Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Την Ιστορία τη γράφουν μόνο οι παρόντες», είπε σήμερα στη λήξη του συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Και θα νόμιζε βέβαια κανείς πως η Ιστορία είναι κομματικό συνέδριο, με διαπιστεύσεις στην είσοδο, με καρτελάκια στο πέτο και με τη μοίρα ενός λαού να εξαρτάται από το ποιος κάθισε εγκαίρως στην πολυθρόνα του.

Μόνο που η αρχαία Αθήνα, κύριε Μητσοτάκη, αυτή η σκληρή μητέρα κάθε πολιτικής αλήθειας, ήξερε καλύτερα. Ο Θουκυδίδης δεν έγραψε την Ιστορία ως ευνοούμενος των παρόντων, αλλά ως εξόριστος έξω από την πόλη, έξω από το πλήθος, έξω από τη μέθη των βεβαιοτήτων της.

Και ακριβώς γι’ αυτό είδε.

Ξέρετε, όποιος είναι πολύ μέσα στο δωμάτιο, δεν βλέπει πια το δωμάτιο.

Βλέπει μόνο τα φώτα του.

Αν την Ιστορία την έγραφαν οι παρόντες, θα την είχαν γράψει οι δημαγωγοί που τον καταδίκασαν.

Ευτυχώς, την έγραψε ο απών.

Και δεν ήταν ο μόνος. Ο Σόλων έφυγε από την Αθήνα για να μην εξευτελιστούν οι νόμοι του από τη μικρότητα των ανθρώπων που θα τον πίεζαν να τους ξηλώσει. Ο Κλεισθένης βρέθηκε έξω από την πόλη την ώρα που η πόλη έδινε τη μάχη της απέναντι στην ολιγαρχική αυθαιρεσία, και χρειάστηκε να τον ανακαλέσει ο δήμος για να στερεωθεί η δημοκρατική μεταβολή.

Να, λοιπόν, η παλαιά αθηναϊκή ειρωνεία απέναντι στη σημερινή πρωθυπουργική σας κοινοτοπία: οι απόντες δεν είναι πάντοτε οι αδύναμοι της Ιστορίας.

Καμιά φορά είναι εκείνοι που η Ιστορία περιμένει να επιστρέψουν, επειδή οι παρόντες την έχουν ήδη μικρύνει στα μέτρα τους.

Η εξουσία αγαπά την παρουσία, γιατί την μετρά. Η Ιστορία αγαπά το βάρος, γιατί το κρίνει.

Και η ίδια η Αθήνα, στην πιο ιερή πολιτική της τελετή, το ομολογούσε: στον δημόσιο ενταφιασμό των νεκρών του πολέμου, έφερνε μία κενή κλίνη για εκείνους που δεν είχαν επιστρέψει ούτε ως σώματα.

Μια άδεια θέση.

Ένα κενό που δεν ήταν έλλειψη, αλλά πυκνότητα.

Μια απουσία που ανάγκαζε ολόκληρη την πόλη να σταθεί όρθια μπροστά της.

Αυτά δεν τα καταλαβαίνει εύκολα ένας πολιτικός που μπερδεύει την Ιστορία με το παρουσιολόγιο της εξουσίας.

Γιατί μερικές φορές, κύριε πρωθυπουργέ, την Ιστορία δεν τη γράφουν όσοι βρίσκονται μέσα στην αίθουσα και χειροκροτούν. Την γράφει η άδεια καρέκλα που όλοι αποφεύγουν να κοιτάξουν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους