Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΛΑΡΙ ΤΖΟΝΣΟΝ: ΠΩΣ ΑΠΟΤΙΜΗΣΑΝ ΟΙ ΝΥΤ, WAPO KAI POLITICO ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΤΡΑΜΠ ΣΤΗΝ ΚΙΝΑ Ο γνωστός, πρώην αναλυτής για την CIA, Λάρι Τζόνσον έδωσε την ακόλουθη περίληψη όσον αφορά την αποτίμηση της επίσκεψης του Τράμπα στην Κίνα από τα βασικότερα καθεστωτικά πολιτικά ΜΜΕ των ΗΠΑ.

---------------------------------- (Α) ΝΥΤ Η ανάλυση των Times βασίστηκε σε μια μοναδική, ισχυρή κεντρική θέση: ότι ο Σι έφτασε με προετοιμασμένο σενάριο και από θέση ισχύος, ενώ ο Τραμπ έφτασε από θέση αδυναμίας. Οι Times έγραψαν ότι «ο κ. Σι έφτασε με πολύ προσεκτικά προετοιμασμένο σενάριο, χωρίς να αφήνει καμία αμφιβολία ότι, παρά τα προβλήματα της Κίνας — τον αποπληθωρισμό, τη μείωση του πληθυσμού, το σκάσιμο της φούσκας των ακινήτων — είχε φτάσει η στιγμή που η Κίνα ενεργεί ως ισότιμη υπερδύναμη». Η εφημερίδα παρατήρησε ότι σε κάθε βήμα, ο Τραμπ φαινόταν να βρίσκεται σε αμυντική θέση. Η Times αποκάλυψε επίσης την πιο επιζήμια είδηση πληροφοριών της επίσκεψης: ανέφερε ότι κινεζικές εταιρείες διαπραγματεύονται μυστικές πωλήσεις όπλων στο Ιράν, διοχετεύοντας τα όπλα μέσω τρίτων χωρών, συμπεριλαμβανομένων χωρών της Αφρικής, για να κρύψουν την προέλευσή τους — μια είδηση που δημοσιεύθηκε την ημέρα που ο Τραμπ γινόταν δεκτός με 21 κανονιοβολισμούς στην Μεγάλη Αίθουσα του Λαού.

Όσον αφορά τα αποτελέσματα της συνόδου κορυφής, οι Times ήταν καυστικοί.

Στην ανάλυσή τους αναφέρουν ότι ο Σι «έκανε ελάχιστες παραχωρήσεις» στον Τραμπ και ότι οι συζητήσεις «δεν οδήγησαν σε σαφείς προόδους όσον αφορά τα μεγάλα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και τις οικονομικές διαφορές μεταξύ των δύο χωρών, ενώ δεν κατάφεραν να αποφέρουν το είδος των μεγάλων επιχειρηματικών συμφωνιών που ο Λευκός Οίκος επιδιώκει από τις διεθνείς συνόδους κορυφής». Η εφημερίδα σημείωσε επίσης την εξαιρετική και αποκαλυπτική στιγμή μετά τη σύνοδο κορυφής, όταν ο Τραμπ αισθάνθηκε υποχρεωμένος να δημοσιεύσει στο Truth Social ένα μήνυμα υπεράσπισης του Σι — αφού ο Κινέζος ηγέτης είχε υπονοήσει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια χώρα σε παρακμή με την προειδοποίησή του για την «παγίδα του Θουκυδίδη». Ο Τραμπ δημοσίευσε ότι «όταν ο Πρόεδρος Σι αναφέρθηκε πολύ κομψά στις Ηνωμένες Πολιτείες ως μια χώρα που ίσως βρίσκεται σε παρακμή, αναφερόταν στην τεράστια ζημιά που υποστήκαμε κατά τη διάρκεια των τεσσάρων ετών του Sleepy Joe Biden» — ουσιαστικά επικυρώνοντας τον χαρακτηρισμό του Κινέζου Προέδρου για την αμερικανική παρακμή. (Β) The Washington Post Η ανάλυση της Post ήταν ίσως η πιο σημαντική από δομική άποψη από τις τρεις, επειδή δημοσίευσε δύο ξεχωριστά σημαντικά άρθρα που μαζί έδιναν μια καταστροφική εικόνα — το ένα για την ίδια τη σύνοδο κορυφής και το άλλο για το πλαίσιο των πληροφοριών που την περιβάλλει.

Σχετικά με τη σύνοδο κορυφής: Ο τίτλος της εφημερίδας «The Post» ήταν ακριβής και καταδικαστικός: «Η σύνοδος κορυφής στο Πεκίνο επιτυγχάνει τον κινεζικό στόχο — ισότιμη σχέση με τις ΗΠΑ». Η εφημερίδα υποστήριξε ότι η εικόνα των ισότιμων υπερδυνάμεων που προβλήθηκε κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Τραμπ αντανακλούσε μια δυναμική που, σύμφωνα με αναλυτές, οι Κινέζοι επιδίωκαν εδώ και καιρό, ενώ οι Αμερικανοί αντιστέκονταν επίμονα.

Ο ίδιος ο Τραμπ παρέδωσε τα όπλα, επινοώντας τη φράση «G-2» για να περιγράψει τη διμερή σχέση — ένα πλαίσιο που η Κίνα επιδιώκει εδώ και δεκαετίες και το οποίο οι ΗΠΑ αρνούνται συστηματικά, επειδή υπονοεί μια ισότιμη διαχείριση των παγκόσμιων υποθέσεων που αποκλείει τους συμμάχους των ΗΠΑ. Η Post σημείωσε ότι ο Σι «διαφήμισε μια νέα εποχή για τη σταθερότητα των σχέσεων Κίνας-ΗΠΑ», ενώ ο Τραμπ χαρακτήρισε το ταξίδι «απίστευτο» — αλλά παρατήρησε ότι ήταν «μεγάλο σε φαντασμαγορία» και «υπολειπόταν σε συγκεκριμένες συμφωνίες». Η βόμβα των πληροφοριών: Ξεχωριστά, η Post δημοσίευσε μια εμπιστευτική αξιολόγηση των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών που δείχνει ότι η Κίνα εκμεταλλεύεται τον πόλεμο στο Ιράν για να μεγιστοποιήσει το πλεονέκτημά της έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών στον στρατιωτικό, στον οικονομικό, στον διπλωματικό και σε άλλους τομείς — μια είδηση που προγραμματίστηκε να δημοσιευτεί την ώρα που η αυτοκινητοπομπή του Τραμπ έφτανε στη Μεγάλη Αίθουσα του Λαού. Το Πεντάγωνο χαρακτήρισε οποιουσδήποτε τέτοιες ισχυρισμούς «θεμελιωδώς ψευδείς». Η εφημερίδα «The Post» επισήμανε επίσης αυτό που οι αναλυτές χαρακτήρισαν ως το σημαντικότερο μακροπρόθεσμο ζήτημα, το οποίο όμως δεν έτυχε σχεδόν καμίας προσοχής: ο Τραμπ φάνηκε να δείχνει πιο συμβιβαστική στάση όσον αφορά την πώληση όπλων αξίας 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων στην Ταϊβάν, αναφέροντας ότι «δεν την έχει εγκρίνει ακόμη» και δηλώνοντας ότι δεν επιθυμεί να «ταξιδέψει 9.500 μίλια για να πολεμήσει», ενώ η προειδοποίηση του Σι για την Ταϊβάν κυριάρχησε εξ ολοκλήρου στην κινεζική ανακοίνωση. Το Υπουργείο Εξωτερικών της Ταϊβάν ευχαρίστησε τις ΗΠΑ για την επακόλουθη διαβεβαίωση του Ρούμπιο ότι τίποτα δεν είχε αλλάξει, αλλά η αμφισημία που εισήγαγε ο Τραμπ ήταν από μόνη της μια νίκη για την Κίνα. (Γ) Politico Η κάλυψη του Politico είναι πιο δύσκολο να βρεθεί ως ένα ενιαίο αναλυτικό άρθρο, αλλά το ρεπορτάζ και οι περιλήψεις του Playbook επικεντρώθηκαν σε τρία θέματα που μαζί σκιαγράφησαν μια εικόνα μιας συνόδου κορυφής που ήταν στρατηγικά αποπροσανατολιστική για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Πρώτον, σχετικά με το Ιράν: το Politico σημείωσε ότι ο Τραμπ ήρθε στο Πεκίνο ελπίζοντας να πείσει τον Σι να χρησιμοποιήσει την επιρροή του για να πείσει την Τεχεράνη να ανοίξει ξανά το Στενό του Ορμούζ, και ότι ο Τραμπ είπε ότι ο Σι υποσχέθηκε να μην προμηθεύσει το Ιράν με στρατιωτικό εξοπλισμό και προσφέρθηκε να βοηθήσει στην επίλυση της σύγκρουσης — αλλά η επίσημη ανακοίνωση της Κίνας δεν ανέφερε τίποτα από όλα αυτά, και το κινεζικό Υπουργείο Εξωτερικών απέφυγε τις ερωτήσεις σχετικά με αυτό, αφήνοντας τη φερόμενη δέσμευση ανεπιβεβαίωτη.

Δεύτερον, όσον αφορά το εμπόριο: Η αναφορά του Politico ανέδειξε το μοτίβο που έχει πλέον καθιερωθεί σε πολλές συνόδους κορυφής μεταξύ Τραμπ και Σι — η Κίνα προσφέρει συμβολικά αποτελέσματα (αεροσκάφη Boeing, σόγια) που εξασφαλίζουν πρωτοσέλιδα για τον Τραμπ στο εσωτερικό, χωρίς όμως να κάνει ουσιαστικές παραχωρήσεις όσον αφορά το οικονομικό μοντέλο, την κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας, τις κρατικές επιδοτήσεις ή τη μεταφορά τεχνολογίας, που αποτελούν τις πραγματικές ανησυχίες των ΗΠΑ. Ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι η Κίνα συμφώνησε να αγοράσει 200 αεροσκάφη Boeing, αλλά δεν παρουσίασε υπογεγραμμένες συμφωνίες ή επαληθευμένες λεπτομέρειες. Ο Αμερικανός Εμπορικός Εκπρόσωπος Γκριρ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ αναμένουν αγορές αγροτικών προϊόντων αξίας δισεκατομμυρίων — αλλά και πάλι, δεν ανακοινώθηκαν επίσημες δεσμεύσεις.

Τρίτον, όσον αφορά τη στρατηγική ισορροπία: οι αναλυτές του Politico επισήμαναν τα ζητήματα που δεν έτυχαν καμίας προσοχής ως τον πιο αποκαλυπτικό δείκτη για το ποιος κέρδισε.

Δεν φάνηκε καθόλου ότι ο Τραμπ άσκησε ουσιαστική πίεση στο Πεκίνο σχετικά με την κυβερνοκατασκοπεία, την κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας, τις κρατικές επιδοτήσεις, την υποτίμηση του ρενμίνμπι ή τους προδρόμους της φεντανύλης.

Τα μακροχρόνια προβλήματα της Κίνας — τα ανθρώπινα δικαιώματα, το Χονγκ Κονγκ, οι Ουιγούροι, το Θιβέτ, η στρατιωτική βοήθεια προς τη Ρωσία, η υποστήριξη προς τη Βόρεια Κορέα — αγνοήθηκαν εντελώς. Ο Πρόεδρος Σι διέψευσε τις ελπίδες του Ντόναλντ Τραμπ ότι η Κίνα θα διαδραμάτιζε κάποιο ρόλο στην άσκηση πίεσης προς το Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου με τρόπο που θα ωφελούσε τον Τραμπ. Ο Σι είπε «όχι». Υποψιάζομαι ότι ο Σι δεν ενημέρωσε τον Τραμπ για τις προσπάθειες που καταβάλλουν από κοινού η Κίνα και η Ρωσία — με τη βοήθεια του Πακιστάν — για τη δημιουργία μιας νέας αρχιτεκτονικής ασφάλειας στην περιοχή, στην οποία θα ηγούνται η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Ιράν.

Μου έχουν πει ότι ο στόχος είναι να δημιουργηθεί το αντίστοιχο του ΝΑΤΟ για τις χώρες της Δυτικής Ασίας.

Η ερχόμενη εβδομάδα θα δώσει μια ένδειξη για το αν η Ρωσία και η Κίνα επιτυγχάνουν σημαντική πρόοδο προς την κατεύθυνση αυτού του στόχου εφόσον η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ αρνηθούν να επιτρέψουν στις ΗΠΑ να διεξάγουν στρατιωτικές επιχειρήσεις από τις χώρες τους εναντίον του Ιράν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους