Original Post

Πλήρες Κείμενο:

H «επανάσταση» του Κυπραίου… Τον τελευταίο καιρό δεν είχε άλλες αντοχές.

Πέντε χρόνια δεν άκουγε τίποτε άλλο παρά υποβαθμίσεις της οικονομίας.

Πρώτα οι Moodys, ύστερα οι Standard and Poors, μετέπειτα οι Fitch.

Επί διακυβέρνησης όμως Χριστόφια ο Σταυράκης ήταν καθησυχαστικός: «Πάμε καλά παιδιά, μην ανησυχείτε! Η οικονομία μας είναι ακμαία! Η κρίση δεν θα μας αγγίξει!» Ο άνθρωπός μας στραβομουτσούνιασε. «Είχε δίκαιο ο υπουργός», είπε στη γυναίκα του. «Η κρίση όντως δεν χρειάστηκε να μας αγγίξει.

Απλά μας έδωσε μια καλοζυγιασμένη κλωτσιά στα καλομαθημένα μας πισινά, όπως τ’ αξίζαμε». Εκείνη κούνησε το κεφάλι συγκαταβατικά μα και αδιάφορα. «Υγεία Μιλτιάδη», ψέλλισε. «Τα παιδιά μας να είναι καλά και μην ανησυχείς.

Έχει ο Θεός…». Φούντωσε εκείνος. «Μα είσαι σοβαρή Ευριδίκη; Εδώ ο κόσμος χάνεται και εσύ μου μιλάς σαν να και όλα είναι μια χαρά; Καλά και τι έχεις να πεις για το Μαρί; Δεκατρείς άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους γιατί οι ιθύνοντες έκαναν τα στραβά μάτια και ράντιζαν μακάριοι τα εμπορευματοκιβώτια σαν να και ήταν σαρδέλες.

Κι όταν έγινε το μεγάλο μπαμ, όλοι άρχισαν να στρίβουν! Τι έχεις να πεις για την «Ήλιος» που κουκουλώθηκε επιμελώς; Τι έχεις να πεις για το κούρεμα; Ξεχνάς ότι μας κούρεψαν τις καταθέσεις μιας ζωής που είχαμε στη Λαϊκή; Ξεχνάς ότι μείναμε ξεβράκωτοι ενώ ονειρευόμαστε να σπουδάσουμε τα παιδιά μας και να αγοράσουμε ένα εξοχικό στο βουνό; Γιατί δεν μιλάς Ευριδίκη;» Μούγκα εκείνη… Πέρασαν έτσι κάποια λεπτά.

Φούντωνε εκείνος. «Και να ήταν μόνο αυτά», συνέχισε. «Ακόμα και ο τωρινός πρόεδρος φάνηκε κατώτερος των περιστάσεων.

Στην αρχή δεσμευόταν, μα ύστερα τα ξέχασε όλα και αφέθηκε στα έμπειρα χέρια του κουρέα της Ευρώπης. Ψιλοκουρευτήκαμε Ευριδίκη! Δεν το πήρες χαμπάρι; Το ρεζίλεμά μας δεν έχει όρια! Γίναμε ρεζίλι διεθνώς ως αναβλητικοί, ευθυνόφοβοι, ως οι καλοπερασάκηδες της Ευρώπης.

Όλοι γελάνε με τα χάλια μας.

Σαν να μην έφταναν αυτά μας έχουν ξεσκίσει και στους φόρους.

Φόροι ακίνητης ιδιοκτησίας, φόροι στα καύσιμα, φόροι στο ρεύμα, φόροι επί φόρων.

Ακόμα λίγο και θα πληρώνουμε και για τον αέρα που αναπνέουμε.

Θα παίρνουμε μια ανάσα και θα τρέχουμε να την πληρώνουμε, για να μη μας κόψουν τη δεύτερη! Όχι, όχι, πρέπει να αντιδράσουμε! Εγώ μια ζωή έμαθα να μη σκύβω το κεφάλι.

Δεν θα το κάνω τώρα!» Στριφογύριζε πάνω στον καναπέ φουρκισμένος.

Η γυναίκα του αναστατώθηκε. «Τα χάπια σου Μιλτιάδη», του είπε αγωνιώντας για την υγεία του. «Ο γιατρός είπε…» «Να τον βράσω τον γιατρό», βρυχήθηκε εκείνος φουρκισμένος. «Με φλόμωσε στα χάπια ο ανίδεος! Χάπια για το στομάχι, χάπια για το συκώτι, χάπια για το ένα, χάπια για το άλλο.

Είμαι ένα κινητό χάπι με πόδια! Φτάνει πια! Φαινόταν αποφασισμένος. «Όχι, όχι, το σκέφτηκα πολύ καλά Ευριδίκη». Καιρός να αντιδράσω σε όλα αυτά! Σε όλη ετούτη τη σαπίλα, τη διαφθορά που μας κατατρώει! Αν δεν αντιδράσουμε πώς θα αλλάξει η κατάσταση;» Ξαφνικά ολοκόκκινος σηκώθηκε απ’ τον καναπέ… και πήγε να κάνει το χαμομήλι του… NEOΦΥΤΟΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ - ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους