Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ξέρεις παιδί μου γιατί ο Χριστός μας ευλόγησε τους Έλληνες και την Ελλάδα; Με ρώτησε μία ημέρα ο γέροντας των Αγράφων, ο παππούλης μας, ο π. Παναγιώτης.

Με ξάφνιασε η ερώτησή του.

Γνώριζα πως κάτι σημαντικό θα ακολουθούσε και σιώπησε. - Την μεγάλη ευλογία που λάβαμε την οφείλουμε στο άγιο παλικάρι και βασιλιά μας, στο καμάρι της Μακεδονίας και της Ελλάδας, τον Μέγα Αλέξανδρο.

Δεν ήταν μόνο βασιλιάς, αλλά ήταν και ταπεινός και παράδειγμα ευσεβείας.

Ήταν κόσμημα αρετής.

Αυτός όργωσε το χωραφάκι, πάνω στο οποίο έριξε τους σπόρους της σωτηρίας ο Χριστός μας.

Ο δάσκαλός του τον είχε εμποτίσει με όλες αυτές τις ωραίες διδασκαλίες που σου ανοίγουν τον δρόμο προς τον Θεό.

Δοχείο της χάριτος ήταν και ακόμη είναι ο βασιλιάς μας Αλέξανδρος.

Αυτός ηγείται τώρα των πνευματικών δυνάμεων που θα ελευθερώσουν τη Βασιλεύουσα, την Κωνσταντινούπολη και θα την παραδώσει στον άγιο βασιλιά, Ιωάννη Βατάτζη.

Αυτός θα βγάλει την Ελλάδα από το βούρκο της αμετανοησίας και θα επιφέρει την πολυπόθητη ενότητα, που εξασφαλίζει η μετάνοια.

Κάπου τα έχει μπερδέψει ο γέροντας, αναλογιζόμουν καθώς αφουγκραζόμουν τα όσα μας έλεγε.

Ξαφνικά εκείνος διακόπτει το συλλογισμό μου και λέει: - Κάποιοι νομίζουν πως έχω χάσει τα λογικά μου και έχω μπερδευτεί.

Βλέπετε αυτά δεν τους τα δίδαξαν στα σχολειά τους.

Δεν τους είπαν λ.χ. ότι το άγιο αυτό παλικάρι δεν ήταν κατακτητής αλλά εκπολίτισε τους λαούς.

Τους γνώρισε το μεγαλείο της ελληνικής γλώσσας, της γλώσσας των Αγγέλων, της γλώσσας του Ουρανού.

Τους έφερε τον πολιτισμό.

Και ξέρετε γιατί τον πήρε κοντά του ο Χριστός μας, στο άνθος της ηλικίας του; Γιατί ήθελε να τον κρατήσει αμόλυντο, καθαρό.

Να τον προφυλάξει από τις κακοτοπιές και τις βαβυλώνιες ακολασίες.

Άλλωστε είχε ολοκληρώσει το έργο που του είχε αναθέσει ο Θεός.

Όταν ο Θεός επιτρέψει και φανερωθεί ο τάφος του βασιλιά Αλέξανδρου, τότε θα δείτε θα ευωδιάσει όλος ο τόπος.

Και η ευωδία είναι σημάδι αγιότητας.

Έτσι δεν είναι θεολόγε; - Ναι γέροντα, απάντησα! - Στην Ελλάδα βρίσκεται θαμμένος ο βασιλιάς Αλέξανδρος.

Και ο τάφος του θα αποκαλυφθεί όταν οι Έλληνες καταφέρουν και λύσουν τα δεσμά της δουλείας.

Γιατί σήμερα είμαστε δεμένοι στην κολοκύθα του Διαβόλου, βουτηγμένοι στα πάθη και στην αμαρτία. - Κάποιοι υποστηρίζουν πως έχει ταφεί στην Αίγυπτο… - Στην Αίγυπτο έγινε μία εικονική ταφή και στην Ελλάδα έγινε η πραγματική.

Τότε τους νεκρούς βασιλιάδες τους έθαβαν μαζί με χρυσό και άλλα πολύτιμα μέταλλα και πολύτιμους λίθους γιατί πίστευαν οι καημένοι πως ο πλούτος θα τους χρειαζόταν και στην μετά θάνατον ζωή.

Κάπου στη Μακεδονία είναι ο τάφος του Μ. Αλεξάνδρου και το χρυσάφι, όμως το πήραν από εκεί και το μετέφεραν σε ασφαλή χώρο σε κάποιο από τα ευλογημένα βουνά της Ελλάδος.

Αυτό το χρυσάφι θα χρησιμοποιήσει ο Άγιος βασιλιάς Ιωάννης Βατάτζης, μόλις αναλάβει τα ηνία της Κωνσταντινούπολης.

Έχει σχέδιο ο Θεός.

Τ’ ακούς θεολόγε; Έχει σχέδιο ο Θεός και εμείς απλά πρέπει να το ακολουθούμε και όχι να επιμένουμε να πείσουμε τον Χριστό μας να αποδεχθεί τα δικά μας σχέδια.

Να έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στην πρόνοιά Του.

Όταν έφυγαν από κοντά δύο ζευγάρια και ένας αστυνομικός που άκουγαν τις περίεργες εξιστορήσεις ο γέροντας με τράβηξε παράμερα και μου είπε: - Θεολόγε, μην αμφιβάλλεις για τα ανωτέρω ο Μ. Αλέξανδρος είναι μπροστά και ηγείται των πνευματικών δυνάμεων που θα πάρουν την Πόλη.

Πίστευε και θα σε αξιώσει ο Θεός να κοινωνήσεις στην Μεγάλη Εκκλησιά μας, την Αγιά Σοφιά.

Την αγιότητα του Μ. Αλεξάνδρου την γνωρίζει ο Αντίδικος.

Γι’ αυτό έχει εξαπολύσει όλα τα όργανά του τα επιχώρια και της αλλοδαπής και πότε τον συκοφαντούν ως ανώμαλο, πότε ως φονιά, ως δολοφόνο κατακτητή.

Για να αμαυρώσει τη μνήμη του και το έργο του κίνησε το Βατικανό για να ιδρύσει ένα ψευδεπίγραφο πολυπολιτισμικό κράτος και να το ονομάσει Μακεδονία.

Αυτός είναι ο λόγος που ο Πάπας έτρεξε πρώτος να αναγνωρίσει το σλαβικό κρατίδιο, δίνοντας το σύνθημα και στους άλλους να πράξουν το ίδιο.

Κοντοζυγώνει όμως η ημέρα που τα Σκόπια θα διαλυθούν, όσο κι αν θέλουν κάποιοι ψευτο-πολιτικοί μας και ξένοι να τα στηρίξουν... Βιβλίο: “Ο Γέροντας των Αγράφων, π. Παναγιώτης Τσιώλης”, εκδ. Αγαθός Λόγος, Αθήνα 2022. * Μόνο το ιστορικό αν ήξεραν οι Έλληνες, όταν έφτασε ο Μέγας Αλέξανδρος στα Ιεροσόλυμα, το τι έγινε εκεί, θα ήταν υπερήφανοι για τη γλώσσα τους και για τον Ελληνισμό.

Θα ήταν υπερήφανοι που είναι Έλληνες! Φτάνοντας, λοιπόν, ο Μέγας Αλέξανδρος στα Ιεροσόλυμα, την παραμονή το βράδυ, τον ειδοποίησε ο Θεός και του είπε, ότι αυτή η πόλη είναι δική Του και να μην την πειράξει και ότι θα του δίνανε τα κλειδιά της πόλης.

Από την άλλη πλευρά, ο ραββίνος της πόλης των Ιεροσολύμων, ρώτησε τον Θεό, για το αν έπρεπε να αντισταθούν ή να παραδώσουν τα κλειδιά της πόλης. Ο Θεός τού είπε: – Αυτός που θα έρθει, είναι δικός Μου και θα του δώσεις τα κλειδιά! Έτσι και έγινε.

Όταν συνάντησε τον ραββίνο, ο Μέγας Αλέξανδρος κατέβηκε από το άλογό του και τον ασπάστηκε και ο ραββίνος τού έδωσε τα κλειδιά της πόλης.

Το βράδυ, όταν παρέθεσαν γεύμα οι ραββίνοι στον Μέγα Αλέξανδρο, ο Παρμενίων, ένας από τους υπασπιστές του Μεγάλου Αλεξάνδρου, δεν κάθισε στο τραπέζι μαζί τους.

Μάλιστα δικαιολογήθηκε και παραπονέθηκε στον Μέγα Αλέξανδρο, λέγοντάς του: – Στρατηγέ, φτάσαμε μέχρι εδώ και δεν κατεβήκαμε για κανένα λόγο από το άλογό μας και κατέβηκες εσύ, για έναν ιερέα; Ο Μέγας Αλέξανδρος τού είπε: – Δεν ξέρεις τι μού είπε ο Θεός χθες, για τον ραββίνο αυτόν, γι’ αυτό και λες αυτά τα λόγια.

Αν ήσουνα παρών και άκουγες τα λόγια αυτά, θα κατέβαινες κι εσύ από το άλογο! Ακούσατε; Ο ίδιος ο Θεός παρουσιάστηκε στον Μέγα Αλέξανδρο! Χρησιμοποίησε ο Θεός τον Μέγα Αλέξανδρο, ώστε να διαδοθεί η ελληνική γλώσσα, μέχρι τα έγκατα της Ασίας, κάτι αναγκαίο και επιτακτικό, αφού αργότερα γράφτηκε η Αγία Γραφή στην Ελληνική γλώσσα. Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας † hristospanagia.gr * Τα θεμέλια για την εξάπλωση του Χριστιανισμού.

Είναι σε όλους γνωστό ότι η Ιστορία δεν μοιράζει τίτλους χωρίς περιεχόμενο.

Τον τίτλο «Μεγάλος» τον απονέμει σε λίγους οι οποίοι αφήνουν ανεξίτηλο το στίγμα του περάσματος από την γη. Σε ανθρώπους που άλλαξαν τον ρου της Ιστορίας ή την οδήγησαν σε νέους δρόμους.

Ένας από τους λίγους εκλεκτούς «Μεγάλους» της Ιστορίας είναι και ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Έλληνας, παιδί της Ελληνικότατης Μακεδονίας.

Γιός του Φιλίππου και της Ολυμπιάδας, έζησε μόνο τριάντα τρία χρόνια από το 356 π.Χ (Αρχαία Πέλλα 23 Ιουλίου),έως 323 π.Χ. ( Βαβυλώνα, 10 Ιουνίου). Το παρόν κείμενο δεν θα ασχοληθούμε με την βιογραφία και την τεράστια προσφορά του εκπολιτιστή στρατηλάτη στον παγκόσμιο πολιτισμό και στην Ελλάδα.

Θα αναφερθούμε για τη συμπεριφορά του μεγάλου Έλληνα όταν έφθασε στην Ιερουσαλήμ πριν από εικοσιδύο περίπου αιώνες.

Ο ιστορικός της εποχής Φλάβιος Ιώσηπος μας μας πληροφορεί: Ο Μέγας Αλέξανδρος ενώ πολιορκούσε την Τύρο στέλνει ανθρώπους του στα Ιεροσόλυμα για να ζητήσουν βοήθεια. Οι Αρχιερείς των Εβραίων τους απαντούν ότι δεν μπορούν να βοηθήσουν με στρατιωτική δύναμη γιατί έχουν όρκους με τους Πέρσες και αυτούς τους όρκους δεν θέλουν να παραβούν.

Αυτή συμφωνία που έγινε στα χρόνια του Κύρου τους έδινε το δικαίωμα να ανοικοδομήσουν τον ναό του Σολομώντος.

Τότε, οι εχθροί των Εβραίων οι Σαμαρείτες βρίσκουν ευκαιρία και συκοφαντούν τους Εβραίους στον στρατηλάτη.

Έτσι τον ωθούν να τιμωρήσει τους Εβραίους, να καταστρέψει τον ναό και να δώσει σε αυτούς την άδεια να κτίσουν ναό στο όρος Γαριζείν. Ο Αλέξανδρος, πράγματι, αποφασίζει να τιμωρήσει τους Εβραίους.

Πληροφορείται ο Αρχιερέας το γεγονός και ζητά από τον Θεό πληροφορίες.

Μετά τοις θυσίες λαού και ιερέων πληροφορείται να μη φοβάται, να υποδεκτεί λαμπρά τους Μακεδόνες και να ανοίξει τον Ναό.

Πλησιάζοντας την πόλη των Ιεροσολύμων βλέπει να έρχονται να τον υποδεκτούν με τιμές και μεγάλη λαμπρότητα ο Αρχιερέας των Ιουδαίων και οι Ιερείς των Ιεροσολύμων.

Τότε βλέπουν ένα απρόσμενο γεγονός.

Ο στρατηλάτης Αλέξανδρος κατεβαίνει από το άλογό του και προσκυνά τον Αρχιερέα.

Παγωμάρα επικρατεί και απορία διακατέχει τους πάντες. Ο Παρμενίων μόνο τολμά και του λέγει: «Αλέξανδρε, εσύ που προσκυνείσαι υπό πάντων, προσκυνάς τον Αρχιερέα των Ιουδαίων;;». Η απάντηση του Αλεξάνδρου: “Δεν προσκυνώ αυτόν, αλλά τον Θεό του, που του έδωσε την Αρχιερωσύνη! Διότι αυτόν είδα με το σχήμα του, στον ύπνο μου, όταν βρισκόμουν στο Δίον της Μακεδονίας και σκεπτόμουν με τον εαυτό μου πώς θα μπορέσω να νικήσω και να εδραιωθώ στην Ασία, παραγγέλοντάς μου να μη προβληματίζομαι, αλλά με θάρρος να προχωρήσω, διότι αυτός θα ηγείται της στρατιάς μου και θα μου παραδώσει την εξουσία των Περσών”! Ακολουθεί, μπροστά στα έκθαμβα μάτια όλων, ο Αρχιερέας Ίαδδος.

Οδηγεί τον Αλέξανδρο μέσα στον ναό, κάτι που απαγορεύεται για ένα εθνικό.

Δεν είναι άσχετο να αναφέρω ότι το Πάσχα του 1919 επισκέπτες άκουσαν τον Άγιο Παΐσιο να λέγει ότι «Ο Αλέξανδρος πίστευε στον «Θεό του Ουρανού̎». Γεγονός είναι ότι ο Μ. Αλέξανδρος πρόσφερε θυσία στον αληθινό Θεό, τον βασιλέα των Βασιλέων.

Αυτόν που αργότερα οι Ιουδαίοι και θα αρνηθούν και θα σταυρώσουν.

Εκείνη τη στιγμή πραγματοποιείται η μεγάλη συνάντηση, η μεγάλη γέφυρα που θα δημιουργούσε τα θεμέλια και την υποδομή για την εξάπλωση του Χριστιανισμού σε όλο εκείνο τον τόπο της Ελληνικής Αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Εκεί μέσα στον ναό ο Αρχιερέας λύνει το μυστήριο της λαμπρής υποδοχής και της εισόδου του Μ. Αλεξάνδρου στον Ναό.

Δείχνει και διαβάζει μια προφητεία του Δανιήλ που έλεγε ότι θα έλθει κάποιος βασιλιάς των Ελλήνων που θα συντρίψει τον βασιλιά των Περσών: “ «και ιδού τράγος αιγών ήρχετο από λιβός επί πρόσωπον πάσης της γης και ουκ ην απτόμενος της γης, και τω τράγω κέρας θεωρητόν αναμέσον των οφθαλμών αυτού. και ήλθεν έως του κριού του τα κέρατα έχοντος, ου είδον, εστώτος ενώπιον του Ουβὰλ και έδραμε προς αυτὸν εν ορμή της ισχύος αυτού και είδον αυτόν φθάνοντα έως του κριού, και εξηγριάνθη προς αυτόν και έπαισε τον κριόν και συνέτριψεν αμφότερα τα κέρατα αυτού, και ουκ ην ισχύς τω κριώ του στήναι ενώπιον αυτού. και έρριψεν αυτόν επί τη γην και συνεπάτησεν αυτόν, και ουκ ην ο εξαιρούμενος τον κριόν εκ χειρός αυτού. και ο τράγος των αιγών εμεγαλύνθη έως σφόδρα, και εν τω ισχύσαι αυτόν συνετρίβη το κέρας αυτού το μέγα.Και εγένετο εν τω ιδείν με, εγώ Δανιήλ, την όρασιν και εζήτουν σύνεσιν, και ιδού έστη ενώπιον εμού ως όρασις ανδρός. και ήκουσα φωνήν ανδρός αναμέσον του Ουβάλ, και εκάλεσε και είπε.Γαβριήλ, συνέτισον εκείνον την όρασιν και είπεν ο κριός, ον είδες, ο έχων τα κέρατα βασιλεύς Μήδων και Περσών. ο τράγος των αιγών βασιλεύς Ελλήνων… (Δανιήλ Η’’, 5 ,6, 7-8, 15, 19, 20). Την προφητεία αυτή γνώριζαν οι Ιουδαίοι και για τον λόγο αυτό υποδέχθηκαν λαμπρά και έβαλαν τον στρατηλάτη στον Ναό. Ο Αλέξανδρος από το όραμα αλλά και την προφητεία απέκτησε σιγουριά απόλυτη, ευχαριστήθηκε και με απίστευτο θάρρος και ορμή προχώρησε την εκστρατεία εναντίον των Περσών τους οποίους συνέτριψε.

Πριν αναχωρήσει από τα Ιεροσόλυμα ο εκπολιτιστής Αλέξανδρος ζήτησε να στηθεί άγαλμά του στον Ναό για να λάβει την απάντηση ότι αυτό δεν επιτρέπεται από την θρησκεία τους.

Όμως, ο Αρχιερέας πρότεινε κάθε παιδί αρσενικό που θα γεννηθεί εκείνον τον χρόνο θα έπαιρνε το όνομα «Αλέξανδρος». Μυργιώτης Παναγιώτης Μαθηματικός https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/03/blog-post_21.html * Ἡ προφητεία τοῦ Δανιήλ γιά τόν Μέγα Ἀλέξανδρο ΕΛΛΗΝΑΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, ΕΛΛΑΔΑ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ. ΜΕ ΤΗΝ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ ΓΑΒΡΙΗΛ. (Ἔζησε περίπου 300 χρόνια πρὶν τὸν Μ. Ἀλέξανδρο) Θὰ παραθέσουμε μεταφρασμένα ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ προφήτη Δανιὴλ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης τὰ χωρία στὰ ὁποῖα περιγράφονται τὰ δύο ὁράματα τοῦ προφήτη γιὰ τὸ Μ. Ἀλέξανδρο καὶ δίνεται ἡ ἐξήγηση τοῦ πρώτου ὁράματος ἀπὸ ἕναν ἄγγελο καὶ τοῦ δεύτερου ἀπὸ τὸν ἀρχάγγελο Γαβριήλ.

Θὰ τελειώσουμε μὲ τὴν ἑρμηνεία τὴν ὁποία δίνει στὴν προφητεία ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. 1.1 Τὸ πρῶτο ὅραμα τοῦ προφήτη Δανιήλ (Δανιήλ ζ΄ 1,3,6) 1. Κατὰ τὸ πρῶτο ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Βαλτάσαρ τοῦ βασιλιᾶ τῶν Χαλδαίων ὁ Δανιὴλ εἶδε ἕνα ὄνειρο… τὸ ὁποῖο καὶ κατέγραψε·… 3. Καὶ τέσσερα θηρία μεγάλα, διαφορετικὸ τὸ ἕνα ἀπὸ τὸ ἄλλο, ἀνέβαιναν ἀπὸ τὴ θάλασσα. … 6. Ἔπειτα ἀπὸ τὸ δεύτερο θηρίο κοιτοῦσα προσεκτικὰ καὶ αἴφνης εἶδα ἕνα ἄλλο θηρίο ποὺ ἔμοιαζε σὰν λεοπάρδαλις· καὶ στὸ ἐπάνω μέρος τοῦ σώματός της εἶχε τέσσερα φτερὰ πτηνοῦ.

Τὸ θηρίο αὐτὸ εἶχε ἐπίσης τέσσερα κεφάλια καὶ τοῦ δόθηκε μεγάλη ἐξουσία. 1.2. Ἑρμηνεία τοῦ πρώτου ὁράματος ἀπὸ ἕναν Ἄγγελο 16. Πλησίασα τότε ἕναν ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους ποὺ ἦταν παρόντες καὶ ζητοῦσα ἀπὸ αὐτόν τὴν ἐξήγηση ὅλων αὐτῶν· κι ἐκεῖνος μοῦ ἐξήγησε καὶ μοῦ φανέρωσε τὴν ἑρμηνεία ὅσων εἶδα καὶ ἄκουσα. 17. (Μοῦ εἶπε)· Αὐτὰ τὰ τέσσερα μεγάλα θηρία εἶναι τέσσερις βασιλεῖες, οἱ ὁποῖες θὰ ἐμφανιστοῦν ἐπάνω στὴ γῆ. 1.3. Τὸ δεύτερο ὅραμα τοῦ Προφήτη Δανιήλ (Δανιήλ η΄ 1, 5-8) 1. Κατὰ τὸ τρίτο ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ βασιλιᾶ Βαλτάσαρ παρουσιάστηκε σὲ μένα τὸν Δανιήλ ἕνα ὅραμα, μετὰ τὸ πρῶτο ὅραμα ποὺ μοῦ εἶχε ἐμφανιστεῖ στὴν ἀρχή. … 5. Καὶ καθὼς ἐγὼ συλλογιζόμουν τὸ ὅραμα μὲ τὸν κριό, ξαφνικὰ εἶδα νὰ ἔρχεται ἕνας τράγος αἰγῶν ἀπὸ τὰ νοτιοδυτικά, μὲ διάθεση νὰ κυριαρχήσει σ’ ὅλη τὴ γῆ. Ὅμως λόγῳ τῆς μεγάλης του ταχύτητας φαινόταν σὰν νὰ μὴν πατοῦσε στὴ γῆ. Ὁ τράγος αὐτὸς εἶχε ἀνάμεσα στὰ μάτια του ἕνα κέρατο ποὺ φαινόταν ἀπὸ παντοῦ. 6. Ὁ τράγος αὐτὸς προχώρησε μέχρι τὸν κριὸ ποὺ εἶχε τὰ δύο κέρατα, τὸν ὁποῖο εἶχα δεῖ νὰ στέκεται κοντά στὸν ποταμὸ Οὐβάλ, καὶ ὅρμησε ἐναντίον του μὲ ὅλη τὴν ὁρμὴ τῆς δύναμής του. 7. Τὸν εἶδα ποὺ ἔφτασε ὡς τὸν κριὸ καὶ ἔδειξε ἄγριες διαθέσεις ἀπέναντί του καὶ χτύπησε τὸν κριό καὶ συνέτριψε καὶ τὰ δύο του κέρατα· μετὰ ἀπὸ τὴν ἐπίθεση αὐτὴ τοῦ τράγου, ὁ κριός δὲν εἶχε πιὰ δύναμη νὰ τοῦ ἀντισταθεῖ.

Καὶ ἔριξε ὁ τράγος τὸν κριὸ κατὰ γῆς καὶ τὸν καταπάτησε καὶ δὲν ὑπῆρχε κανείς, γιὰ νὰ γλιτώσει τὸν κριὸ ἀπὸ τὴν ἐπίθεση τοῦ τράγου. 8. Καὶ ὁ τράγος τῶν αἰγῶν κατέστη πάρα πολὺ ἔνδοξος.

Ὅμως ἐπάνω στὴν ἀκμὴ τῆς δύναμής του συνετρίβη τὸ κέρατό του τὸ μεγάλο καὶ στὴ θέση ἐκείνου φύτρωσαν ἄλλα τέσσερα κέρατα, τὰ ὁποῖα εἶχαν κατεύθυνση πρὸς τὰ τέσσερα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντα. 1.4. Ἑρμηνεία τοῦ δεύτερου ὁράματος ἀπὸ τὸν Ἀρχάγγελο Γαβριήλ (Δανιήλ η΄ 16-17, 19, 21-22) 16. Καὶ ἄκουσα τὴ φωνή κάποιου ἄνδρα ἀνάμεσα στὶς ὄχθες τοῦ ποταμοῦ Οὐβάλ, ὁ ὁποῖος φώναξε καὶ εἶπε· «Γαβριήλ, ἐξήγησε σ’ ἐκεῖνο τὸν ἄνθρωπο τὸ νόημα τοῦ ὁράματος». 17. Καὶ ἦλθε ὁ Γαβριήλ καὶ στάθηκε κοντά μου. … 19. Καὶ εἶπε· … 21. «Ὁ τράγος τῶν αἰγῶν εἶναι ὁ βασιλιὰς τῶν Ἑλλήνων (ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος)· καὶ τὸ μεγάλο κέρατο, τὸ ὁποῖο βρισκόταν ἀνάμεσα στὰ μάτια του, αὐτὸς εἶναι ὁ πρῶτος καὶ πιὸ σπουδαῖος βασιλιὰς τῶν Ἑλλήνων. 22. Καὶ τὰ τέσσερα κέρατα τὰ ὁποῖα φύτρωσαν στὴ θέση ἐκείνου τὸ ὁποῖο συνετρίβη, σημαίνουν πὼς ἀπὸ τὸ ἔθνος τοῦ βασιλιᾶ αὐτοῦ θὰ ἀναδειχτοῦν τέσσερις βασιλεῖς, οἱ ὁποῖοι ὅμως δὲν θὰ διαθέτουν τὴ δική του δύναμη». 8.5. Ἡ ἑρμηνεία τῆς προφητείας ἀπὸ τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο Ἡ λεοπάρδαλις, τὴν ὁποία ἀναφέρει ὁ προφήτης Δανιήλ, εἶναι ὁ Ἀλέξανδρος ὁ βασιλιὰς τῶν Μακεδόνων, ὁ ὁποῖος πέταξε σὰν πουλὶ ἐπάνω ἀπ’ ὅλη τὴν οἰκουμένη.

Γιατὶ κανεὶς δὲν ἦταν πιὸ γρήγορος καὶ πιὸ εὐκίνητος ἀπὸ αὐτόν, ἀλλὰ ἦταν ὁρμητικὸς καὶ εὐκίνητος σὰν αὐτὸ τὸ θηρίο.

Λέει ὁ προφήτης· «Εἶχε (ἡ λεοπάρδαλις) τέσσερα φτερά πτηνοῦ στὸ ἐπάνω μέρος τοῦ σώματός της». Δηλαδή, ἀπέκτησε ὁλόκληρη τὴ δύναμη.

Διότι, ἀφοῦ χώρισε τοὺς Πέρσες σὲ δεκατρία βασίλεια, τὰ ὑπέταξε ὅλα.

Εἶδες τὴν ταχύτητά του; Αὐτὴ τὴ συμπεραίνουμε καὶ ἀπὸ τὴ φύση τοῦ θηρίου, ποὺ εἶναι ταχύτατο, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ φτερὰ ποὺ φέρει.

Διέτρεξε ὁλόκληρη τὴν οἰκουμένη. «Καὶ τὸ θηρίο εἶχε», λέει, «τέσσερα κεφάλια.

Καὶ τοῦ δόθηκε ἡ βασιλεία καὶ ἡ ἐξουσία» (P.G. 56, 230). Ὁ προφήτης διὰ τῆς λεοπαρδάλεως βλέπει τὴ βασιλεία τῶν Μακεδόνων… Προφητεύει, ἀκόμη, πῶς ὁ Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδὼν κατέλυσε τὴ βασιλεία τῶν Περσῶν· μιλώντας γιὰ κριὸ ἐννοεῖ τὸν βασιλιὰ τῶν Περσῶν, ἐνῷ λέγοντας τράγος ἐννοεῖ τὸν Ἀλέξανδρο τὸν Μακεδόνα (P.G. 56, 383). Ὅταν ὁ Ἀλέξανδρος ὁ βασιλιὰς τῶν Μακεδόνων κατανίκησε τὸν Δαρεῖο τὸν βασιλιὰ τῶν Περσῶν, ἀπέκτησε ὁ ἴδιος τὴν ἐξουσία στὸ κράτος ἐκείνου.

Ὅταν ὁ Ἀλέξανδρος πέθανε, τὸν διαδέχτηκαν τέσσερις βασιλεῖς· … Ὁ προφήτης, κριό ἀποκάλεσε τὸν Δαρεῖο, τὸν βασιλιὰ τῶν Περσῶν, καὶ τράγο τὸν βασιλιὰ τῶν Ἑλλήνων, ἐννοῶ τὸν Ἀλέξανδρο τὸ Μακεδόνα.

Λέγοντας τέσσερα κέρατα ἐννοεῖ τοὺς βασιλεῖς, οἱ ὁποῖοι τὸν διαδέχτηκαν… Ὅταν πιὸ κάτω μιλάει ὁ προφήτης γιὰ τὸν Μακεδόνα Ἀλέξανδρο, λέει· «Καὶ ἰδού τράγος αἰγῶν ἤρχετο ἀπὸ λιβός…». Κι ὅταν πιὸ κάτω κάνει λόγο γιὰ τὴν πολεμικὴ ἐπιχείρηση τοῦ Ἀλέξανδρου ἐναντίον τοῦ Δαρείου καὶ τὴν κατὰ κράτος νίκη του, λέει· «Ἦλθεν ὁ τράγος ἕως τοῦ κριοῦ…» (P.G. 48, 893-894). Τὸ ἔθνος τῶν Μακεδόνων ἦταν ξακουστὸ πρὶν ἀκόμη ἀπὸ τὴν ἔλευση τοῦ Χριστοῦ καὶ παντοῦ ὅλοι τὸ ἐγκωμίαζαν περισσότερο ἀπὸ τοὺς Ρωμαίους. Οἱ Ρωμαῖοι, ἄλλωστε, γι’ αὐτόν τὸν λόγο θεωροῦνται ἀξιοθαύμαστοι, ἐπειδὴ ὑπέταξαν τοὺς Μακεδόνες.

Διότι τὰ κατορθώματα τοῦ βασιλιᾶ τῶν Μακεδόνων ξεπερνοῦσαν κάθε λογική, καθώς, ἐνῷ ξεκίνησε ἀπὸ μιὰ μικρή πόλη, κυρίευσε ὁλόκληρη τὴν οἰκουμένη.

Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ προφήτης εἶδε στὸ ὅραμά του τὸν Ἀλέξανδρο σὰν λεοπάρδαλη μὲ φτερά· ἤθελε ἔτσι νὰ δηλώσει τὴν ταχύτητα καὶ τὴ δύναμη καὶ τὴν ὁρμητικότητα καὶ τὸ αἰφνιδιαστικό του πέταγμα ἐπάνω ἀπὸ τὴν οἰκουμένη μέσα σὲ τρόπαια καὶ σὲ νίκες.

Λένε, μάλιστα, πώς, ὅταν ἄκουσε κάποιο φιλόσοφο νὰ λέει ὅτι ὑπάρχουν ἄπειροι κόσμοι, ἀναστέναξε πικρά, γιατί, ὅπως εἶπε, ἂν ὑπάρχουν ἄπειροι κόσμοι, αὐτὸς δὲν κυρίευσε ἀκόμη οὔτε ἕναν.

Ἦταν πάρα πολὺ μεγαλόφρων καὶ μεγαλόψυχος, καὶ ὁλόκληρη ἡ οἰκουμένη μιλοῦσε γι’ αὐτόν.

Μαζί, λοιπόν, μὲ τὴ φήμη τοῦ βασιλιᾶ ὅλο καὶ πιὸ πολὺ αὐξανόταν καὶ ἡ δόξα τοῦ ἔθνους.

Διότι ὀνομαζόταν Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδών.

Ἑπομένως, καθὼς ὅλοι μιλοῦσαν μὲ θαυμασμὸ γι’ αὐτόν, ποὺ ἦταν Μακεδών, ἦταν φυσικό παντοῦ νὰ μιλοῦν ἐγκωμιαστικὰ καὶ γιὰ ὅσα συνέβαιναν στὴ Μακεδονία.

Γιατὶ τίποτε ἀπὸ ὅσα λένε ἢ κάνουν οἱ διάσημοι ἄνθρωποι δὲν περνάει ἀπαρατήρητο. Οἱ Μακεδόνες, ἑπομένως, ἦταν ἀνώτεροι ἀπὸ τοὺς Ρωμαίους (P.G. 62, 399). ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ: ΄΄Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ – Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ΄΄ ΕΚΔΟΣΗ 2013 ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟCΥΝΗ Σ.Σ. Ο Άγιος Παΐσιος, επειδή ήταν πολύ στενοχωρημένος με ‘το Μακεδονικό’ και για να υπερασπίσει την ελληνικότητα της Μακεδονίας, είχε αναρτήσει στο αρχονταρίκι του το κείμενο του προφήτη Δανιήλ που αναφέρεται στον βασιλέα των Ελλήνων, τον Μέγα Αλέξανδρο. https://averoph.wordpress.com/2015/10/26/%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%B7%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%B7%CE%BB-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BC-%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CE%BE%CE%B1%CE%BD/ * Ἀντιγράφουμε ἀπὸ τὴν ἰστοσελίδα τῆς «Ἑνωμένης Ρωμηοσύνης» Τὸ κάτωθι ἀπόσπασμα περιέχεται στὸ νέο ὑπὸ ἔκδοση βιβλίο τῆς Ἑνωμένης Ρωμηοσύνης “Ὁ Ὅσιος Πορφύριος (Μαρτυρίες – Διηγήσεις – Νουθεσίες)” τῆς ἐκδοτικῆς σειρᾶς “Ὀρθόδοξο βίωμα”. Ἡ πρώτη παρουσίαση τοῦ βιβλίου πραγματοποιήθηκε τήν Κυριακὴ 22 Ἰανουαρίου στὴν Ἱ. Μ. Παντοκράτορος Νταοῦ Πεντέλης.

Λεπτομέρειες γιὰ τὴν ἐκδήλωση θὰ βρεῖτε ΕΔΩ! «Μιά μέρα πού πήγαμε, μᾶς ἔλεγε ὁ Γέροντας ὅτι μέ τό χάρισμα πού εἶχε ἀπό μικρός, διέκρινε ἀπό πολύ μακριά νερά, ἅγια Λείψανα, ἀρχαίους Ναούς, ἀρχαίους τάφους.

Ἀκόμα καί γιά τόν τάφο τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, μᾶς ἔλεγε ὅτι δέν εἶναι οὔτε στήν Αἴγυπτο οὔτε ἐκεῖ πού τόν ψάχνουν, ἀλλά εἶναι ἐδῶ στήν Ἑλλάδα κοντά στό ἀρχαῖο…Δίον καί συγκεκριμένα στήν Κατερίνη στήν “Κονταριώτισσα”, δίπλα σ᾽ ἕνα παλιό ἐκκλησάκι τῆς Παναγίας» http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2017/01/blog-post_82.html#more

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους