Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Freeeedooom! Και κάπου εδώ αναρωτιέσαι πώς είναι δυνατόν να πέρασαν ακριβώς 30 χρόνια από την πρεμιέρα του Braveheart.

Αφού σαν χτες θυμάσαι να το βλέπεις έκθαμβος, αμούστακο αγοράκι πρώτης γυμνασίου, στη Λάουρα της Θεσσαλονίκης.

Οι αριθμοί υποτίθεται δεν λένε ποτέ ψέματα, αλλά σίγουρα δεν μπορούν να μετρήσουν την ένταση ενός βιώματος ή μιας ανάμνησης στο πέρασμα του χρόνου.

Όπως και να έχει, η ταινία του Μελ Γκίμπσον (που βρέθηκε στη θέση του σκηνοθέτη έπειτα από άρνηση του Τέρι Γκίλιαμ, ενώ αρχικά δεν ήθελε να πρωταγωνιστήσει στην ταινία, έχοντας κατά νου τον Μπραντ Πιτ για τον ρόλο του Γουίλιαμ Γουάλας) έκανε πρεμιέρα μια μέρα σαν κι αυτή στο Φεστιβάλ του Σιάτλ του 1995.

Και παρότι άργησε να πάρει εμπρός, ξεκινώντας την οσκαρική κούρσα ως το απόλυτο αουτσάιντερ, κατέληξε να θριαμβεύσει στα 68α Βραβεία Όσκαρ σχεδόν έναν χρόνο αργότερα, κερδίζοντας πέντε αγαλματίδια, μεταξύ των οποίων και εκείνα της Καλύτερης Ταινίας και της Καλύτερης Σκηνοθεσίας για τον Μελ Γκίμπσον.

Παρά τις αμέτρητες ιστορικές ανακρίβειες τόσο όσον αφορά τη ζωή, τα πεπραγμένα και τον μαρτυρικό θάνατο του Γουάλας όσο και γύρω από τον Πρώτο Πόλεμο της Ανεξαρτησίας των Σκοτσέζων ενάντια στον βασιλιά Εδουάρδο Α΄ της Αγγλίας, στα τέλη του 13ου αιώνα, το Braveheart διαθέτει μια ορμή πρωτόλεια και ακαταμάχητη, που σε πείθει να παραβλέψεις ολόψυχα κάθε μικρή αβλεψία ή αστοχία.

Kαι φτιάχνει ένα αδιόρατο (ίσως και αυθαίρετο, τι να κάνουμε όμως, κάπως έτσι λειτουργούν οι συναισθηματικοί συνειρμοί) νήμα που συνδέει μέσα σου τον Road Warrior της αυστραλιανής εσχατιάς (στο Mad Max) με τον σκοτζέζο καβαλάρη των Highlands.

I am just a simple man I'm afraid to meet my end Braveheart they call me If they knew if they could see ... που έλεγε κι ένα metal τραγούδι της εφηβείας μας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους