Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Απο το ΤικΤοκ στο ΤικΤακ Καθώς το Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, οι ομιλίες Μητσοτάκη, «δελφίνων» και κολλητών ήταν εξόχως προεκλογικές -έτσι κι αλλιώς οι διαρροές μιλούν συνεχώς για πρόωρες εκλογές- επιχειρώ μία μικρή ακτινογραφία των ημερών, έχοντας παρακολουθήσει από κοντά μεγάλο μέρος του: 1. Ακροατηριο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης την Παρασκευή απευθύνθηκε ευθέως μόνο σε όσους ακόμα τον στηρίζουν μηδέν αυτοκριτικη, μηδέν αναφορα στα πολλαπλά σκάνδαλα, κράτος δικαίου, δικαιοσύνη και συμπαρομαρτούντα, στην κυριακάτικη ακόμα λιγότερο, περιορίστηκε στα μέλη και τους συνέδρους και σε οδηγίες για το πως να αντιπολιτεύονται τους υπόλοιπους.

Ομιλιες μέτριες και οι δύο, ενθουσιασμός ανεπαίσθητος, ούτε συνθημα, ούτε τον κάλυψε χειροκρότημα έστω μια φορά.

Χαρακτηριστικό της σύνθεσης των συνέδρων, τα χειροκρότημα όταν ο... Έλβις-ανιψιός μπήκε στον συνεδριακό χώρο σε αντίθεση με υπουργους-φτωχούς συγγενείς που πέρναγαν απαρατήρητοι.

Συγκρίσεις με το κλίμα του 2023 από παλαιότερους συναδέλφους βγάζουν το σημερινό συνέδριο εξαιρετικά ρηχό και άνευρο. 2. Φόβος και παράνοια στο... Λας Βέγκας.

Φόβος και τρόμος παντού.

Φόβος και τρόμος μη γυρίσει το 15, φοβος και τρόμος για τη διεθνή αστάθεια, φόβος και τρόμος για τα όσα "έχουμε πετυχει" που αμα χασει ο Κυριάκος Μητσοτάκης την εξουσία θα τα χάσουμε.

Φόβος, άγχος, σαρδάμ, τρομοκρατία.

Συνολικά, ενώ διαφημιζόταν απολογισμός των δύο τετραετιών, είχαμε: Φόβος-οικονομία-Φόβος-βαθύ κράτος-Φόβος-εξωτερική πολιτική-Φόβος-αντιπολίτευση.

Δεν ειναι η πρωτη φορά που το συστημα Μητσοτακη πάει να πάρει εκλογες με τον φόβο, νομίζω ομως πως πρώτη φορά βρίσκεται σε τόσο κεντρική θέση στη βιτρίνα.

Η εκστρατεία φόβου που φαίνεται να εκτυλίσσεται ενόψει εκλογών εμένα μου θυμίζει του '15, ίσως να γίνει και εντονότερη, εκμεταλλευόμενοι τη διεθνή συγκυρία. 3. Δύο κόσμοι εντός ΝΔ για Καραμανλή και Σαμαρά.

Από τη μία, ο Νίκος Δένδιας με το «DNA της ΝΔ», από την άλλη η γραμμή Μητσοτάκη (με λοχαγό τον Κυριάκο Πιερρακάκη) πως «δεν φτιάχνεται κόμμα του 2030 με υλικά του 1974». Στην ρωγμή Σαμαρά-Καραμανλή, η Νέα Δημοκρατία είναι σήμερα η πιο διχασμένη Νέα Δημοκρατία από ποτέ.

Παραδοσιακά, η εξουσία αποτελεί την καλύτερη συγκολλητική ουσία, όπως και σήμερα.

Όμως για κόμμα που προηγείται τόσο πολύ στις «δημοσκοπήσεις» και που «δεν υπάρχει εναλλακτική», η αναμπουμπούλα εντός φαντάζει εντυπωσιακή.

Ακόμα χειρότερα, φεστιβάλ μικρότητας με τους δύο πρώην.

Εξαφανισμενοι απο το βιντεο αφιέρωμα, εξαφανισμενοι απο τις αναφορές Μητσοτάκης, έως και καρφια εναντιον τους ("πήρα κομμα και το έκανα παράταξη"), και φοβικοτατες αναφορές απο Χατζηδάκης, Γεωργιαδη κλπ, στη γενική "γραμμή" εξαφάνισης τους. Ενδεικτικό, Κυριάκος Πιερρακάκης που κινείται στη σκιά Μητσοτάκη, μίλησε για «ναρκισσισμούς» και «μικρούς εγωισμούς». Στην πράξη, φόβος και γι' αυτούς. 4. Ακριβώς επειδή τα παραπανω, ουσιαστικά αναγνωρισε πως αντιπαλος του είναι ο Τσιπρας και ο,τι αυτός μπορεί να συσπειρωσει απο το '15, που ανεξάρτητα της πορείας της κυβερνησης ΣΥΡΙΖΑ, η συντεταγμένη στάση του κοσμου συνεχίζει να αποτελεί φόβητρο για τον ίδιο και απαντες γύρω του.

Στα πηγαδάκια του συνεδρίου ακούγονταν δύο ερωτήματα, «τι γίνεται με Σαμαρά», «τι θα κάνουμε με Τσίπρα». Στο διά ταύτα, μακριά από εμένα τα ευφάνταστα σενάρια που έχουμε χορτάσει την επταετία Μητσοτάκη (αλλά και την... 2,5ετία Σαμαρά) πως «όπου να 'ναι πέφτει», εξάλλου, ακόμα και τώρα, η Νέα Δημοκρατία έχει καταφέρει κάτι που δεν έχει καταφέρει άλλο κόμμα εξουσίας στη Μεταπολίτευση: ακόμα και στο ενδεχόμενο να χάσει την εξουσία, κινείται ήδη στην επόμενη ημέρα, με τον ένα ή τον άλλον τρόπο.

Αλλά ας παρακολουθούμε ως διαχωριστική γραμμή αυτό το «όχι υλικά του 1974 στο 2030» και ας μετράμε κεφάλια.

Από τα πόσα θα μετρήσουμε θα εξαρτηθεί η πορεία Μητσοτάκη στη ΝΔ. Από τα πόσα κεφάλια θα βρεθούν απέναντι από αυτή τη ΝΔ, θα εξαρτηθεί και η τρίτη τετραετία της.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους