Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η χθεσινή ανάρτηση για τις Πανελλαδικές είχε κάμποσες ιδιομορφίες: πολλά σχόλια, πολλές αντιδράσεις, διαμοιρασμός από πολλούς, και ... ελάχιστες προβολές.

Αγαπημένη του κοινού, αλλά όχι του αλγόριθμου 😊 Παρεξηγήσεις υπήρξαν, κυρίως από πολλούς που διαβάζουν διαγώνια πριν σχολιάσουν, αλλά και απόλυτα σοβαρά σχόλια και ενστάσεις.

Απάντησα όπου μπορούσα.

Ένα σχόλιο όμως κατά την γνώμη μου κυριαρχούσε: "και τι προτείνεις". Ας το διακινδυνεύσω για μια ακόμα φορά.

Για ένα σύστημα αξιοκρατικό αλλά και συμπεριληπτικό, που να προωθεί την μάθηση από όλους, και να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες τάσεις, θα πρότεινα τα εξής. 1. "Απολυτήριο Λυκείου" (ίσως στα τέσσερα ή πεντε χρόνια) με ενδοσχολικές εξετάσεις και μικρότερο εύρος ύλης ως πρόσβαση στην επαγγελματική εκπαίδευση για να υπάρχουν εύκολες εναλλακτικές χωρίς πίεση. 2. "Ακαδημαϊκό απολυτήριο" με ενδοσχολικές αλλά και κεντρικές εξετάσεις, αλλά χωρίς διαγωνιστικό χαρακτήρα: έλεγχος βασικών γνώσεων, σε εύρος της ύλης, για να ξέρουμε πως οι απόφοιτοι κάπου μπορούν να συνεχίσουν. 3. Το τελευταίο έτος που οδηγεί στο "ακαδημαϊκό απολυτήριο" με προαιρετική παρουσία (χωρίς γελοιότητες με πλαστά δικαιολογητικά και μαθητές που δουλεύουν 14ωρο): άρα, μικρότερα τμήματα, με παιδιά που τα ενδιαφέρει και δεν (μπορούν να) επιλέγουν τα ιδιωτικά φροντιστήρια.

Δεν είναι ιδανικό, αλλά είναι αναγνώριση της ελληνικής πραγματικότητας. 4. Πλήρης αποδέσμευση του βαθμού του ακαδημαϊκού απολυτηρίου από την είσοδο στα Πανεπιστήμια: είτε 12, είτε 17, είτε 19.8, έχεις απολυτήριο.

Έλεγξε τις γνώσεις σου, την προσπάθεια σου, και τον βαθμό σου, και σκέψου. 5. Επιλογή από ομοειδή τμήματα εάν επιθυμούν ελεύθερη πρόσβαση με βάση το ακαδημαϊκό απολυτήριο, ή εξετάσεις.

Εάν θέλουν εξετάσεις να επιλέγουν τα ίδια σε πόσα και ποια μαθήματα, αλλά να υπάρχουν ίδια μαθήματα ανάμεσα σε Αθήνα και Αλεξανδρούπολη ή Ηράκλειο για την Βιολογία, με τουλάχιστον πενταετή σχεδιασμό. 6. Αξιοποίηση του (αδιάβλητου) συστήματος των Πανελλαδικών, για όσους θέλουν εισαγωγή σε σχολές που απαιτούν εξετάσεις, π.χ. Ιατρική, μηχανικούς, νομική, οικονομικά, ψυχολογία, φυσιοθεραπεία, για όποιους μαθητές θέλουν πραγματικά και συνειδητά να μπουν σε αυτή την διαδικασία. 7. Σχολές με εξετάσεις που δεν έχουν αρκετούς εισαχθέντες, να γίνονται υποχρεωτικά ελεύθερης πρόσβασης με βάση σαφή χρονοδιαγράμματα συμμόρφωσης και κριτήρια. 8. Σχολές που έχουν ελεύθερη πρόσβαση και δεν έχουν τουλάχιστον τους π.χ. τριπλάσιους πρωτοετείς από ότι διδάσκοντες για δυο χρόνια, να συγχωνεύονται με άλλες εντός της ίδιας περιφέρειας, για να μην χάνονται αναπτυξιακές δυνατότητες εθνικής σημασίας. 9. Πλήρης αποδέσμευση επαγγελματικών δικαιωμάτων από τριετή βασικά πτυχία. 10. Προβλέψεις για ιδιαίτερες σχολές (π.χ. Ιατρική, Μηχανικοί, Νομικής) για "κλειστά" τελευταία έτη για τους ήδη φοιτητές που έχουν τις απαραίτητες επιδόσεις στις σπουδές τους, με αθνικά πρότυπα.

Χωρίς δίδακτρα, και με διατήρηση του κύρους των πτυχίων τους.

Δυνατότητα απεγκλωβισμού όσων το επιθυμούν ή "δεν μπορούν", με πτυχίο (π.χ. μετά από τρία χρόνια "Ιατρική Βιολογία" για γιατρούς). Φυσικά, αυτά είναι μη κοστολογημένες προτάσεις (ειδικά το κόστος μετάβασης) και δεν λύνουν άμεσα το βασικό πρόβλημα: πως η κοινωνία θα σταματήσει να βλέπει την Ιατρική, τη Νομική και το Μετσόβιο ως τους μόνους «αξιοπρεπείς» επαγγελματικούς δρόμους. Αλλά ίσως και να έχει στοιχεία που σταδιακά μα οδηγούν προς αυτό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους