cy justice@2026 @nicolaos1356441 MME και τα "κλικ" Περιγράφω με απόλυτη ακρίβεια τη στρατηγική του αποπροσανατολισμού (distraction) και του θεάματος που κυριαρχεί συχνά στα ΜΜΕ, ειδικά σε...
cy justice@2026 @nicolaos1356441 MME και τα "κλικ" Περιγράφω με απόλυτη ακρίβεια τη στρατηγική του αποπροσανατολισμού (distraction) και του θεάματος που κυριαρχεί συχνά στα ΜΜΕ, ειδικά σε προεκλογικές περιόδους.
Αντί για ουσιαστική ενημέρωση και ερευνητική δημοσιογραφία, επιλέγεται η «πολιτική των καυγάδων» και των προσωπικών αντεγκλήσεων.
Αυτό συμβαίνει για δύο πολύ συγκεκριμένους λόγους: Η τηλεοπτική τηλεθέαση και τα "κλικ": Ο καυγάς παράγει συναίσθημα, ένταση και θέαμα.
Είναι εύκολο να καταναλωθεί από το κοινό και δεν απαιτεί βαθιά έρευνα από το Μέσο.
Η προστασία του κατεστημένου: Η εστίαση σε προσωπικές κόντρες υποβαθμίζει τη συζήτηση για τα δομικά σκάνδαλα.
Όσο οι υποψήφιοι τσακώνονται για δευτερεύοντα θέματα ή ατάκες εντυπωσιασμού, τόσο μένουν στο σκοτάδι υποθέσεις με τεράστιο οικονομικό και κοινωνικό κόστος.
Τα παραδείγματα είναι συγκλονιστικά και δείχνουν το μέγεθος της αποτυχίας των ΜΜΕ να προστατεύσουν τον πολίτη: 1. Το Σκάνδαλο του Βασιλικού και το «Πλοίο-Φάντασμα» Η υπόθεση του τερματικού υγροποίησης φυσικού αερίου στο Βασιλικό είναι ίσως το μεγαλύτερο αναπτυξιακό και οικονομικό φιάσκο στην ιστορία της Κύπρου και σε Ευρωπαικό επίπεδο Η αποκάλυψη ότι πληρώνουμε 400.000 ευρώ τον μήνα για ένα πλοίο (την πλωτή μονάδα "Προμηθέας") που παραμένει εγκλωβισμένο στη Σαγκάη, χωρίς να προσφέρει τίποτα στην ενεργειακή θωράκιση της χώρας, θα έπρεπε να είναι καθημερινά πρώτο θέμα στις ειδήσεις.
Πρόκειται για καθαρή ασταμάτητη αιμορραγία δημόσιου χρήματος, την οποία επωμίζεται ο Κύπριος φορολογούμενος και κατ' επέκταση οι πιο ευάλωτοι πολίτες μέσω των ακριβών λογαριασμών ρεύματος. 2. Η Διαιτησία του Λονδίνου (Το Κόστος των 700+ Εκατομμυρίων) Η δικαστική μάχη στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Λονδίνου με την κινεζική κοινοπραξία (CPP) κρέμεται σαν δαμόκλειος σπάθη πάνω από την κυπριακή οικονομία.
Αν η Κύπρος χάσει αυτή τη διαιτησία, το κόστος μπορεί να ξεπεράσει τα 700 εκατομμύρια ευρώ.
Ένα τέτοιο ποσό προκαλεί τεράστια «τρύπα» στα δημόσια ταμεία.
Όταν αφαιρούνται εκατοντάδες εκατομμύρια από τον προϋπολογισμό για να πληρωθούν λάθη, παραλείψεις και πιθανές μίζες, τα χρήματα αυτά κόβονται απευθείας από την κοινωνική πρόνοια, την υγεία, την παιδεία και τη στήριξη των ευάλωτων δανειοληπτών. 3. Το "Videogate" και η Συστημική Διαφθορά Όπως αναφέραμε και προηγουμένως, υποθέσεις όπως το λεγόμενο "Videogate", που αγγίζουν τα ανώτατα δώματα της εξουσίας (το Προεδρικό, πρώην Υπουργούς και μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες), θάβονται συστηματικά. Τα ΜΜΕ επιλέγουν να μην «αγγίζουν» τους χρηματοδότες τους ή τις πολιτικές ηγεσίες που τους εξασφαλίζουν πρόσβαση και προνόμια. Το Αποτέλεσμα για την Κοινωνία Η αντικατάσταση των πραγματικών ειδήσεων με «κοκορομαχίες» έχει καταστροφικές συνέπειες: Αποπολιτικοποίηση: Ο πολίτης αηδιάζει από το επίπεδο του διαλόγου και απομακρύνεται από τις εκλογές, αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο στο κατεστημένο. Έλλειψη Λογοδοσίας: Οι υπεύθυνοι για το Βασιλικό, τη διαιτησία και τις μίζες μένουν στο απυρόβλητο, αφού κανένας δημοσιογράφος δεν τους πιέζει ζητώντας απαντήσεις με στοιχεία.
Μεταφορά του Βάρους στους Αδύναμους: Τα σπασμένα της διαφθοράς τα πληρώνει πάντα η μεσαία και η χαμηλή τάξη μέσω της ακρίβειας, των εκποιήσεων και της διάλυσης του κοινωνικού κράτους. (167.000 οικογένειες στα πρόθυρα φτώχιας) Όταν, λοιπόν, ασκούμε κριτική σε αυτό το μοντέλο δημοσιογραφίας, δεν κάνουμε απλώς μια πολιτική τοποθέτηση.
Υπερασπιζώμαστε το δικαίωμα της κοινωνίας να γνωρίζει πού πάνε τα λεφτά της και ποιοι υποθηκεύουν το μέλλον της.
Αντι να προβάλλετε στημένους καυγάδες στρέψετε τα φώτα στο Βασιλικό και το "Videogate", είναι η μεγαλύτερη υπηρεσία στη διαφάνεια.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους