Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η υποκρισία των social media σε όλο της το μεγαλείο. Από χθες βλέπουμε ανθρώπους να επιτίθενται με μανία σε όποιον τόλμησε να πει ότι η ελληνική συμμετοχή δεν ήταν τελικά το “φαβορί για νίκη” που μας πούλαγαν επί μήνες. «Μην κατασπαράζετε το παιδί», λένε. «Δείξτε σεβασμό στον Ακύλα». «Μη γίνεστε τοξικοί». Και οι ίδιοι ακριβώς άνθρωποι, λίγα λεπτά μετά, γεμίζουν τα social media με ύβρεις, κατάρες και γιούχες για τον Ισραηλινό τραγουδιστή.

Ένα άλλο νέο παιδί.

Έναν άνθρωπο που δεν χάραξε εξωτερική πολιτική, δεν ξεκίνησε πολέμους και δεν φταίει προσωπικά για τις αποφάσεις καμίας κυβέρνησης.

Έναν καλλιτέχνη που απλώς ανέβηκε να τραγουδήσει για τη χώρα του.

Κι εκεί ξαφνικά η “ευαισθησία” εξαφανίζεται.

Εκεί δεν τους ενοχλεί η ανθρωποφαγία.

Δεν τους ενοχλεί η χολή.

Δεν τους ενοχλεί ο δημόσιος λιθοβολισμός.

Αυτή είναι η πραγματική αρρώστια των social media.

Δεν ενδιαφέρονται πραγματικά για τους ανθρώπους.

Ενδιαφέρονται μόνο για το στρατόπεδο στο οποίο ανήκουν.

Αν είναι “δικός μας”, ζητούν σεβασμό.

Αν είναι “ο άλλος”, επιτρέπονται όλα.

Και το πιο κουραστικό απ’ όλα; Στην εποχή των social media όλοι απαιτούν το δικαίωμα να έχουν άποψη — αλλά κανείς δεν αντέχει να ακούσει την άποψη του άλλου.

Ο καθένας μπορεί να γράψει κάτω από ένα post ότι “πήγαμε για νίκη”, ότι “ήταν αριστούργημα”, ότι “όποιος διαφωνεί ζηλεύει”. Αυτό θεωρείται απολύτως φυσιολογικό.

Αν όμως κάποιος πει δημόσια ότι το τραγούδι ήταν μέτριο, ότι το hype ήταν υπερβολικό ή ότι η Ευρώπη τελικά μάς προσγείωσε στην πραγματικότητα, τότε ξαφνικά γίνεται “τοξικός”, “κακός”, “κομπλεξικός”. Λες και η μουσική σταμάτησε να είναι θέμα κρίσης και έγινε θρησκεία όπου απαγορεύεται η διαφωνία. Και κάπου εκεί χάνεται όχι μόνο η μουσική, αλλά και κάθε ίχνος λογικής. #eurovisiongr

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους