Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Brian Berletic για το τι συμβαίνει μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας: Σχετικά με την πρόσφατη συνάντηση ΗΠΑ-Κίνας, απάντησα σε ερώτηση που απάντησα από έναν οργανισμό μέσων ενημέρωσης που έχει εγκριθεί από τη Δύση... Ο Trump επισκέφθηκε την Κίνα για πρώτη φορά μετά από εννέα χρόνια.

Το ταξίδι ήταν γεμάτο με τελετουργικές συναντήσεις και μεγάλη συζήτηση για μια «νέα εποχή» στις σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας. 1. Ποια ήταν τα πραγματικά αποτελέσματα της επίσκεψης του Trump; Πόσο εποικοδομητική ήταν αυτή η συνάντηση από πρακτική άποψη; ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η επίσκεψη ήταν ως επί το πλείστον παραστατική, με κάθε πλευρά να προσπαθεί να προβάλει ορισμένα πολιτικά μηνύματα τόσο στον υπόλοιπο κόσμο όσο και στο αντίστοιχο εγχώριο κοινό της.

Τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Κίνα έχουν αναλάβει εδραιωμένες θέσεις κυρίως λόγω της επιθετικής επιδίωξης της πρωτοκαθεδρίας από τις ΗΠΑ και της αυξανόμενης ικανότητας της Κίνας να διατηρεί την κυριαρχία και τα συμφέροντά της, ανεξάρτητα από την πίεση που ασκούν οι ΗΠΑ. Συνέχεια: Γιατί η στρατηγική του «διαλόγου από θέση ισχύος» απέτυχε εντελώς να αποσπάσει έστω και μια ουσιαστική παραχώρηση από την Κίνα; ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Από πολλές απόψεις, οι ΗΠΑ έχουν πάει σε αυτή τη συνάντηση στην Κίνα από μια θέση τουλάχιστον τεράστιας και επικίνδυνης επιθετικότητας - έχοντας εξαλείψει τη Βενεζουέλα, έχει πολιορκήσει το Ιράν και, με αυτόν τον τρόπο, έχει ξεκινήσει έναν διευρυνόμενο αποκλεισμό της ίδιας της Κίνας, ενώ οι ΗΠΑ συνεχίζουν τον πόλεμο δι' αντιπροσώπων με τον στενό σύμμαχο της Κίνας - τη Ρωσία.

Ενώ η ανατροπή του Ιράν θα έκανε αυτή τη θέση επιθετικότητας να φαίνεται ισχυρότερη - η αδυναμία των ΗΠΑ να αποσπάσουν παραχωρήσεις από την Κίνα μιλάει για το πόσο ισχυρότερη είναι η Κίνα. 2. Ο Ρούμπιο χαρακτηρίζει την Κίνα ως την «κύρια γεωπολιτική πρόκληση», ωστόσο ο Τραμπ πετάει για το Πεκίνο με ένα χαμόγελο. Οι ΗΠΑ συλλαμβάνουν έναν πρώην δήμαρχο επειδή συμπαθεί την Κίνα, ενώ προσποιείται ότι θέλει διάλογο.

Πώς αξιολογείτε αυτό το διπλό παιχνίδι από την Ουάσινγκτον; Τι μας λέει αυτή η αντίφαση εντός της κυβέρνησης; ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οι ΗΠΑ επαναλαμβάνουν το ίδιο πολιτικό θέατρο που παρουσίασαν με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν και το ταξίδι του στο Άνκορατζ της Αλάσκας των ΗΠΑ, ακόμη και με την ηγεσία του Ιράν ακριβώς πριν από την στρατιωτική επιθετικότητα των ΗΠΑ κατά της Τεχεράνης, δύο φορές. Οι ΗΠΑ επιδιώκουν να εμφανίζονται δημόσια ως επιδιώκοντες την ειρήνη, τη σταθερότητα και τη διπλωματία, ενώ στην πραγματικότητα προετοιμάζονται για πόλεμο τόσο άμεσα όσο και δι' αντιπροσώπου, ενώ προσπαθούν να υπονομεύσουν τα στοχευμένα έθνη (ειδικά την Κίνα) εντός των συνόρων τους, δημιουργώντας παράλληλα αστάθεια κατά μήκος τους.

Πράγματι, σχεδόν κάθε πτυχή των ΗΠΑ πολιτικά, στρατιωτικά και οικονομικά ευθυγραμμίζεται με αυτό που τα αμερικανικά ειδικά συμφέροντα θεωρούν ως μια αναπόφευκτη αντιπαράθεση με την Κίνα, απαραίτητη για τη διατήρηση της πρωτοκαθεδρίας των ΗΠΑ παγκοσμίως.

Ακόμα και όταν ο Πρόεδρος Τραμπ σήκωσε το ποτήρι του στους Κινέζους οικοδεσπότες του, οι ΗΠΑ διεξάγουν και εξακολουθούν να διεξάγουν πόλεμο και πόλεμο δι' αντιπροσώπου εναντίον των στενότερων συμμάχων της Κίνας, υποστηρίζοντας ένοπλους μαχητές που επιτίθενται στις υποδομές της κινεζικής Πρωτοβουλίας «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» από το Πακιστάν έως τη Μιανμάρ, ενώ παράλληλα σφίγγουν τον αποκλεισμό ενέργειας από το Ιράν και προετοιμάζονται να διαταράξουν περαιτέρω τις ενεργειακές ροές από ολόκληρη τη Μέση Ανατολή - όχι μόνο στοχεύοντας συγκεκριμένα την Κίνα, αλλά και αναγκάζοντας τα έθνη σε όλη την Ασία να υποστούν περαιτέρω ενεργειακή εξάρτηση από τις ΗΠΑ.

Αυτό το τελευταίο σημείο υπονοεί ότι οι ΗΠΑ θα προσπαθήσουν να χρησιμοποιήσουν τη νέα τους επιρροή πάνω στα ασιατικά κράτη για να τα εξαναγκάσουν σε ένα ενιαίο μέτωπο κατά της Κίνας, ακριβώς τη στιγμή που οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν την εξάρτηση της Ευρώπης από την ενέργεια των ΗΠΑ για να τα εξαναγκάσουν σε περαιτέρω σύγκρουση με τη Ρωσία.

Με άλλα λόγια - ενώ οι ΗΠΑ παρουσιάζονται ως ασκούντες διπλωματία με την Κίνα, το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας και του χρόνου τους επενδύεται στην ενίσχυση της διπλωματίας-μαχαίρι από την οποία αποσκοπεί να αποσπάσει την παγκόσμια προσοχή. 3. Με τους αμοιβαίους δασμούς να φτάνουν το 145% από την πλευρά των ΗΠΑ και το 125% από την πλευρά της Κίνας, οι αμερικανικές χρηματοπιστωτικές αγορές έχουν υποστεί σοβαρές αναταραχές, ενώ η Κίνα έχει επιδείξει οικονομική ανθεκτικότητα.

Μπορούμε επομένως να χαρακτηρίσουμε αυτή την λεγόμενη εκεχειρία ως ουσιαστικά ένα αυτοπροκαλούμενο τραύμα από πυροβολισμούς για τις Ηνωμένες Πολιτείες; ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Τα σχέδια των ΗΠΑ να απομονώσουν και να περιορίσουν την Κίνα τέθηκαν σε εφαρμογή πριν από δεκαετίες - και ενώ ενημερώνονται και προσαρμόζονται συνεχώς με την πάροδο του χρόνου - φαίνεται ότι ο τρόπος με τον οποίο η Κίνα έχει εκσυγχρονιστεί και τα πλεονεκτήματα που έχουν δώσει στην Κίνα τόσο η μαζική βιομηχανία όσο και οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις έχουν επιτρέψει στην Κίνα να συνεχίσει την άνοδό της παρά τις καλύτερες προσπάθειες των ΗΠΑ.

Μόνο ο χρόνος θα δείξει εάν η ικανότητα της Κίνας να οικοδομήσει τον εαυτό της και τον πολυπολικό κόσμο με τους συμμάχους της είναι μεγαλύτερη από την ικανότητα των ΗΠΑ να αποσταθεροποιήσουν και να καταστρέψουν.

Ο πόλεμος κατά του Ιράν, η συνεχιζόμενη σύγκρουση στην Ουκρανία και οι συνεχιζόμενες εντάσεις μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας δείχνουν ότι οι ΗΠΑ απέχουν πολύ από το να τα παρατήσουν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους