Ελάτε να ρίξουμε μια πρώτη ματιά σε όσα έγιναν χτες στο Φεστιβάλ Αισιοδοξίας ''20 χρόνια C'est la vie'' Δεν θα ασχοληθώ εδώ τόσο με το πρόγραμμα του φεστιβάλ, για να οποίο είμαστε και περήφανοι και...

Πλήρες Κείμενο:

Ελάτε να ρίξουμε μια πρώτη ματιά σε όσα έγιναν χτες στο Φεστιβάλ Αισιοδοξίας ''20 χρόνια C'est la vie'' Δεν θα ασχοληθώ εδώ τόσο με το πρόγραμμα του φεστιβάλ, για να οποίο είμαστε και περήφανοι και χαρούμενοι, αλλά θέλω να μιλήσω για όσα δεν γίνεται να φανούν σε φωτογραφίες και βίντεο, αλλά ίσως να το ένιωσαν πολλοί από όσους παρευρέθηκαν... Υπάρχει μπόλικη διάθεση για καλοσύνη και προσφορά εκεί έξω.

Ναι ναι υπαρχει.

Υπάρχει αλλά πνίγεται από τις υποχρεώσεις, τα χάλια οικονομικά, το άγχος και όλη αυτή τη ζούγκλα που οι περισσότεροι είναι μεσ τα νεύρα και το σκάσιμο.

Αλλά υπάρχουν και κάτι φωτεινές μέρες σαν τη χθεσινή, που λες ''ναι, ρε γ@μ0τ.. μπορούμε και καλύτερα, πολύ καλύτερα'' Ο κόσμος μας έλεγε ευχαριστώ για όλα όσα προσφέραμε απλόχερα και εμείς λέγαμε ευχαριστώ που μας τίμησαν με την παρουσία τους.

Ήρθαν μέλη από την εθελοντική οργάνωση Ελλήνων Διασωστών για να ‘’μας φυλάνε’’ από νωρίς το πρωί μέχρι αργά το βράδυ και μας είπαν ευχαριστώ που τους καλέσαμε !! Ήρθε ομάδα πρώτων βοηθειών του ΕΚΑΒ και μας έλεγε ευχαριστώ που τους δώσαμε την ευκαιρία να ενημερώσουν τον κόσμο για πρώτες βοήθειες σε τροχαίο ατύχημα.

Ήρθαν φοιτητές και μαθητές της ομάδας ρομποτικής του 8ο γυμνασίου καλαμαριάς που πριν χρόνια είχαν εμπνευστεί και είχαν ονομάσει τη ομάδα τους ‘’C’ est la vie’’ και είχαν ‘γυρίσει τον κόσμο και τη χώρα διαδίδοντας με τον τρόπο τους αυτή την ιδέα και στάση ζωής.

Οι γκραφιτάδες, οι ηθοποιοί, χορευτές, τραγουδιστές και πολλοί ακόμη εμπλεκόμενοι, όλοι ήρθαν με διάθεση να προσφέρουν και απορούσαμε γιατί μας έλεγαν και ευχαριστώ που τους προσκαλέσαμε.

Ακόμη και οι τεχνικοί, οι καθαριστές και εμπλεκόμενοι που αμοίφθηκαν για τις υπηρεσίες τους, ένιωσαν και αυτοί όλο αυτό που συνέβαινε και μας ρωτούσαν αν μπορούν να κάνουν κάτι παραπάνω, κάπως να βοηθήσουν… Πολλοί από εμάς συγκινηθήκαμε πολλές φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Το είχαμε ανάγκη όλο αυτό.

Είχαμε ανάγκη αυτή τη γερή δόση καλοσύνης, προσφοράς, καλής διάθεσης και θα τολμήσω να πω και αγάπης.

Γι’ αυτό θα συνεχίσουμε έτσι για άλλα 20 χρόνια, μακάρι και για παραπάνω, τέλος πάντων, για όσα μπορέσουμε ή όσα προλάβουμε.

Και αν δεν προλάβουμε, δεν πειράζει.

Έτσι είναι η ζωή.

Αύριο πάντως είναι Δευτέρα και θα κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε.

Γι’ αυτό είμαστε σίγουροι ΥΓ : Στις φωτογραφίες δεν φαίνονται οι περισσότεροι από τους ''όμορφους ανθρώπους'' που προανέφερα παραπάνω.

Ήταν κάπου στη γύρα και προσφέραν ότι καλύτερο είχαν και δε πρόλαβαν οι φακοί στα κινητά να τους τσακώσουν.. αλλά είχα επίσης έναν κομάντο φίλο στη γύρα με την κάμερα του που είχε μια πολύ σημαντική αποστολή.

Να μας ετοιμάσει μια μέρα ένα βίντεο με όλους αυτούς τους αφανείς ήρωες και όλη αυτή την περίσσεια αγάπη και αισιοδοξία που ζήσαμε στα ''20 χρόνια C'est la vie''. Εν αναμονή λοιπόν...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους