Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ψόφιος στο κρεβάτι μετά από 3 μερες και 20 χρόνια Comicdom τα γράφω όπως μου έρχονται… Το Comicdom είναι το αγαπημένο μου φεστιβάλ.

Οχι μόνο είναι τεράστιο κομμάτι της επαγγελματικής μου ζωής, όχι μόνο πάντα περνάω τέλεια αλλά (μαζί με την Ακαδημία Ελληνικών Βραβείων Κόμικς - που ναι ναι είναι ξεχωριστός φορέας αλλά τα νιώθω αδερφάκια) όταν το χρειάστηκα μου στάθηκαν ενεργά και αυτό δεν είναι κάτι που ξεχνιέται.

Δεν μπορώ να φανταστώ σενάριο που θα μου ζητήσουν κάτι και θα πω όχι.

Τα κόμιξ είναι σκατα.

Σα δουλειά εννοώ.

Είναι πολύ δύσκολη δουλειά.

Αλλα είναι καλό να νιώθεις ότι το ζόρι δεν το περνάς μόνος σου.

Στηρίξτε ο ένας τον άλλο, hype-άρετε ο ένας τον άλλο, μοιραστείτε χρήσιμες πληροφορίες για εργοδότες, πληρωμές, ευκαιρίες… Τα ξέρετε τώρα όλα αυτά αλλά οκ, τα λέω «για τους νέους». Πήρα ένα κοπλιμέντο που μου έφτιαξε τη μέρα.

Δε θα το μοιραστώ γιατί δε θέλω να νιώσει άβολα το άτομο που το είπε και ίσως διαβάσει αυτό απλά -όπως έχω ξαναπει- σε συναισθηματικό επίπεδο το να αρέσει η δουλειά *πολύ* σε ένα άτομο είναι καλύτερο από το αρέσει *αρκετα* σε πολλούς.

Στα γρήγορα: -η μεταξοτυπία του Tind γαμησε.

Μου έχουν περισσέψει κομμάτια αλλά μπορεί απλά να ντύσω το σπίτι μου -το Χωριόρρορ πάει γαμιοντας και μαζεύει βραβεία.

Μην ξεχνάτε την Kickstarter καμπάνια για να διαδώσουμε πολιτισμό και στους ξένους. (Είναι αστείο πόσο αποτελεσματικό είναι το εξώφυλλο Coddled Tamago & Steve Stivaktis πάντως) -χαιρετίζω γείτονες Konstantinos Moschonas & Χρύσα ΤουΛυσάνδρου.

Οσο για τον Michael Dialynas να του λέτε να κάθεται λίγο.

Ολο το 3ήμερο όρθιος θα κλατάρει -η Evgenia Vereli είναι ένας καλλιτεχνικός θησαυρός και όσοι δεν το ξέρουν ήδη θα το μάθουν -πόσο αστείο ήταν το βίντεο της Nerdula για τα Ελληνικά Βραβεία Κόμικς! Ου να μου χαθείτε! Λοιπόν αυτά. Πάω να βάλω καφέ και διαβάσω κόμιξ και να ποστάρω για νέα πράγματα που έρχονται μετά

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους