Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΚΑΙ ΠΛΕΟΝΕΞΙΑ ΚΑΙ Η ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΖΩΗ – ΤΟ ΕΝΑΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΝΕΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Μαγνητοσκόπηση- Ανάρτηση: π. Αντώνιος Σουέρεφ Συνεχίστηκαν το βράδυ της Τετάρτης 13 Μαΐου 2026 διαδικτυακά τα μαθήματα του Κύκλου νέων επιστημόνων και εργαζομένων, που διοργανώνει το Γραφείο Νεότητος της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας.

Την ευθύνη του Κύκλου έχουν ο π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός και ο κ. Γιώργος Μαυρομιχάλης.

Κεντρικό θέμα της σειράς είναι η ανθρώπινη φύση.

Αφόρμηση λαμβάνεται από τον Θουκυδίδη και τον Μέγα Βασίλειο, σε συνέχεια ενός πολύχρονου διαλόγου ανάμεσα στην αρχαία ελληνική και την χριστιανική παράδοση.

Στο ένατο μάθημα παρουσιάστηκε ο λόγος του Μεγάλου Βασιλείου “Για την πλεονεξία.

Ομιλία στο χωρίο του Ευαγγελίου ,,Καθελώ μου τας αποθήκας και μείζονας οικοδομήσω’’”. Η ομιλία αναφέρεται στην παραβολή του άφρονα πλουσίου και ο μεγάλος Πατήρ της Εκκλησίας καταγράφει τους δύο ειδών πειρασμούς που βιώνουν οι άνθρωποι: ο πειρασμός των θλίψεων που βασανίζει την καρδιά, κάνοντάς την να δοκιμάζεται ως προς την υπομονή και την ανθεκτικότητα, και ο πειρασμός του πλούτου και των ευλογιών της ζωής, που κάνει τους ανθρώπους να υπερηφανεύονται και να νομίζουν ότι τα αγαθά είναι το παν. Ο Θεός δίνει ευλογία στον άφρονα πλούσιο, διότι η αγαθότητα του Θεού δεν κάνει διάκριση ανάμεσα στους αγαθούς και στους πονηρούς.

Όσοι λαμβάνουν ευλογίες καλούνται να κατανοήσουν τη σημασία να αισθανθούν όχι ιδιοκτήτες των αγαθών, αλλά οικονόμοι, διαχειριστές τους.

Ειδάλλως, οι πλούσιοι οδηγούν τον εαυτό τους σε καταστάσεις μεμψιμοιρίας,, μισανθρωπίας, ανελεημοσύνης, άρνησης κάθε προσφοράς προς τον συνάνθρωπο.

Ο πλούσιος συχνά γίνεται φθονερός.

Δεν θέλει να βλέπει τους συνανθρώπους του να απολαμβάνουν, διότι αισθάνεται έτσι ότι δεν είναι ο αποκλειστικός κάτοχος των αγαθών και της ηδονής.

Ο πλούσιος λησμονεί ότι η ζωή είναι προσωρινή και ότι στην κρίση του ανθρώπου ενώπιον του Θεού υπερασπιστές του θα είναι εκείνοι που ελεήθηκαν και αγαπήθηκαν από αυτόν. Ο Μέγας Βασίλειος περιγράφει τη φρικτή σκηνή του δουλεμπορίου, την ανάγκη του φτωχού, προκιεμένου να επιβιώσουν τα περισσότερα παιδιά του, να πουλήσει σκλάβο κάποιο από αυτά.

Το ηθικό και συναισθηματικό του αδιέξοδο.

Τον κλονισμό της πατρικής ιδιότητας.

Όλα αυτά θα μπορούσε ένας πλούσιος να τα αποτρέψει ελεώντας.

ΌΜως οι πλούσιοι γίνονται πλεονέκτες.

Λησμονούν ότι όταν δίνουν, θα λαμβάνουν.

Η αποθήκευση των αγαθών δεν δίνει νόημα στη ζωή, αλλά το μοίρασμά τους.

Ο άνθρωπος, αποθηκεύοντας, γίνεται σαρκικός και χάνει και την ευγνωμοσύνη των άλλων και το καλό όνομα, αλλά και τη βασιλεία των Ουρανών.

Ο πλούσιος, στην πραγματικότητα είναι φτωχός από αγάπη, από φιλανθρωπία, από πιστη και εμπιστοσύνη στον Θεό, από ελπιδα αιώνια Θεωρεί τον πλούτο απόκτημα της τύχης και γίνεται άθεος.

Θα ονομάσουμε λωποδύτη εκείνον που κρατά το ψωμί και το αποθηκεύει ενώ ανήκει σ’ εκείνον που πεινά.

Εκείνν που φυλά τα ρούχα στις ντουλάπες και τις ιματιοθήκες, αντί να τα δώσει στον γυμνό.

Εκείνον που κρατά περίσσια παπούτσια και δεν τα δίνει στον ξυπόλητο.

Εκείνον που κρατά χρήματα που δεν χρειάζεται και δεν ελεεί.

Τόσους αδικεί ο πλούσιος, όσους μπορούσε να ευεργετήσει. Ο Μέγας Βασίλειος επισημαίνει ότι η ψυχή του ανθρώπου διορθώνεται διά της αγάπης και όχι διά της κατοχής των αγαθών.

Πλησιάζει τον Θεό και βρίσκει νόημα αιώνιο, όταν μοιράζεται.

Κι αυτό περνά και σε επίπεδο συλλογικό.

Λαοί πλούσιοι, που προσφέρουν στους αδύναμους, ακολουθούν τον δρόμο του Θεού.

Αυτό ας μην το λησμονούμε.

Το δέκατο και τελευταίο μάθημα θα γίνει την Τετάρτη 20 Μαΐου 2026 και ώρα 9.30 μ.μ., με απ’ ευθείας διαδικτυακή μετάδοση από το Facebook στο προφίλ «Γωνια Άγιοι Πάντες», στο YouTube @apantes.gr, ενώ το μάθημα ανεβαίνει στο κανάλι «Αντώνης Σουέρεφ» σε hd επεξεργασία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους