Original Post

Πλήρες Κείμενο:

17 ΜΑΪΟΥ ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΕΚ ΜΕΤΣΟΒΟΥ Ο Άγιος Νεομάρτης Νικόλαος γεννήθηκε στο Μέτσοβο ἀπὸ εὐσεβεῖς γονεῖς.

Ἔζησε σε μια περίοδο Δουκολη και ταραγμένη, ἀφοῦ μετὰ τὴν ἀποτυχία τῶν ἐπαναστατικών κινημάτων τοῦ Μητροπολίτου Τράκης Διονυσίου του Φιλοσόφου, οἱ διώξεις καὶ οἱ πιέσεις τῶν Μουσουλμάνων κατά τῶν χριστιανῶν, είχαν αυδους στό αποκορύφωμά τους.

Νέος στὴν ἡλικία άναχώρησε για τα Τρίκαλα, ὅπου ἐργαζόταν ώς βπάλληλος σε τούρκικο αρτοπωλείο.

Ύστερα από λίγο χρονικό διάστημα, οἱ Τούρκοι, χρησιμοποιώντας ηχομοκρατικής μεθόδους, τὸν ἀνάγκασαν νὰ ἐξισλαμιστεί.

Γρήγορα, όμως, συναισθάνθηκε τὸ ἁμάρτημα της αποστασία, και έκέστρεψε στο Μέτσοβο, όπου ζούσε αὐστηρή χριστιανική ζωή.

Η φτώχεια, όμως, και οι δύσκολες συνθήκες διαβιώσεως, ποὺ ἐπικρατοῦν αὐτή την περίοδο στο Μέτσοβο, ἀναγκάζουν τὸν Ναδίσιο να ξαναπάει στα Τρίκαλα, για να πουλήσει δαδί.

Ἐκεῖ, ἔγινε ἀντιληπτός ἀπό κάποιον Τούρκο κοιμία, πού γειτόνευε μὲ τὸν ἀρτοποιό, στὸν ὁποῖο ἐργαζόταν ὁ Ἅγιος. Ὁ Τούρκος κουρέας συλλαμβάνει τὸν Νικόλαο, τὸν σέρνει βίαια στον δρόμο, καὶ τὸν βρίζει δημόσια, γιατί πρόδωσε το Ταλάμ, καὶ ἔγινε πάλι χριστιανός. Ο Νικόλαος, ἐπειδή φοβήθηκε τις συνέπειες, έδωσε στον Τούρκο κουρία το φόρτνομα τοῦ δαδιοῦ καὶ δεσμεύτηκε μαζί του να τοῦ φέρνει κάθε χρόνο από ένα φόρτωμα δαδί.

Μετά τη συμφωνία αὐτή, ὁ Τούρκος άφησε ἐλεύθερο τον Νικόλαο.

Ἐπιστρέφοντας, όμως, στο Μέτσοβο ο Νικόλαος, έκανε αὐστηρή αὐτοκριτική καὶ μετανόησε γι' αὐτή του τη συμπεριφορά.

Με αυτοπεποίθηση ο Νικόλαος ἐξομολογήθηκε σε κάποιον πνευματικό και άρχισε νὰ ἐπιζητεῖ τὸ μαρτόριο.

Ο έμπειρος, όμως, πνευματικός ἔχοντας υπόψη του τη συναισθηματική αστάθεια τοῦ Νικολάου, τὸν συμβουλεύει νὰ ἀφήσει πρός το παρόν τοὺς ὑψηλούς αὐτούς στόχους, επειδή φοβόταν μὴν ὑποπέσει σὲ δεύτερη ἄρνηση τῆς πίστεως. Ὁ Νικόλαος, όμως, μένει σταθερός στη μεγάλη του απόφαση.

Ο πνευματικός, βλέποντας το σταθερό καί ἀμετακίνητο φρόνημα τοῦ Νικολάου, τὸν εὐλόγησε καὶ τὸν ἄφησε να πορευτεί στο μαρτύριο.

Γι' αὐτό, τὴν ἐπόμενη χρονιά που ἦλθε στα Τρίκαλα, δὲν ἔφερε στον Τούρκο τὸ φορτίο πού εἶχε υποσχεθεῖ.

Ὀργισμένος ὁ Τούρκος τον κατήγγειλε καὶ ὁ Νικόλαος οδηγήθηκε στὸν κριτή, όπου με θάρρος καὶ σθένος ὁμολόγησε την πίστη του στον Χριστό.

Όταν ό κριτής κατάλαβε ότι οὔτε μὲ κολακείες, οὔτε μὲ ἀπειλές μποροῦσε νὰ τὸν μεταπείσει, διέταξε να βασανισθεί σκληρά καὶ νὰ τὸν ρίξουν στη φυλακή, όπου καρτερικά ὑπέμεινε το μαρτύριο τῆς πείνας και τῆς δίψας.

Όταν για δεύτερη φορά οδηγήθηκε στὴν ἀνάκριση, ἀποδείχθηκε ασάλευτος στην πίστη.

Τότε οἱ Τοῦρκοι οργισμένοι παίρνουν τὴν ἀπόφαση να τον ρίξουν στη φωτιά.

Με εντολή τους ανάβεται μεγάλη φωτιά στην κεντρική ἀγορὰ τῶν Τρικάλων, πάνω στὴν ὁποία με μανία καὶ πάθος ρίχνουν τον Νικόλαο. Ὁ Ἅγιος με θαυμαστή γαλήνη και ἠρεμία ἀντιμετώπισε το μαρτύριο, δοξολογώντας μάλιστα τὸν Χριστό, γιατί ἀξιώθηκε νὰ ἀτιμαστεῖ καὶ νὰ θανατωθεῖ για χάρη Του.

Έτσι, τη 17η Μαΐου 1617 ο Νεομάρτυς Νικόλαος παρέδωσε τὴν ἀγιασμένη του ψυχή στον Ἀρχηγό τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου.

Το βράδυ τῆς μαρτυρικῆς αὐτῆς ἡμέρας, κάποιος πιστός κεραμοποιός, ἀπὸ εὐλάβεια κινούμενος, ἀφοῦ Έδωσε αρκετά χρήματα στούς Τούρκους φύλακες πού ἀγρυπνοῦσαν στον τόπο τοῦ μαρτυρίου, ἀγόρασε την κάρα τοῦ Νεομάρτυρος, πού εἶχε μερικές βλάβες στο σημεῖο τῶν κροτάφων ἀπό τή φωτιά.

Επειδή, όμως, φοβόταν τους Τούρκους, έκρυψε την κάρα σὲ τοῖχο τοῦ σπιτιοῦ του, χωρίς κανένας να γνωρίζει αὐτή του τὴν ἐνέργεια.

Μετά τον θάνατο τοῦ κεραμοποιοῦ, τὸ σπίτι ἀγοράστηκε ἀπό κάποιον που ὀνομαζόταν Μέλανδρος.

Αὐτός, δεν γνώριζε ἀπολύτως τίποτε γιὰ τὸν μεγάλο θησαυρό που κρυβόταν στον τοίχο τοῦ σπιτιοῦ του.

Τις βραδυνές ώρες τῆς 17 Μαΐου 1618 εἶδε να λάμπει φῶς στο σημείο ἐκεῖνο τοῦ τοίχου καὶ κατά τη διάρκεια τοῦ ὕπνου, δέχτηκε την πληροφορία ὅτι στὸ σημεῖο αὐτό, βρίσκεται κρυμμένη ή Κάρα τοῦ Νεομάρτυρος Νικολάου.

Το πρωί, ἄνοιξε το μέρος ἐκεῖνο τοῦ τοίχου καὶ βρήκε τὴν Ἁγία Κάρα.

Όμως, ἐπειδὴ ἔκρινε τὸν ἑαυτό του ἀνάξιο να κρατάει έναν τόσο μεγάλο θησαυρό, τη δώρησε στην Ἱερά Μονή Βαρλαάμ τῶν Μετεώρων, ὅπου εἶχε ἀδελφό μοναχό, για μνημόσυνο αἰώνιο δικό του καί τῶν γονέων του.

Ἐκεῖ φυλάσσεται ή κάρα τοῦ Ἁγίου μέχρι σήμερα μέἐξαίρετη εὐλάβεια σε ὀκτάπλευρο ασημένιο κουτί καί γεμίζει τον τόπο με ξεχωριστή εὐωδία διαρκείας, ποὺ τὴν αἰσθάνεται έντονα ὁ κάθε προσκυνητής. Ἡ Κάρα τοῦ Νεομάρτυρος, τόσο παλιότερα ὅσο καί σήμερα θαυματουργεῖ.

Δέκτες τῆς θαυματουργικῆς δυνάμεως εἶναι ὅλοι οἱ χριστιανοί, που προσέρχονται μὲ πίστη.

Ἐκτός ἀπὸ τὴν Ἁγία Κάρα, σώζονται τεμάχια τῶν χεριῶν τοῦ Ἁγίου στην Ἱερά Μονή Ελεούσης Ιωαννίνων καὶ στὸν Ναό τοῦ Ἁγίου Νικολάου Σκαμνελίου Ἰωαννίνων, καθώς καί δόντι τοῦ Αγίου στὴν Ἱερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Μετσόβου. ΑΓΙΕ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΡΕΣΒΕΥΕ ΥΠΕΡ ΠΑΝΤΩΝ ΗΜΩΝ ΤΩΝ ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ...ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους