Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η μεγαλύτερη ανοησία που διαβασα εδώ μεσα για όσους δεν ενθουσιαστήκαμε με τον Ακύλα είναι ότι δήθεν είμαστε παλιομοδίτες κουλτουριάρηδες που μισούμε κάθε τί νέο και προοδευτικό.

Μέχρι και ότι ανήκουμε στην κατηγορία που προσκυνάει κάστανα και παντόφλες ακούσαμε! Για να εξηγιόμαστε: Είμαι σε μια ηλικία, που δεν κρύβω λόγια και δεν επιδιώκω την αποδοχή ούτε μ ενδιαφέρει να είμαι αρεστός.

Η ποιότητα δεν είναι κάτι υποκειμενικό.

Δεν είναι μου αρέσει -δεν μου αρέσει.

Στίς μύγες αρέσουν τα σκατά, στις μέλισσες το μέλι.

Όσο και να παλαίψουν οι μέλισσες να πείσουν τις μύγες ότι το μέλι είναι καλύτερο απ τα σκατά θα αποτύχουν οικτρά.

Η αναγνώριση της ποιότητας απαιτεί μια ανάλογη μόρφωση μουσική και αισθητική, που το Ελληνικό κράτος φρόντισε να μην έχει ο μέσος πολίτης.

Δυστυχώς κάτι ανάλογο συμβαίνει και στην Ευρώπη για λόγους που δεν είναι της παρούσης και απαιτούν πολύ συζήτηση.

Η αποδόμηση της αρμονίας και της αισθητικής είναι δεδομένη τάση της εποχής ακόμα και στην κλασική μουσική.

Το "μοντέρνο"και το παλιό δεν είναι παρά προφάσεις.

Για παράδειγμα ο Μπάχ είναι "παλιός"ενώ ο Schoenberg είναι σύγχρονος.

Τί θα ακούγατε πιό ευχάριστα? Η απαξίωση της αρμονίας είτε στην κλασική είτε στην pop είναι τάση, είναι μέθοδος είναι σκοπός απ όπου κι αν προέρχεται.

Δεν τα έχω με "το παιδί" που είναι ανυποψίαστο για όλα αυτά ούτε καταλαβαίνει γιατί τον προωθούν.

Δεν με ενδιαφέρει καθόλου αν κερδίσει ή όχι.

Ελάχιστες απ τίς άλλες συμμετοχές είναι πραγματικά καλύτερες κι έχουν μουσική ποιότητα , όπως της Κροατίας και της Πολωνίας, που φοβάμαι ότι θα πατώσουν.

Η νίκη και η πρωτιά δεν θα είναι έπαθλο και τιμή αλλά επιβράβευση της κοινωνικής και αισθητικής δυστοπίας της εποχής μας. Ο Ακύλας δεν είναι καλός η κακός.

Είναι σύμπτωμα της εποχής μας, όπως είναι ο βήχας προάγγελος της γρίπης.

Το παιδί κάνει αυτό που ξέρει όσο καλύτερα μπορεί στο πλαίσιο της αισθητικής που προωθεί το σύστημα και μπράβο του.

Το πρόβλημα βρίσκεται αλλού και είναι πολύ βαθύτερο. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ, 1976: «Διάβασα πολλές επικρίσεις εναντίον της Ραδιοφωνίας, για το ότι δεν εναρμονίστηκε με το επίπεδο της Eurovision και για το ότι δεν έγινε “δημοκρατικότερα” η επιλογή, ώστε “να πετύχουμε”. Πουθενά δε διάβασα τη μόνη, τη μία και τη σωστή άποψη.

Ότι δε διαθέτουμε ηλίθιο τραγούδι και είμαστε μια χώρα που έχει τεράστια και αξιόλογη μουσική παράδοση.

Λάβαμε μέρος, διότι έπρεπε να δηλώσουμε παρουσία.

Διαλέξαμε ένα τραγούδι που μας ταιριάζει και δε μας έκαμε εκ των υστέρων να ντραπούμε.

Αν πετυχαίναμε, ίσως να ντρεπόμουν, μια κι εγώ προσωπικά σαν υπεύθυνος, πρώτη φορά συνειδητοποίησα το επίπεδο του θορυβώδους αυτού διαγωνισμού».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους