Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στον αθλητισμό πάντα ξεχνάς τους αδιάφορους. Λιγότερο θυμάσαι τους συμπαθητικούς και περισσότερο τους αντιπαθητικούς.

Για τον γράφοντα, ο Πεπ Γκουαρντιόλα ανήκει ξεκάθαρα στους τελευταίους.

Αλλά δε θα τον θυμάμαι επειδή μου ήταν αντιπαθητικός.

Θα τον θυμάμαι γιατί ήταν ο άνθρωπος που άλλαξε το ποδόσφαιρο περισσότερο από κάθε άλλον της γενιάς του.

Οι αντιδράσεις του ήταν πάντα υπερβολικές και θεατράλε.

Στις συνεντεύξεις τύπου σχεδόν πάντα μιλούσε με ειρωνεία.

Αλλά ρε Πεπ, τι έκανες αυτά τα 10 χρόνια στο αγγλικό ποδόσφαιρο; Δε θα σταθώ στα οικονομικά σκάνδαλα της Σίτι, καθώς ακόμα δεν υπάρχει ξεκάθαρη απόφαση για το τι ακριβώς έχει συμβεί.

Αλλά ακόμα κι αν ισχύουν όλα όσα ακούγονται, δύσκολα μπορούν να μειώσουν το προπονητικό μεγαλείο του Πεπ.

Ξέραμε ήδη ποιος ήταν όταν ανέλαβε τη Σίτι.

Αυτό που δεν ξέραμε ήταν πόσο θα εξελισσόταν το ποδόσφαιρό του μέσα στα χρόνια.

Είδαμε την ομάδα του να περνά τρεις ριζικές αλλαγές στον τρόπο παιχνιδιού της.

Τον είδαμε να χρησιμοποιεί αντισυμβατικά συστήματα και ποδοσφαιριστές σε ρόλους που κανείς δεν πίστευε ότι μπορούσαν να υπηρετήσουν.

Και στο 90% των περιπτώσεων, οι ιδέες του έβγαιναν.

Τον είδαμε να κάνει τρεις σχεδόν τέλειες σεζόν στο πρωτάθλημα.

Τον είδαμε να κατακτά τρεμπλ με ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο.

Τον είδαμε να παίρνει καλούς παίκτες και να τους μετατρέπει σε world class.

Τον είδαμε και να κάνει λάθη στα παιχνίδια που «έκαιγε» η μπάλα — κυρίως στο Τσάμπιονς Λιγκ — πέφτοντας καμιά φορά στην ίδια την παγίδα που προσπαθούσε να στήσει στον αντίπαλό του.

Τον είδαμε να πανηγυρίζει σαν μικρό παιδί και λίγο καιρό μετά να γδέρνει το κεφάλι του από την ένταση ενός αγώνα.

Τον είδαμε να κάνει πολλά.

Και αυτό που πέτυχε ο Πεπ είναι κάτι που ελάχιστοι μπορούν να πουν ότι κατάφεραν στην Αγγλία: διάρκεια μέσα από συνεχή εξέλιξη.

Οι καιροί ποτέ δεν τον προσπέρασαν.

Κι όταν φαινόταν πως πήγαιναν να το κάνουν, προσαρμοζόταν, έβρισκε μια νέα ιδέα, τη δούλευε και μετά από λίγο ξανακυριαρχούσε.

Πιθανότατα δε θα φύγει ως πρωταθλητής όπως ο Σερ Άλεξ.

Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν ανήκουν στην ίδια κουβέντα: αυτή ενός εκ των κορυφαίων προπονητών στην ιστορία της Πρέμιερ Λιγκ.

Κι αν μελλοντικά αναφερθεί ως ο κορυφαίος, σίγουρα υπάρχουν αρκετά επιχειρήματα να το στηρίξουν.

Για όλα τα παραπάνω, και για τις ποδοσφαιρικές στιγμές που μας χάρισε, μπορούμε μόνο να δώσουμε τα σπέκια μας.

Αντιπαθητικέ – στα μάτια μου – Πεπ, πάντα θα είσαι αυτός που επηρέασες το ποδόσφαιρο της εποχής σου περισσότερο από κάθε άλλον. Ο Ένζο Μαρέσκα — ή όποιος άλλος αναλάβει — θα έχει άδικως τεράστια παπούτσια να γεμίσει. #dutch #Pep #EndOfAnEra

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους