Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μήνυμα στον Ακύλα

----------------------- Είχα πάει κι εγώ πιτσιρίκα, ως ελληνική συμμετοχή στη eurovision του 1983 στο Μόναχο.

Δεν το έκρυψα ποτέ.

Σε κάποια παλαιότερη συνέντευξή μου έχω δηλώσει και την δική μου αλήθεια ως προς αυτό: ότι ήταν μια άκρως διδακτική (και για μένα, βασανιστική) εμπειρία για το πώς λειτουργεί ο χώρος της διεθνούς, μεγάλου μεγέθους, show business.

Η τότε πεποίθησή μου, πώς άμα καταφέρεις να γίνεις γνωστός και εμπορικός καλλιτέχνης, μπορείς μετά να επιβάλεις τα δικά σου καλλιτεχνικά όνειρα και αισθητική, έτσι όπως εσύ θες, ήταν μια λανθασμένη μου εκτίμηση.

Και όπως έχω επίσης ξαναπεί σε παλαιότερες συνεντεύξεις μου, νιώθω περήφανη, ότι με τα χρόνια, με πάααρα πολλά «όχι» που δεν τα γνωρίζει ο πολύς κόσμος, κατάφερα τελικά και έκανα τα πράγματα που ήθελα και όπως τα ήθελα, στο τραγούδι και στη μουσική, που ήταν συγχρόνως, και η έκφραση του ψυχικού μου κόσμου και το «επάγγελμά» μου . Τα τελευταία 25 χρόνια, χάρη στους δίσκους που κάναμε μαζί με τον Στάθη Καλυβιώτη, cd με ελάχιστες πωλήσεις εδώ στη χώρα μας, αλλά που εντυπωσίαζαν όλο και περισσότερο τους «ξένους», ταξιδέψαμε σε όλον τον κόσμο, παίζοντας τα τραγούδια μας σε συναυλίες, χωρίς επιχορηγήσεις, χωρίς δισκογραφικές να μάς «σπρώχνουν» και έξω από κάθε είδους «πολιτιστικές» αποστολές από την πατρίδα μας.

Χορτασμένη πια και γεμάτη με υπέροχες μουσικές και ταξιδιωτικές εμπειρίες, ΔΕΝ μου αρέσει να σνομπάρω τους όποιους καλλιτέχνες υπηρετούν το, όποιου είδους, «εμπορικό» λεγόμενο τραγούδι.

Κάποιες χρονιές χαζεύω eurovision, κάποιες άλλες όχι.

Εδώ που με βρήκε η φετινή, σιγά μην καθόμουν να τη δω. Αυτό το αγόρι όμως, ο Ακύλας, μού ήταν από τη πρώτη στιγμή συμπαθής και τον βρίσκω και ταλαντούχο, συν ότι το τραγούδι του, είχε και ένα μήνυμα, με το οποίο συμφωνώ.

Εξ ου και άνοιξα κάποια στιγμή το κινητό μου, να δω τι γινόταν στο χαρούμενο αυτό κερδοσκοπικό πανηγυράκι.

Έπεσα πάνω στην ώρα που είχε βγει.

Και βαθιάαααααα μέσα στο βλέμμα του αναγνώρισα, θυμήθηκα, ένιωσα ξανά… όλη εκείνη την απέραντη αγωνία -ειδικά αν, για κάποιο λόγο, κάτι έχει πάει λίγο στραβά με τη παράστασή σου- την αγωνία λοιπόν ενός καλλιτέχνη με όνειρα και με ταλέντο, που πρέπει μέσα σε 3 λεπτά(!) να δείξει σε ολόκληρο τον αμείλικτο πλανήτη μας την όποια ομορφιά, ταλέντο, φωνή, σκηνική ικανότητα, έχει ως καλλιτέχνης.

Καλό μου αγόρι, που δεν σε γνωρίζω και ούτε και έχω πολύ-ασχοληθεί με το θέμα… Αν σωστά σε έχω ψυχολογήσει, με στοργή σού λέω: Καλά που δεν βγήκες πρώτος, δεύτερος ή δεν ξέρω τι άλλο σπουδαίο… Γλύτωσες !! Και αν έχεις επιμονή και πείσμα, θα μπορέσεις να κάνεις εκείνα που πραγματικά αποζητά η καλλιτεχνική ψυχή σου, έτσι όπως εσύ τα θες, και θα ζήσεις και θα μαζέψεις πολύ πιο ωραίες εμπειρίες! Σού το εύχομαι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους