Κοινή ανακοίνωση MKP και TKP-ML για την επέτειο της δολοφονίας του κομμουνιστή ηγέτη Ιμπραήμ Καϊπάκαγια Η ιστορία μας καλεί: Ας ακολουθήσουμε το μονοπάτι του Καϊπάκαγια! Με τα όπλα στα χέρια...

Πλήρες Κείμενο:

Κοινή ανακοίνωση MKP και TKP-ML για την επέτειο της δολοφονίας του κομμουνιστή ηγέτη Ιμπραήμ Καϊπάκαγια Η ιστορία μας καλεί: Ας ακολουθήσουμε το μονοπάτι του Καϊπάκαγια! Με τα όπλα στα χέρια, διέσχισαν τα απόκρημνα ορεινά μονοπάτια με μεγάλη τόλμη και πίστη, έχοντας πλήρη συνείδηση ότι ανατρέπουν ριζικά την πορεία της ιστορίας.

Ως ηγέτης που εκπροσωπούσε το κομμουνιστικό πρόσωπο της ένοπλης επαναστατικής απόσχισης του 1971, ο Ιμπραήμ Καϊπάκαγια, μέσω των θέσεων που διατύπωσε, όχι μόνο σηματοδότησε μια θεμελιώδη ρήξη και συνέτριψε όλα τα «απαγορευμένα» της φασιστικής δικτατορίας, αλλά και έσκισε με ένα μαχαίρι το πενηντάχρονο πέπλο της ρεφορμιστικής συνθηκολόγησης και το πέταξε στον κάδο της ιστορίας.

Ο σύντροφος Ιμπραήμ Καϊπάκαγια, το αδάμαστο προπύργιο της θεωρίας και της πράξης , του λόγου και της πράξης , ηγήθηκε προσωπικά στο βάδισμα του μονοπατιού των αξιώσεών του.

Σύμφωνα με τον ιστορικό ρόλο του αγώνα, ήταν ο πρώτος που πήρε τα όπλα και ξεκίνησε το μονοπάτι μέσα από τα βουνά.

Αποκαλύπτοντας τη ρεφορμιστική, οπορτουνιστική ουσία του αγώνα —ο οποίος περιοριζόταν στα γραφεία περιοδικών και στις αίθουσες συνεδριάσεων— απέδειξε αποφασιστικά ότι η απελευθέρωση έγκειται στον οπλισμό των εργατών και των αγροτών, και ότι το καθήκον της ταξικής πρωτοπορίας είναι να ανοίξει το δρόμο για τον οπλισμό της τάξης.

Ο σύντροφος ηγέτης Ιμπραήμ Καϊπάκαγια απέδειξε ότι ήταν ο κομμουνιστής διανοούμενος της εργατικής τάξης, μετατρέποντας τα λόγια του σε πράξη.

Η ιστορία, μέσα στον δικό της κύκλο, δικαίωσε τον σύντροφο ηγέτη· σύντομα, εργάτες και αγρότες συρρεύσαν μαζικά στον επαναστατικό αγώνα.

Αυτό ήταν που δεν μπορούσε να φανεί στο κατάμαυρο σκοτάδι της 12ης Μαρτίου, και ο σύντροφος ηγέτης Ιμπραήμ Καϊπάκαγια έριξε αυτή την πραγματικότητα κατάμουτρα σε κάθε μορφή οπορτουνισμού.

Σήμερα, ωστόσο, ο ιστορικός κύκλος έχει δημιουργήσει ένα νέο δίλημμα.

Είτε θα δημιουργηθεί ένας ελεύθερος κόσμος μέσω της δύναμης της αναγκαιότητας για τη δημιουργία του νέου, είτε, παρασυρμένοι στη δίνη του ρεφορμισμού, του πασιφισμού και κάθε ρεύματος που απορρίπτει την επαναστατική επιλογή, θα γίνουμε απλοί πυλώνες αυτής της σαπίζουσας, ξεπερασμένης τάξης του παρελθόντος.

Αυτό είναι ακριβώς το δίλημμα που επιβάλλεται σήμερα στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα και στο παγκόσμιο προλεταριάτο.

Οι πυλώνες του ιμπεριαλιστικού καπιταλιστικού συστήματος έχουν διαβρωθεί.

Το ιμπεριαλιστικό καπιταλιστικό σύστημα βυθίζεται σε μια δίνη κρίσης.

Η διεύρυνση και η εμβάθυνση του ρήγματος μεταξύ των ιμπεριαλιστικών μπλοκ έχει εντείνει τον αγώνα για την κυριαρχία σε περιοχές αγοράς και εμπορικές οδούς.

Η συρρίκνωση των αγορών και η απώλεια της ηγεμονίας ωθούν το ιμπεριαλιστικό μπλοκ υπό την ηγεσία των ΗΠΑ και της Βρετανίας σε μια πιο επιθετική και πολεμική στάση έναντι της Κίνας και της Ρωσίας.

Σε αυτό το στάδιο, οι πόρτες για έναν νέο ιμπεριαλιστικό πόλεμο διαμελισμού ανοίγουν διάπλατα.

Οι συγκρούσεις και οι πόλεμοι έχουν γενικευτεί, ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή και την Αφρική, σύμφωνα με τον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό.

Ακριβώς για αυτόν τον λόγο, έχει ξεκινήσει μια ολοκληρωτική εκστρατεία εξόντωσης εναντίον των κομμουνιστικών και αντιστασιακών κινημάτων που εμπλέκονται σε ένοπλο αγώνα, με στόχο να αποτραπούν οι καταπιεσμένοι λαοί του κόσμου από το να στραφούν προς την επαναστατική επιλογή ενόψει αυτής της κρίσης.

Η ιδέα της εξόντωσης και της καταστροφής έχει τεθεί σε εφαρμογή με διάφορα μέσα.

Οι ηγέτες του ιμπεριαλιστικού καπιταλιστικού συστήματος έχουν ξεκινήσει ολοκληρωτικές στρατιωτικές επιχειρήσεις για τη φυσική εξόντωση του διεθνούς κομμουνιστικού και επαναστατικού κινήματος· όπου έχουν αποτύχει, προσπαθούν να το επιτύχουν από μέσα, επιβάλλοντας μια γραμμή παράδοσης και προδοσίας.

Αυτός είναι ο ρόλος που διαδραματίζουν οι προδότες που προέκυψαν από το εσωτερικό του ΚΚΙ (Μαοϊκού). Αυτοί οι προδότες λειτουργούν ως εργαλεία της ιδέας των ιμπεριαλιστών καπιταλιστών για εκκαθάριση και εξόντωση.

Και στη χώρα μας, οι μάζες αναζητούν απαντήσεις μπροστά στη φτώχεια και τη δυστυχία που βιώνουν.

Οι τουρκικές άρχουσες τάξεις διεξάγουν μια έντονη επίθεση για να κρατήσουν το αυθόρμητα αναπτυσσόμενο μαζικό κίνημα εντός των ορίων του συστήματος.

Έχουν χρησιμοποιήσει κάθε μέσο για να περιορίσουν τις αντιδράσεις και την οργή των μαζών εντός των νομικών ορίων, προσπαθώντας να τις καταστείλουν μέσω της καταστολής και της βίας.

Σε συμφωνία με τους ιμπεριαλιστές αφέντες τους, ενώ από τη μία πλευρά διεξάγουν στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον του μετώπου του ένοπλου αγώνα και προπαγανδίζουν ιδεολογικά ότι «η εποχή των όπλων έχει τελειώσει», από την άλλη πλευρά, προσπαθούν να περιορίσουν όσο το δυνατόν περισσότερο τους πραγματικούς νόμιμους χώρους αγώνα.

Και φυσικά, οι ρεφορμιστές και άλλα ρεύματα που απορρίπτουν τον επαναστατικό αγώνα έρχονται σε βοήθεια της τουρκικής άρχουσας τάξης.

Το γεγονός ότι το Τουρκικό Επαναστατικό Κίνημα έχει περιοριστεί στα νόμιμα όρια το έχει αφήσει να αντιμετωπίζει μια σοβαρή ιδεολογική πολιορκία.

Σήμερα, η ανάγκη των μαζών για μια πρωτοπορία που θα ανοίξει το δρόμο είναι μεγαλύτερη από ποτέ.

Το μέτωπο του παράνομου ένοπλου αγώνα είναι ο κυματοθραύστης ενάντια στο κύμα του οπορτουνισμού.

Σήμερα, καμία γραμμή αγώνα που δεν προσεγγίζει στρατηγικά τον ένοπλο αγώνα δεν μπορεί να σπάσει τον φασισμό και τον ιμπεριαλιστικό κλοιό, ούτε μπορεί να κινητοποιήσει τις μάζες να αγωνιστούν ενάντια στον ιμπεριαλιστικό κλοιό.

Αν οι μάζες δεν οργανωθούν γύρω από την επαναστατική βία, η πτώση τους σε αντιδραστικά εθνικιστικά συναισθήματα, τον σοβινισμό και τον δηλητηριώδη κύκλο της πατριαρχίας θα είναι αναπόφευκτη.

Με αυτή την έννοια, ενώ η οργάνωση της εργατικής τάξης και των πλατιών μαζών ενάντια στην καταπίεση του καθεστώτος AKP-MHP αποτελεί τη μία πτυχή του έργου, η άλλη πτυχή είναι το επαναστατικό καθήκον της στιγμής: να διατηρήσουμε τις προχωρημένες μάζες σε εγρήγορση ενάντια στα ρεφορμιστικά, ρεβιζιονιστικά και ειρηνιστικά ρεύματα που συγκεντρώνονται γύρω από το CHP.

Μόνο πάνω σε αυτή τη βάση μπορούμε να προωθήσουμε τον δρόμο που άνοιξε ο ηγέτης και σύντροφός μας και να αποδειχθούμε άξιοι της κληρονομιάς που μας άφησε.

Προς το σκοπό αυτό, η ανάπτυξη ενός ενωμένου επαναστατικού αγώνα στέκεται μπροστά μας ως επιτακτικό καθήκον.

Ο δρόμος που ο ηγέτης και σύντροφός μας Ιμπραήμ Καϊπάκαγια δεν δίστασε να βαδίσει παραμένει επίκαιρος σήμερα.

Αυτός είναι ο μόνος αληθινός δρόμος που θα οδηγήσει την εργατική τάξη και τις καταπιεσμένες εργάτ(ρι)ες στην απελευθέρωση.

Είναι στο χέρι μας να βαδίσουμε σε αυτόν τον δρόμο και να απελευθερωθούμε από τις ρουτίνες και τις παγιωμένες συνήθειες.

Η πορεία προς τα εμπρός και η πρόοδος μέσω του αγώνα είναι η παράδοση του αγώνα μας.

Αυτή η παράδοση είναι η μοναδική κληρονομιά που μας άφησε ο ηγέτης και σύντροφός μας.

Δεν θα διστάσουμε ούτε για μια στιγμή να προχωρήσουμε μέσω του αγώνα στο μονοπάτι που άνοιξε ο ηγέτης μας σύντροφος· θα προχωρήσουμε στο μονοπάτι που άνοιξε.

Αυτή είναι η έκκληση του ηγέτη και συντρόφου μας που μας φτάνει σήμερα.

Ζήτω ο Μαρξισμός-Λενινισμός-Μαοϊσμός! Ζήτω ο Προλεταριακός Διεθνισμός! Ακούστε το κάλεσμα του Καϊπάκαγια και προχωρήστε στο μονοπάτι που άνοιξε! Μαοϊκό Κομμουνιστικό Κόμμα Κομμουνιστικό Κόμμα της Τουρκίας – Μαρξιστικό-Λενινιστικό Μάιος 2026

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους