Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Άλλη μια χρονιά έφτασε στο τέλος της… Μια χρονιά γεμάτη ένταση, χαρές και πίκρες.

Μια χρονιά που από την πρώτη μέρα ξέραμε πως θα είναι δύσκολη.

Όμως για εμάς δεν υπήρχε ούτε “αν”, ούτε “ίσως”. Υπήρχε μόνο ένα πράγμα… ΠΙΣΤΗ ΣΤΗΝ ΙΔΕΑ ΠΟΥ ΑΚΟΥΕΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ. Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ στάθηκε παντού.

Σε κάθε γήπεδο, σε κάθε επαρχία, σε κάθε κερκίδα.

Με ήλιο, με βροχή, με κρύο, καθημερινές και αργίες.

Χιλιόμετρα ατελείωτα μόνο και μόνο για 90 λεπτά φωνής και τρέλας.

Γιατί έτσι μάθαμε.

Να μην αφήνουμε ποτέ την ομάδα μόνη της.

Παλέψαμε με τη φωνή μας σε κάθε παιχνίδι.

Σπρώξαμε την ομάδα όταν όλα έμοιαζαν δύσκολα και κρατήσαμε ψηλά το κεφάλι όταν πολλοί περίμεναν να λυγίσουμε.

ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ σεβασμός αξίζει στον κόσμο αυτής της ομάδας.

Στον κόσμο που δεν εγκατέλειψε, δεν κρύφτηκε και δεν πρόδωσε ποτέ.

Στον κόσμο που ακολουθεί παντού και κρατά αυτή την ιδέα ζωντανή.

Συγχαρητήρια σε όλους όσους μάτωσαν φέτος για αυτή την ομάδα.

Σε μια χρονιά με πάνω και κάτω, υπήρξαν άντρες που βγήκαν μπροστά και πήραν βάρος στις πλάτες τους. Στον Στρατηγό Γιώργο Κωστή που έβαλε τις βάσεις και συνέχισε το έργο του με περηφάνια και αξιοπρέπεια.

Στον πιστό στρατιώτη Κυριάκο Πολυκάρπου που τίμησε το σήμα μέχρι τέλους.

Στον τεράστιο Helder Castro, έναν πραγματικό θρύλο για αυτή την ομάδα.

Και στον Μάριο Χριστοφή που ανέλαβε την ομάδα εκεί που άλλοι θα έφευγαν τρέχοντας.

Γιατί θέλει κότσια να μπαίνεις μπροστά στα δύσκολα. ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ. ΔΕΝ ΜΑΣ ΛΥΓΙΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ. ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΥΤΗ Η ΙΔΕΑ, ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΙΠΛΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΥΡΟ, ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ, ΤΟΝ ΤΑΚΤΑΚΑΛΑ.

Και για όσους περιμένουν να μας δουν γονατισμένους… ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΟΥΝΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΕ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟ. ΔΕΝ ΠΑΙΧΤΗΚΕ Η ΠΑΡΤΙΔΑ ΜΑΣ ΑΚΟΜΑ. ΠΑΝ.ΣΥ.ΦΙ ΤΑΚΤΑΚΑΛΑΣ 1931

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους