Ψάχνοντας τις τελευταίες εβδομάδες σε βιβλιοπωλεία, παλαιοβιβλιοπωλεία και ηλεκτρονικές πλατφόρμες μεταχειρισμένων βιβλίων, διαπίστωσα ότι όχι μόνο δεν κυκλοφορεί στα ελληνικά καμία σοβαρή συλλογή με...

Πλήρες Κείμενο:

Ψάχνοντας τις τελευταίες εβδομάδες σε βιβλιοπωλεία, παλαιοβιβλιοπωλεία και ηλεκτρονικές πλατφόρμες μεταχειρισμένων βιβλίων, διαπίστωσα ότι όχι μόνο δεν κυκλοφορεί στα ελληνικά καμία σοβαρή συλλογή με το ποιητικό έργο του Rudyard Kipling, αλλά είναι πιθανό να μην έχει κυκλοφορήσει ποτέ μια ολοκληρωμένη έκδοση αυτού του είδους. (εξαίρεση αποτελεί το πιο γνωστό του ποίημα, το «If», το οποίο έχει μεταφραστεί και εκδοθεί άπειρες φορές). Να φταίει η ταύτιση του Kipling με τον βρετανικό ιμπεριαλισμό; Μήπως το ελληνικό εκδοτικό και ποιητικό κατεστημένο που λατρεύει τον μοντερνισμό δεν βρίσκει και πολύ του γούστου του τον παραδοσιακό Kipling; Μήπως η ποίηση του είναι υπερβολικά αγγλική για τα ελληνικά γούστα ; Μήπως η σωστή απόδοση των ποιημάτων του, που έχουν πολλές ιδιαιτερότητες (πχ στρατιωτική slang των αρχών του 20ου αιώνα), είναι πράγματι δύσκολη στη γλώσσα μας; Kαι όμως αξίζει τον κόπο να διαβάσει κανείς τα ποιήματα του Kipling σήμερα ενώ και η εικόνα του ως απλού απολογητή του βρετανικού ιμπεριαλισμού δεν αποτυπώνει επακριβώς την πραγματικότητα.

Πρώτα απ' όλα, ο Kipling ήταν ένας σπουδαίος ποιητής με τεράστια λαϊκή απήχηση.

Απευθυνόταν στον πολύ κόσμο, έγραφε απλά και κατανοητά και μέχρι το τέλος της ζωής του έμεινε πιστός στην ομοιοκαταληξία.

Επηρεάστηκε μορφικά από την αγγλική λαϊκή μπαλάντα, τα στρατιωτικά εμβατήρια , τους θρησκευτικούς ύμνους της προτεσταντικής παράδοσης, το music hall, καθώς και από ναυτικά και εργατικά τραγούδια και όλα αυτά έδωσαν έναν έντονα ρυθμικό, αφηγηματικό και “προφορικό” χαρακτήρα στην ποίησή του.

Την αξία του έχουν αναγνωρίσει ακόμη και συγγραφείς με διαφορετικές ιδεολογικές θέσεις, όπως ο George Orwell, αλλά και ποιητές άλλης αισθητικής παράδοσης, όπως ο T. S. Eliot.

Η στάση του απέναντι στην αυτοκρατορία είναι επίσης πιο σύνθετη από ό,τι συχνά παρουσιάζεται.

Αναμφίβολα υπήρξε υποστηρικτής της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και εξέφραζε τον ιμπεριαλιστικό συντηρητισμό της εποχής του.

Ωστόσο, σε αρκετά ποιήματά του διακρίνεται και μια άλλη, παλαιότερη, πιο ρεαλιστική, εθνοκεντρική και πεσιμιστική συντηρητική οπτική, που είναι επιφυλακτική απέναντι στην υπερεπέκταση και στις ψευδαισθήσεις ισχύος της αυτοκρατορίας.Το βλέπουμε στα ποιήματα του όπου κάθε άλλο παρά ωραιοποιεί τον πόλεμο και την καθημερινότητα των στρατιωτών στο μέτωπο (βλέπε το στοιχειωτικό "Boots" που πρόσφατα ακούστηκε πάλι εξαιτίας του trailer της ταινίας "28 years later" , https://www.youtube.com/watch?v=RNZ5qylG3qk , ή το υπέροχο "Gethsemane", https://www.poetryfoundation.org/poems/46776/gethsemane ). Το βλέπουμε και σε ένα από τα καλύτερα ποιήματα του, το "Recessional". Το ποίημα αυτό γράφτηκε για το Διαμαντένιο Ιωβηλαίο της Bασίλισσας Βικτώριας το 1897, όταν η Bρετανική Αυτοκρατορία βρισκόταν στο απόγειο της δύναμής της.

Οι περισσότεροι περίμεναν ένα θριαμβευτικό ποίημα.

Αντί γι’ αυτό, ο Kipling έγραψε ένα ποίημα σκοτεινό και σχεδόν προφητικό πάνω στη φθαρτότητα της ισχύος και την πιθανότητα παρακμής ακόμη και των μεγαλύτερων αυτοκρατοριών.

Ένα ποίημα που παραμένει εντυπωσιακά επίκαιρο ακόμη και σήμερα.

Θεέ των πατέρων μας, γνωστέ από παλιά, Κύριε της μακρινής γραμμής των μαχών μας, που κάτω από το φοβερό Σου χέρι ασκούμε εξουσία πάνω σε φοίνικες και πεύκα— Κύριε των Δυνάμεων, μείνε ακόμη μαζί μας, για να μην ξεχάσουμε—για να μην ξεχάσουμε! Ο θόρυβος και οι ζητωκραυγές σβήνουν· οι στρατηγοί και οι βασιλιάδες φεύγουν· μα παραμένει η αρχαία Σου θυσία: μια ταπεινή και συντετριμμένη καρδιά.

Κύριε των Δυνάμεων, μείνε ακόμη μαζί μας, για να μην ξεχάσουμε—για να μην ξεχάσουμε! Μακριά στα πέρατα, οι στόλοι μας λιώνουν και σβήνουν· στις αμμουδιές και στα ακρωτήρια σβήνει η φωτιά· ιδού, όλη η χθεσινή μας μεγαλοπρέπεια είναι τώρα ένα με τη Νινευή και την Τύρο! Κριτή των Εθνών, λυπήσου μας ακόμη, για να μην ξεχάσουμε—για να μην ξεχάσουμε! Αν, μεθυσμένοι από τη θέα της δύναμης, αφήσουμε να ξεχυθεί λόγος αλαζονικός που δεν Σε σέβεται, καυχησιές σαν εκείνες των εθνικών ή των κατώτερων φυλών χωρίς τον Νόμο— Κύριε των Δυνάμεων, μείνε ακόμη μαζί μας, για να μην ξεχάσουμε—για να μην ξεχάσουμε! Για την καρδιά των βαρβάρων που εναποθέτει πίστη στον καπνισμένο σωλήνα και στο σιδερένιο θραύσμα, κάθε γενναία σκόνη που χτίζει πάνω σε σκόνη και φυλάει χωρίς να καλεί Εσένα να φυλάξεις, για τον φρενήρη κομπασμό και τον ανόητο λόγο— το έλεός Σου στον λαό Σου, Κύριε!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους