[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Θα πάρω τη σκυτάλη από τον Panos Pikramenos, για να πω κι εγώ τις σκέψεις μου. Ως ένα καλλιτεχνικό event, η γιουροβίζιον μου είναι παντελώς αδιάφορο. Περισσότερο μάτι, παρά ήχος και όλες οι μουσικές...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θα πάρω τη σκυτάλη από τον Panos Pikramenos, για να πω κι εγώ τις σκέψεις μου.

Ως ένα καλλιτεχνικό event, η γιουροβίζιον μου είναι παντελώς αδιάφορο.

Περισσότερο μάτι, παρά ήχος και όλες οι μουσικές, κατά έναν τρόπο ίδιες.

Περιμένεις να τελειώσει τούτο το μαρτύριο και να πας στις ψηφοφορίες , όπου είναι και το "τζέρτζελο". Χαβαλές να γίνεται.

Ωστόσο είναι ένα κοινωνικό πείραμα, όπως το έχω χαρακτηρίσει και στο παρελθόν, από το οποίο διακρίνονται κοινωνικά κινήματα και ρεύματα.

Είναι ένα πεδίο κοινωνικών αντικατοπτρισμών, αλλά και μέσο διάδοσης και προπαγάνδισης αυτών.

Οπωσδήποτε αυτό το γεγονός, αποκαλύπτει, μοιραία, και πολιτικές προεκτάσεις.

Ελλάδα και Κύπρος ανταλλάσσουν δωδεκάρια, η Μολδαβία με τη Ρουμανία, οι σκανδιναβικές χώρες επίσης, οι ανατολικές μεταξύ τους κοκ.

Καλό ξε-καλό ένα τραγούδι, οι λαοί θα εκφράσουν την εθνική τους συμπάθεια, πέρα από εκδήλωση καλλιτεχνικής αρεσκείας.

Άλλωστε, 5 χώρες απείχαν για πολιτικούς λόγους διαμαρτυρίας για τη συμμετοχή του Ισραήλ.

Αυτό είναι ένα σοβαρό πολιτικό μήνυμα, άρα η γιουροβίζιον λειτούργησε και γι' αυτόν τον λόγο, επιπλέον, ως πεδίο πολιτικών μυνημάτων. Ο Μητσοτάκης ευχαρίστησε τον Μάνφρεντ Βέρνερ του ΕΛΚ για τη στήριξη.

Η πολιτική λοιπόν, υφέρπει.

Όλα τα παραπάνω είναι και λίγο-πολύ αναπόφευκτα, από το γεγονός και μόνον ότι, σε αυτόν το διαγωνισμό, υπάρχουν σημαίες.

Η σημαία έχει το δικό της συναισθηματικό βάρος, δημιουργεί αίσθημα ταυτότητας, υπερηφάνειας, νοσταλγίας, ενότητας κοκ.

Δε δίνεις βαθμούς σε ένα τραγούδι (μόνο), τους δίνεις λαμβάνοντας υπόψη (και) τη σημαία του.

Μπορεί ένα τραγούδι της Τουρκίας να μου άρεσε, αλλά δε θα το ψήφιζα ποτέ.

Για την Αρμενία θα έδινα ψήφο-στανταράκι, χωρίς καν να το ακούσω.

Είναι κυρίως πολιτικό το κριτήριο.

Θέλω να πω, ότι αυτό που συμβαίνει με εμένα, εν πολλοίς συμβαίνει και με άλλους και αυτό το muster (pattern), βρίσκει εμφανή τρόπο εκδήλωσης.

Υπάρχουν μεν οι διαφοροποιήσεις κάθε φορά (διότι κάποια τραγούδια μοιραία θα ξεχωρίσουν), αλλά υφέρπει πάντα και μια γενική "συμμαχική" τάση, που διαμορφώνεται από τη δύναμη της σημαίας.

Αυτό το "συμμαχικό" αίσθημα είναι, πολλές φορές, διακριτό, αλλά είναι και σιωπηρό.

Φέτος, απαγορεύτηκαν για πρώτη φορά "παλαιστινιακές" σημαίες στον χώρο της εκδήλωσης.

Αν επιτρέπονταν θα είχε γίνει πάλι μπάχαλο και το στάδιο θα δονιζόταν από κακόγουστα συνθήματα.

Οι αποδοκιμασίες δεν έλειψαν ενάντια στο Ισραήλ, μολαταύτα, τόσο κατά τη διάρκεια του τραγουδιού, όσο και κατά την ψηφοφορία.

Και εδώ σε αυτό το σημείο, ΣΑΣ ΣΥΝΙΣΤΩ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ, παρατηρώντας την εκδήλωση του κοινωνικού πειράματος.

Ένα στοιχείο είναι η εμφανέστατη ταύτιση των woke-καλλιτεχνών με τις διαμαρτυρίες εναντίον του Ισραήλ.

Woke και φριπαλεστάιν συνδέονται.

Όμως υπάρχει κι άλλο. Το Ισραήλ 2ο φέτος, 2ο πέρυσι, 5ο πρόπερσι, 3ο το 2023.

Μάλιστα τη χρονιά 2024 που βγήκε συνολικά 5ο, ήρθε 2ο στο televote (ψήφοι κοινού) και το 2025 μάλιστα 1ο στο televote.

Kι εδώ βλέπετε συγκεντρωμένο και πακεταρισμένο σε μικρο-περιβάλλον το "κοινωνικό πείραμα" που υποδηλώνει τί συμβαίνει στο μεγα-περιβάλλον της κοινωνίας: Μια μικρή μειονότητα εκδηλώνεται για να φαίνεται ως πλειονότητα και μια τεράστια πλειονότητα εκφράζεται πια ως σιωπηρή πλειοψηφία.

Μη θαρρείτε δηλαδή, ότι εμείς που βρισκόμαστε απέναντι σε αυτή την αντι-ισραηλινή, αντισημιτική παράνοια, είμαστε μειονότητα.

Είμαστε λίγοι αυτοί που έχουμε το θάρρος της γνώμης.

Αλλά είναι πλειονότητα αυτοί που σιωπούν, διότι φοβούνται το bulling του νεοφασισμού της πολιτικής ορθότητας.

Αλλά όταν έρθει η ώρα, τότε η ΣΙΩΠΗΡΗ ΠΛΕΙΟΝΟΤΗΤΑ θα εκφραστεί ως ΣΙΩΠΗΡΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ.

Είμαστε σαφώς περισσότεροι.

Μόνο που οι άδειοι και τσίγκινοι ντενεκέδες κάνουν συνήθως περισσότερο θόρυβο.

Τον κάνουν σε μικρο-περιβάλλοντα, όπως στάδια (διαμαρτυρίες και εκδηλώσεις) για να προπαγανδίσουν δήθεν "όγκο", αλλά και για να επιβάλλουν την αυτολογοκρισία.

Στο μεγα-περιβάλλον της κοινωνίας όμως ΥΠΆΡΧΕΙ ΜΙΑ ΠΛΕΙΟΝΌΤΗΤΑ, Η ΟΠΟΊΑ ΔΕΝ ΕΚΔΗΛΏΝΕΤΑΙ.

Ποιος τολμάει να εκφραστεί υπέρ του Ισραήλ; Κι όμως, η Γιουροβίζιον, ως ένα κοινωνικό πείραμα, δείχνει, ότι άλλο συμβαίνει μέσα στο στάδιο κι αλλιώς εκδηλώνεται ο κόσμος, έξω από αυτό. Κρατήστε το @ακόλουθοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης
Update cookies preferences