Ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα θυμίζει κόμμα σε μόνιμη πολιτική αποσύνθεση και όχι δύναμη εξουσίας. Ο Αλέξης Τσίπρας, αντί να αφήσει πίσω του μια σοβαρή πολιτική παρακαταθήκη, παρέδωσε ένα κόμμα διαλυμένο, γεμάτο...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έφερε τον Στέφανος Κασσελάκης ως «μεσσία», διέλυσε κάθε ιστορικό στέλεχος που διαφωνούσε, απομάκρυνε την Έφη Αχτσιόγλου και τελικά «τελείωσε» και τον ίδιο τον Κασσελάκη μέσα από ένα συνέδριο που περισσότερο θύμιζε παράσταση παρασκηνίου παρά δημοκρατική διαδικασία.

Και κάπως έτσι προέκυψε ο Σωκράτης Φάμελλος.

Ένας πρόεδρος χωρίς πολιτικό αποτύπωμα, χωρίς δυναμική, χωρίς πραγματική νομιμοποίηση στη βάση της κοινωνίας.

Μια άχρωμη πολιτική φιγούρα που μοιάζει περισσότερο να αγωνιά για το πώς θα παραμείνει χρήσιμος στον Τσίπρα και στους μηχανισμούς του, παρά για το πώς θα σώσει τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η αποπομπή του Παύλος Πολάκης είναι απλώς άλλη μία πράξη στο ίδιο έργο: διαγραφές, ξεκαθαρίσματα και δήθεν εκκλήσεις για «ενότητα». Δεν μπορείς να μιλάς για ενότητα όταν διαγράφεις το μισό κόμμα που σε αμφισβητεί.

Δεν μπορείς να παριστάνεις τον εγγυητή της δημοκρατίας όταν κυβερνάς με φόβο, μηχανισμούς και προσωπικές ισορροπίες.

Και το πιο θλιβερό; Ότι πλέον όλη η Ελλάδα συζητά ανοιχτά για τους χορηγούς, τα παρασκήνια και τα πολιτικά δεκανίκια που κρατούν όρθιο αυτό το κουρασμένο σύστημα εξουσίας.

Μια κατάσταση που μόνο ντροπή και πολιτική κατάντια θυμίζει για έναν χώρο που κάποτε εμφανίστηκε ως «ελπίδα».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους