Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θα το γράφω κάθε χρόνο, τέτοια μέρα. Ξέρετε εγώ δε τα συνηθίζω αυτά, απλά θα ήθελα κάποια στιγμή να σας διηγηθώ, εν τάχει, μία ιστορία που από πολύ μικρό με στοιχειώνει.

Όταν ήμασταν, λοιπόν, πιτσιρίκια, η προγιαγιά μου (η μάνα της Σώτης) μάς έλεγε πώς κατάφερε να σωθεί από το διωγμό.

Όσο έσφαζαν τα υπόλοιπα μικρά αδέρφια, ξαδέρφια και φίλους της, αυτή κρύφτηκε κάτω από το φουστάνι μιας τουρκάλας και κατάφερε να μπει στο πλοίο.

Ήταν απλά μια πολύ τυχερή, αλλά υπήρχαν 353.000 καθόλου τυχεροί τότε.

Κάθομαι καμιά φορά και σκέφτομαι πως αν δεν υπήρχε εκείνη η γυναίκα να την κρύψει, εγώ δε θα ήμουν εδώ να σας γράφω. Αυτά. Η 19η Μαΐου είναι η επίσημη Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους