – Εμείς, όταν ήρθατε το Εικοσιδύο, ξέραμε τι θα πει τούρκικη σκλαβιά.

Ακριβώς δέκα χρόνια είχανε περάσει απ’ την απελευθέρωσή μας.

Έτσι ο λαός της Θεσσαλονίκης σάς είδε με συμπόνια. – Στην Παλιά Ελλάδα ο κόσμος δεν έχει ιδέα από τούρκικο ζυγό.

Πριν εκατό χρόνια είχε γίνει η επανάσταση του Εικοσιένα.

Σας αντιμετωπίσανε σαν ξένους.

Ξένους που ήρθατε να τους αρπάξετε τη δουλειά! Να μοιραστείτε το φτωχό έχει τους, παίρνει το λόγο ένας Πελοποννήσιος, που είχε παντρευτεί Μικρασιάτισσα. – Να με θυμάστε, μια μέρα οι πρόσφυγες θα πάρουν τα σκήπτρα στα χέρια τους.

Έξυπνη ράτσα, εργατική, προοδευτική, λέει ο Χατζηνάσος. – Και σάμπως λίγα κάνανε ίσαμε τώρα; – Μην ξεχνάτε, λέει ο Πελοποννήσιος, ότι αρκετά σας βοήθησε το κράτος.

Έγιναν αγροτικές εγκαταστάσεις, έγιναν αστικές.

Σας έδωσε δάνεια, αποξήρανε έλη. – Πέντε έδωσε το κράτος, πεντακόσια πήρε, απαντάει απότομα ο Μίμης.

Μονάχα τους φόρους που πληρώνουν οι πρόσφυγες φτάνουν.

Χώρια η δουλειά τους.

Δουλειά σκλάβου. – Χάρη στους πρόσφυγες σταμάτησε η φεουδαρχία, εξηγεί ο καθηγητής.

Σ’ αυτούς οφείλεται η απαλλοτρίωση της γης.

Απ’ το Φλεβάρη του 1923 ίσαμε το 1927 απελευθέρωσε ο Πλαστήρας δεκαοχτώ εκατομμύρια στρέμματα και τα μοίρασε στους πρόσφυγες και στους ακτήμονες.

Δέκα χρόνια πάλευε ο Βενιζέλος να το επιτύχει αυτό.

Πού να τον αφήσει η αντίδραση… Από τότε που ήρθαν οι πρόσφυγες, η γεωργική παραγωγή τετραπλασιάστηκε.

Ό,τι θες βρίσκεις πια στην Ελλάδα: Καπνά, βαμβάκι, σταφίδα, κανάβι, φρουτόδενδρα, λαχανικά.

Χώρια οι μουριές.

Έτσι αναπτύχθηκε η μεταξουργία.

Πολλαπλασιάστηκαν οι βιοτεχνίες.

Πρώτοι οι πρόσφυγες κάνανε εργοστάσια.

Πρώτοι ταπητουργεία.

Άσε τα κλωστικά, τα υφαντά, τα εμαγέ, την ξυλεία… Και πού είσαι ακόμα.

Κι όλα με ίδρωτα κι αίμα. – Μην πει κανείς ότι οι πρόσφυγες ήτανε βάρος, γιατί θα τον ξεσκίσω, φούντωσε ο Μίμης. – Έλα μην αποπαίρνεσαι, τον κερνούσε ο καφετζής ο Θαλής. – Πες, τι καλό δεν έχουν; Τίμιοι, δουλευταράδες, αγνοί πατριώτες.

Μετερίζια της Δημοκρατίας και της Ειρήνης είναι οι συνοικισμοί κι οι προσφυγικές εγκαταστάσεις.

Το ξερίζωμά μας έγινε αιτία και πήρε πόδι το Παλάτι. – Ακριβό το τίμημα, κάνουν όλοι. – Θυμάμαι, λέει ο Χατζηνάσος, τι πανηγύρι είχαμε τότε στις Εικοσιπέντε Μαρτίου το 1924.

Διπλή γιορτή.

Γιορτή για την επέτειο της απελευθέρωσης.

Γιορτή για τη νίκη της Δημοκρατίας.

Ολόκληρη η προσφυγιά γιόρταζε το θάνατο της δυναστείας.

Κλαίγαμε, γελούσαμε.

Αλαλάζαμε από ευτυχία.

Δοξολογίες στις εκκλησιές.

Παρελάσεις στους δρόμους.

Ξεχάσαμε τους χίλιους καημούς της προσφυγιάς.

Πατέρας της φυλής ήτανε ο Βενιζέλος.

Πατέρας της Δημοκρατίας ο Παπαναστασίου. – Δόξα να ’χει ο Θεός, γλιτώσαμε μια για πάντα απ’ τους Γκλύξμπουργκ. – Μη λες μεγάλο λόγο.

Μη μας τους ξαναφέρουν. – Κουνηθείτε απ’ τη θέση σας. Πώς μπορεί; Χρυσοχόου Ιφιγένεια, Ξεριζωμένη γενιά. Το χρονικό της προσφυγιάς στη Θεσσαλονίκη https://www.greek-language.gr/digitalResources/literature/education/urban/item.html?iid=2372

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης
Update cookies preferences