Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Νιώθω χωμένος μέχρι το λαιμό σε μια κινούμενη άμμο που το όνομα της είναι «Έτσι είναι η Ελλάδα» Κάτω από την επιφάνεια της άμμου με τραβάνε προς τα κάτω με λύσσα όσοι λένε «Η Ελλάδα δεν αλλάζει», όσοι λένε «είσαι ανθέλληνας, είσαι άπλυτος», όσοι προσκυνούν εικόνες αλλά πνίγουν μετανάστες, όσοι δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα σε αυτή τη χώρα γιατί θα πρέπει να αλλάξουν και οι ίδιοι… Πάνω από την επιφάνεια γύρω γύρω μου σε όλη την έκταση του βάλτου βλέπω χιλιάδες να κάθονται ακίνητοι όσο τους τραβάει η άμμος και απλά να φωνάζουν «όλοι ίδιοι είναι», «δε με νοιάζει η πολιτική», «έτσι είναι τα πράγματα τι να κάνουμε» και να με δείχνουν με το δάχτυλο που προσπαθώ να βγω από την άμμο και να μου λένε «άντε μωρέ καημένε που προσπαθείς να αλλάξεις τα πράγματα.

Τίποτα δεν αλλάζει» Έξω από τον βάλτο βλέπω ελάχιστους, καλοντυμένους, χορτάτους στο μπαλκόνι μιας βίλας να κοιτούν όσους δεν κάνουν τίποτα και να γελάνε, αλλά να βλέπουν εμένα και να ανησυχούν.

Σα να σκέφτονται «λες να βγει; Λες να βγάλει το πόδι; Λες να πάρει κι άλλους μαζί»; Και ακριβώς δίπλα μου, βλέπω άλλους σαν εμένα, ακριβώς σαν εμένα, ΟΛΟΪΔΙΟΥΣ με μένα, να μου σπρώχνουν το χέρι που προσπαθώ να τους τραβήξω και να μου λένε «ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ», να μου λένε «Θα βγούμε από την κινούμενη άμμο μόνο όπως το γράφει στο Κεφάλαιο.

Οχι πιο πριν.

Πιο πριν θα ήταν ρεφορμισμός». Και την ώρα που έχω βρει όλη τη δύναμη που χρειάζεται, όλα τα εργαλεία που χρειάζεται, να βγω από την άμμο και να πάρω όσους περισσότερους μπορώ μαζί μου, στέκομαι μια στιγμή και αναρωτιέμαι…. Πόσο αξίζει να ξοδέψω απτή ζωή μου, στο να προσπαθώ να βελτιώσω τη ζωή και του δίπλα μου; Ειδικά όταν σε όλους φαίνεται μάταιο, ρομαντικό ή ηλίθιο; Τη βρήκα την απάντηση. Τίποτα δεν αξίζει παραπάνω.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους