Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Επιστολή καταπέλτης του Λευτέρη Κωνσταντινίδη στον εμβληματικό συγγραφέα Γιώργο Χατζηαθανασίου (17-5-2025) για τους πολιτικούς τραμπούκους.

Αγαπητέ μου ΓΙΩΡΓΟ ΧΑΤΖΗΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Σου ζητώ συγγνώμη, γιατί εμείς οι φίλοι σου δεν καταφέραμε να τιμήσουμε τα 90 σου χρόνια, καθώς και το ποιητικό και συγγραφικό σου έργο, αλλά πιο πολύ τους αγώνες σου για τη αποκατάσταση της Δημοκρατίας, τα βασανιστήρια που υπέστεις και την φυλάκιση σου από τους μαύρους συνταγματάρχες.

Κάποιοι τραμπούκοι, ουρακοτάγκοι, το "αληταριάτο", που δήθεν εκπροσωπούσε το ΠΑΜΕ, μας εμπόδισαν.

Μου θύμισαν χρυσαυγιτες, μα πιο πολύ εκείνους τους κατ' επίφαση κομμουνιστές του κώλου, που δεν έδιναν καταφύγιο, ψωμί και νερό στον αρχικαπετάνιο του ΕΛΑΣ, τον Κολοκοτρώνη της σύγχρονης Ιστορίας μας,τον ΑΡΗ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗ.

Το ίδιο ενοχλήθηκα όταν αυτός ο ανεπάγγελτος συρφετός των ουρακοτάγκων, που δεν έχουν ένα τίμιο μεροκάματο στη ζωή τους,φώναζαν συνθήματα υπέρ της εργατικής τάξης, παριστάνοντας τους θεματοφύλακες της, ενώ στην πραγματικότητα λειτουργούσαν ως νταβατζήδες.

Προκαλώ τον κάθε μπαμπουίνο να βρεθούμε όπου θέλει, όποτε θέλει και να επιδείξουμε τα βιβλιάρια ενσήμων μας.

Δουλεύω από τα 4 μου χρόνια!!! Έρχονται στιγμές που δεν το πιστεύω ούτε κι' εγώ!. Δουλεύοντας τέλειωσα το δημοτικό, δουλεύοντας τέλειωσα το γυμνάσιο, δουλεύοντας τέλειωσα το πανεπιστήμιο, δουλεύοντας τέλειωσα τις μεταπτυχιακές μου σπουδές στη Σουηδία. Στη Σουηδία δεν βρέθηκα για μεταπτυχιακά, αλλά για αντίσταση εναντίον της χούντας,αλλά αυτό είναι μια άλλη Ιστορία.

Αυτά,τα μεταπτυχιακά και οι ειδικότητες, προέκυψαν εκ παραδρομής και εξ ανάγκης, Στην πλατεία Βαρδαρίου και στα πεζοδρόμια της οδού Εγνατίας έδωσα τη μάχη της ζωής μου και την κέρδισα, παρότι πολλές φορές "φιλοξενήθηκα" στα κρατητήρια του 5ου και 6ου αστυνομικού τμήματος.

Πούλησα τσιγάρα, νερό, λεμόνια, εφημερίδες, κουλούρια, λαχεία κλπ,κλπ Δούλεψα σαν οικοδόμος,σαν καπνεργάτης,σαν κατεδαφιστής κτιρίων.

Δούλεψα στο ξήλωμα των γραμμών του τράμ στην άνω γραμμή. ( Αυτή είναι μια από τις λίγες δουλειές για την οποία ντρέπομαι). Και στη Σουηδία, μεταξύ άλλων δουλειών, σαν ανθυυπονοσοκόμος σε νοσοκομείο της Στοκχόλμης.

Παρά την όποια επιστημονική μου και επαγγελματική μου επιτυχία, ποτέ μου δεν απαρνήθηκα την Tάξη των γονιών μου, των φίλων μου και την δική μου, και πολύ περισσότερο δεν την πρόδωσα, γιατί όπως λέει και ο Σουηδός συγγραφέας της Εργατικής Τάξης IVAR LO, " Κάθε τι το συναρπαστικό υπάρχει στην Εργατική Τάξη"!!! Για τον λόγο αυτόν αρνούμαι να δεχτώ, να εκπροσωπούν την Εργατική Τάξη και εξυπακούεται κι' εμένα, τραμπούκοι και άνθρωποι με συμπεριφορές υπόκοσμου και που δεν έχουν ένα τίμιο μεροκάματο στη ζωή τους. Με Τιμή Λευτέρης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους