Κάθε μέρα παρουσιάζουμε και μια παλιότερη έκδοσή μας. Το 2023 κυκλοφόρησε το βιβλίο του Δημήτρη Τερζή «Ο παππούς στο τζάκι και άλλες ιστορίες». Όλα τα διηγήματα κρύβουν ένα μεταφυσικό παιχνίδι και...

Πλήρες Κείμενο:

Κάθε μέρα παρουσιάζουμε και μια παλιότερη έκδοσή μας. Το 2023 κυκλοφόρησε το βιβλίο του Δημήτρη Τερζή «Ο παππούς στο τζάκι και άλλες ιστορίες». Όλα τα διηγήματα κρύβουν ένα μεταφυσικό παιχνίδι και όλα πραγματεύονται την έννοια του θανάτου, σωματικού ή ψυχικού, ατομικού ή συλλογικού, πραγματικού ή συμβολικού, τολμώντας να καταπιαστούν μ’ ένα θέμα-ταμπού ειδικά την εποχή των social media - τα οποία για την πλειονότητα των χρηστών σχεδόν απαιτούν την εικόνα ενός υγιούς, νέου και δραστήριου «άβαταρ», ακόμα και μετά την πανδημία και την τόσο άμεση επαφή μας με τον τρόμο της ασθένειας και του τέλους.

Οι ήρωες του Τερζή όμως δεν είναι άβαταρ κι ας είναι επινοημένοι.

Είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας με ιστορίες που καταλήγουν στην κατ’ εξοχήν γοητευτική ιδιότητα του -πιο δύσκολου λογοτεχνικά είδους- διηγήματος, την ανατροπή.

Οι ιστορίες του βέβαια εκτός από ανατροπές κρύβουν και μπόλικο μαύρο χιούμορ, κοινωνική ευαισθησία, παρατηρητικότητα, ενσυναίσθηση και άλλες ιδιότητες καθαρού λογοτεχνικού ταλέντου - κι αυτό δεν είναι αβρότητα συναδελφικής αλληλεγγύης. Ναταλί Χατζηαντωνίου, Εφημερίδα των Συντακτών Ο συγγραφέας διαθλά τη ματιά του μέσα από ένα πρίσμα που φανερώνει την εγγύτητα τραγωδίας και κωμωδίας.

Το τραγικό δεν απέχει παρά ελάχιστα από το ιλαρό και αυτό το ανεπαίσθητο πλησίασμα αναδεικνύει με ευρηματικότητα η γραφή του Τερζή.

Ακόμη και στο χείλος του λυγμού μπορεί να ακουστεί πνιχτό ένα γέλιο.

Μάρτυρες της αδιάκοπης σύγκρουσης της ζωής με τον θάνατο, οι ήρωες της συλλογής βρίσκουν το κουράγιο να μειδιάσουν.

Ο επίλογος των ιστοριών αντηχεί σαν μισογέλαστη καταλλαγή με το απροσμάχητο. Λίνα Πανταλέων, Καθημερινή Ευφάνταστη συλλογή δέκα διηγημάτων για την απώλεια και την υπαρξιακή αναζήτηση μετά το τέλος, για την απόδραση και την αποδόμηση της πατριαρχικής οικογένειας, για τη ματαιότητα και την παράνοια της ψυχικής διαταραχής, για το τυχαίο και τη δύναμη της ψυχής να ισορροπεί, για τον αποχαιρετισμό και τη σιγαλιά της νύχτας, για την τελευταία νύχτα του κόσμου και τη ζωή, για την αδικία, τον φόβο και τον τεμαχισμό των ονείρων, την υποκρισία και το δίλημμα.

Μια εξαιρετική συλλογή διηγημάτων, γραμμένων άλλοτε αποφθεγματικά άλλοτε με λυρισμό, γεμάτα από στοχασμό, φιλοσοφικές αναζητήσεις και χιούμορ, ενίοτε σαρκαστικό, πάντοτε σπαρταριστό και καυστικό. Τέσυ Μπάιλα, Literature.gr. Λόγος λυρικός, σπαρακτικός, γεμάτος συμβολισμούς, συχνά αποφθεγματικός, υπέροχα παραστατικές εικόνες, κυρίαρχη η ζωντάνια που δίνει η πρωτοπρόσωπη αφήγηση στην πλειοψηφία των ιστοριών.

Γλώσσα στρωτή, άρτια χρήση των σχημάτων λόγου, φιλοσοφικές αναρωτήσεις, ρητορικές και μη, μέσα στην απλότητα των νοημάτων τους, σαρκαστικά καυστικό χιούμορ, εξέχουσα η θέση του μαγικού ρεαλισμού στα δυστοπικά περιβάλλοντα, τα πλημμυρισμένα εκβιαστικά διλήμματα και υποκρισία.

Κατά τη γνώμη μου, πρόκειται για ένα εξαιρετικό δείγμα ελληνικής λογοτεχνίας. «Ο παππούς στο τζάκι» και όλες οι άλλες ιστορίες, πραγματικά άξιζε να ειπωθούν.

Για να γίνει, τουλάχιστον, συνείδηση, πως «Με τον θάνατο δεν μεθάς.

Ξαλαφρώνεις μόνο» Τζίνα Ψάρρη, Fractal *** Το κείμενο του οπισθοφύλλου: «Και μη σας κάνει εντύπωση που, αν και νεκρός, μιλάω σαν να ’μουν ζωντανός». Ο παππούς επιστρέφει στο σπί¬τι μέσα σε μια όμορφη υδρία που τοποθετείται στο γείσο του τζακιού.

Από κει μπορεί να βλέπει ολόκληρη την οικογένεια που έχει συγκεντρωθεί να τον τιμήσει.

Και η ιστορία αρχίζει.

Κάπου στα σύνορα του Έβρου, ένας φαντάρος αδημονεί για την πολυπόθητη μετάθεσή του στην Αθήνα.

Κατά τη διάρκεια μιας περιπόλου στο ποτάμι, πέφτει πάνω σε μια οικογένεια προσφύγων.

Ένα όπλο μπλοκάρει και η ιστορία αρχίζει.

Στο δωμάτιο ενός νοσοκομείου ένας ασθενής περιμένει το μοιραίο, χωρίς να έχει υπολογίσει τις διαθέσεις ενός μηχανισμού υψηλής τεχνολογίας που είναι προγραμματισμένος να τον κρατήσει στη ζωή, επειδή «ο θάνατος είναι ένα λάθος, μια παρέκκλιση, ο θάνατος δεν είναι αποδεκτός». Και η ιστορία αρχίζει.

Κάπου στη Σικελία, ο θάνατος και η ζωή συναντιούνται στη στροφή ενός επαρχιακού δρόμου την ώρα που ο τόπος ολόγυρα φλέγεται σαν την κόλαση του Δάντη, και, σ’ ένα ξενοδοχείο της εθνικής οδού, δύο άνθρωποι αποφασίζουν να περάσουν μαζί την τελευταία νύχτα του κόσμου.

Πάντα θα υπάρχει μια ιστορία που αξίζει να ειπωθεί.

Ειπωμένη κάποιο βράδυ στην Κυψέλη, για ένα τέλος που περιμένουμε όλοι, στο πλευρό μιας Μηχανής που ρυθμίζει τα όνειρά μας, την ώρα που κάποιος έχει ήδη απαντήσει στο γνωστό ερώτημα: «Για ποιον χτυπά η καμπάνα;», με τη γνωστή απάντηση: «Χτυπά για σένα»… *** O Δημήτρης Τερζής γεννήθηκε το 1974 στον Πύργο Ηλείας.

Ασχολείται με τη δημοσιογραφία από το 1998 και έχει εργαστεί σε διάφορες εφημερίδες, ραδιοφωνικούς σταθμούς και περιοδικά.

Από το 2013 ανήκει στο δυναμικό της Εφημερίδας των Συντακτών και ασχολείται με το πολιτικό-ερευνητικό ρεπορτάζ.

Έχει εκδώσει τις συλλογές διηγημάτων "Το τέλος μιας τέλειας μέρας" (Ιβίσκος, 2013) και "Θερισμός" (Ιωλκός, 2017), καθώς επίσης και το μυθιστόρημα "Η καρδιά του ελέφαντα" (Ιωλκός, 2019). φωτογραφία εξωφύλλου: © Δημήτρης Τερζής

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους