Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τις τελευταίες ημέρες όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα σε δύο δημοφιλείς πολιτισμικούς θεσμούς, την Eurovision και τη Μπιενάλε της Βενετίας, όχι τόσο για το περιεχόμενό τους αλλά επειδή κάποιοι τους μετέτρεψαν σε πεδία πολιτικής αντιπαράθεσης γύρω τη συμμετοχή καλλιτεχνών από το Ισραήλ.

Παρότι η Eurovision συγκέντρωσε το μεγαλύτερο μέρος της δημοσιότητας, ένα περιστατικό στη Μπιενάλε της Βενετίας μάς έκανε ιδιαίτερη εντύπωση.

Αντιϊσραηλινοί ακτιβιστές επιτέθηκαν λεκτικά σε παρευρισκόμενο όταν έμαθαν την ισραηλινή εθνικότητά του.

Επειδή λοιπόν δεν μπήκαν στον κόπο να μάθουν ποιον είχαν απέναντί τους, τη δράση του και τα πιστεύω του, θα τον παρουσιάσουμε εμείς: Ο άνθρωπος αυτός είναι ο Eyal Waldman, υποστηρικτής της λύσης των δύο κρατών, επικριτής του Νετανιάχου, μέλος ισραηλινοπαλαιστινιακών πρωτοβουλιών διαλόγου, επιχειρηματίας που προσλαμβάνει Παλαιστίνιους από τη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, πιστεύοντας ακράδαντα ότι η συνεργασία των δύο λαών μπορεί να υπηρετήσει την ειρήνη, άνθρωπος που άνοιξε κέντρο σχεδιασμού στη Γάζα και έκανε δωρεά σε νοσοκομείο της περιοχής.

Την 7 Οκτωβρίου 2023 η κόρη του δολοφονήθηκε, μαζί με τον σύντροφό της, από τη Χαμάς.

Όμως ο Eyal Waldman, παρ’ όλα αυτά, συνεχίζει να μιλά για συμφιλίωση και συνύπαρξη.

Όπως φαίνεται από το βίντεο, για ορισμένους αυτό δεν είχε καμία απολύτως σημασία, αφού ως Ισραηλινός είναι ήδη «ένοχος». Αναρωτιόμαστε, λοιπόν, όταν ακόμη και άνθρωποι που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στη συνεργασία και την ειρήνη αντιμετωπίζονται ως συλλογικά ένοχοι και προπηλακίζονται, ποιος είναι τελικά ο στόχος αυτής της πολιτικής κουλτούρας και αυτών των κινημάτων; Η ειρήνη, η δικαιοσύνη και η συνύπαρξη ή ο αποκλεισμός με βάση την ταυτότητα και η συλλογική δαιμονοποίηση; Και αναρωτιόμαστε επίσης αν κινήματα που δεν έχουν ως πραγματικό σκοπό την ειρήνη, πραγματικά βοηθούν τους Παλαιστίνιους.

Σε αυτό μπορεί να απαντήσει καλύτερα από εμάς ένας πραγματικός ακτιβιστής υπέρ της ειρήνης, ο Παλαιστίνιος με καταγωγή από τη Γάζα, Ahmed Fouad Alkhatib , του οποίου την ανάρτηση αναδημοσιεύουμε: «Ο Eyal Waldman είναι ένας αξιοπρεπής και έντιμος άνθρωπος, τον οποίο γνώρισα προσωπικά μετά την 7η Οκτωβρίου, και ήταν ένας από τους πρώτους Ισραηλινούς που επικοινώνησαν μαζί μου διαδικτυακά, όταν απέκτησα δημόσια παρουσία μετά την τραγωδία της δολοφονίας της οικογένειάς μου στη Γάζα από ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές.

Παρά το γεγονός ότι έχασε την κόρη του στη φρικτή σφαγή της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου, επιδιώκει ακούραστα εξαιρετικά πραγματιστικές πρωτοβουλίες, και έχουμε βρεθεί μαζί σε πολλούς χώρους, συνέδρια, εκδηλώσεις και δημόσια φόρα, συζητώντας τρόπους ώστε Παλαιστίνιοι και Ισραηλινοί να μπορούν και οι δύο να έχουν ασφάλεια, προστασία, αυτοδιάθεση και ελευθερία.

Δεν υποστηρίζει μόνο την ειρήνη και την αναπόφευκτη ανάγκη δημιουργίας παλαιστινιακής αυτοδιοίκησης επειδή αυτό είναι το ηθικά σωστό, αλλά αναγνωρίζει επίσης ότι αυτό είναι επιτακτικό και για την προστασία των μακροπρόθεσμων συμφερόντων και αναγκών του Ισραήλ ως εβραϊκού και δημοκρατικού κράτους.

Το τυφλό μίσος αυτών που αυτοαποκαλούνται «φιλοπαλαιστίνιοι» ακτιβιστές απέναντι στον Eyal εδώ είναι τυπική συμπεριφορά ομάδων που θυμίζουν μελανοχίτωνες: άνθρωποι που απλώς ακούν την ταυτότητα κάποιου και αντιδρούν τυφλά, παρά τη χειρονομία καλής θέλησης και την προσέγγισή του.

Η «φιλοπαλαιστινιακή» μαφία αδυνατεί να κατανοήσει ότι δεν θα υπάρξει ποτέ ελεύθερη ή ανεξάρτητη Παλαιστίνη χωρίς συμμαχίες με ευρεία τμήματα της ισραηλινής κοινωνίας — συμπεριλαμβανομένων της κυβέρνησης, της κοινωνίας των πολιτών, του επιχειρηματικού κόσμου και των θρησκευτικών κοινοτήτων.

Δεν χρειάζεται να συμφωνεί κανείς με όλα όσα λέει ή πιστεύει ο Eyal για να αναγνωρίσει ότι είναι ένας αξιοπρεπής, έντιμος και εξαιρετικός άνθρωπος — η ενσάρκωση της επιδίωξης της ειρήνης και της συμφιλίωσης μέσα από παγιωμένες αφηγήσεις και βαθύ προσωπικό τραύμα.»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους