Σαν σήμερα ο Ian Curtis έγνεφε το τελευταίο του αντίο σε αυτό το κόσμο... O Aγκάμπεν στις Βεβηλώσεις έγραφε για τις φαντασιώσεις μας όταν αποδεικνύονται κενές και μη προσιδιάζουσες σε αυτά που...
Σαν σήμερα ο Ian Curtis έγνεφε το τελευταίο του αντίο σε αυτό το κόσμο... O Aγκάμπεν στις Βεβηλώσεις έγραφε για τις φαντασιώσεις μας όταν αποδεικνύονται κενές και μη προσιδιάζουσες σε αυτά που εναποθέσαμε σε αυτές:φτιαγμένες απο το τίποτα.
Εκείνη τη στιγμή πρέπει να αποδεχτούμε πως η επιθυμία, η Δουλτσινέα μας, είναι ανίκανη να μας αγαπήσει (όπως την αγαπήσαμε εμείς). Αυτη η παραδοχή δεν είναι ταιριαστή με τη μουσική των Joy Division; Ο Μαρκ Φίσερ στα Φαντάσματα της ζωής μου θεωρεί τους Joy Division την Σοπενάουερ εκδοχή του ροκ: το πιο επικίνδυνο είναι να γευτείς όσα επιθυμείς για να συνειδητοποιήσεις πως ποτέ δεν ήταν αρκετά για το μόχθο που αφιερώσαμε για την εκπλήρωση τους. Ο Ian Curtis, ένας ξεκάθαρος καταθλιπτικός, πίστευε πως όντως η ασθένεια του του έδινε την ικανότητα να κοιτάει πέρα απο τις αυταπάτες της ζωής και τους περισπασμούς που μας κρύβουν τη κενότητα της ύπαρξης μας.
Μια σοφιά που εκπορευόταν απο τη πίστη πως ανακάλυψε την αλήθεια της ζωής και μας τη μεταφέρει με τους πεισιθανάτιους του στίχους,λέξεις που σκίζουν το πέπλο του διπόλου χαράς και θλίψης:μια σοφιά που ξέρει τη ματαιότητα και όμως επιμένει να προχωρά όχι σαν αναζήτηση της λύτρωσης τουναντίον ως επιβαιωση της τραγωδίας.
Η μουσική τους ακούγεται με τη a posteriori γνώση ως προφητική του μέλλοντος μας.
Άλλωστε το 1979 ήταν μια χρονιά μεταίχμιο που επιβαίωνε τη διάρρηξη του κοινωνικού μεταπολεμικού συμβολαίου και της σοσιαλοδημοκρατίας προς το νεοφιλελευθερισμό και το χάσιμο κάθε βεβαιότητας κοινωνικής και προσωπικής.
Αν όπως γράφει ο Marshall Berman οι μοντέρνοι καιροί είναι το εφαλτήριο για τη γέννηση του καινούργιου και της προσωπικής μας αναγέννησης σε ένα κόσμο που βαπτίζεται σε αδιανόητες για το παρελθόν δυνατότητες την ίδια ώρα ελλοχεύουν τη δυναμική να τα τινάξουν όλα στον αέρα.
Υπάρχει καλύτερος παραλληρισμός για τους Joy Division και την εποχή που χαρακτήρισαν και προανήγγειλαν; Ο Ian Curtis ίσως ήταν πάντα νεκρός,νεκρός για τον ίδιο του τον εαυτό, όμως το αποτύπωμα με ένα εξόχως ειρωνικό τρόπο παραμένει τόσο ζωντανό και επίκαιρο... Control- 2007
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους