Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Λίγες σκέψεις με αφορμή το φιλί του Μητσοτάκη στο (όχι και τόσο πρόθυμο να σταθεί δίπλα του) κοριτσάκι, το οποίο ξαμόλησαν στην θεατρική σκηνή του 16ου συνεδρίου της Νέας Δικτατορίας: Όταν οι ελίτ θέλουν να αγγίξουν τις ευαίσθητες χορδές του κάθε προεκλογικού είλωτα, τρέχουν στον τσελεμεντέ της προπαγάνδας και ξεπατικώνουν την ίδια ηλίθια συνταγή, νομίζοντας ότι όλοι εμείς οι κοινοί θνητοί έχουμε μνήμη χρυσόψαρου και μυαλό κουκούτσι.

Οι ηγέτες-μαριονέτες που διεκδικούν μία ακόμη τετραετία, προκειμένου να διαιωνίσουν το φαγοπότι τους, αλλά προπάντων προκειμένου να ικανοποιήσουν την αδηφάγο εξουσιολαγνεία τους, εμφανίζουν σαν ταχυδακτυλουργοί της κακιάς ώρας ένα κοριτσάκι (γιατί άραγε όχι αγοράκι;) στο πόντιουμ, το παίρνουν αγκαλιά ή/και του σκάνε ένα φιλί, νομίζοντας ότι θα κλέψουν την αθωότητά του και θα την μεταγγίσουν στην δαιμονική τους υπόσταση, παραπλανώντας το ακροατήριο των χαυνοπολιτών.

Αυτό το τέχνασμα είχε εφαρμόσει ο Ανδρέας Παπανδρέου προ των εκλογών του 1985 με την ξανθή και γαλανομάτα Αννούλα, το επανέλαβε στην συνέχεια ο Αλέξης Τσίπρας προ των εκλογών του 2019, και τώρα τους αντέγραψε ο Κυριάκος Μητσοτάκης προ των επερχόμενων εκλογών, μάλλον του φθινοπώρου.

Με αφορμή τον διαχρονικό πιθηκισμό του «τρικ με το κοριτσάκι», το οποίο αντέγραψαν προσφάτως και οι ανέμπνευστοι επικοινωνιολόγοι του Κυριακούλη στο 16ο συνέδριο της Νέας Δικτατορίας, αξίζει να επισημανθεί ότι δύο από τις μεγαλύτερες ύβρεις ενός πολιτικού σε βάρος των πολιτών και, ειδικότερα, του εκλογικού σώματος, είναι οι εξής: 1. Να υποτιμά την νοημοσύνη του «κυρίαρχου λαού». 2. Να μεταχειρίζεται τον «κυρίαρχο λαό» σαν να είναι ένα άθροισμα βρεφών. Η ανάλυση αυτών των δύο ύβρεων εντός του άρτι αναρτηθέντος κειμένου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους