[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

‘’Διδάσκαλε, ποιος αμάρτησε για να γεννηθεί ο άνθρωπος αυτός τυφλός; Αμάρτησε ο ίδιος, ή αμάρτησαν οι γονείς του και τιμωρείται αυτός για τις αμαρτίες τους;’’ . Λέγει ο Χριστός, «ούτε αυτός αμάρτησε...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

‘’Διδάσκαλε, ποιος αμάρτησε για να γεννηθεί ο άνθρωπος αυτός τυφλός; Αμάρτησε ο ίδιος, ή αμάρτησαν οι γονείς του και τιμωρείται αυτός για τις αμαρτίες τους;’’ . Λέγει ο Χριστός, «ούτε αυτός αμάρτησε, ούτε οι γονείς του». Και αυτό το λέει, όχι για να απαλλάξει αυτούς από τις αμαρτίες, διότι δεν είπε απλώς: «Ούτε αυτός αμάρτησε, ούτε οι γονείς του», αλλά πρόσθεσε : «για να γεννηθεί τυφλός», αλλά για να δοξασθεί ο Υιός του Θεού· διότι «και αυτός μεν αμάρτησε και οι γονείς του αλλά», λέγει, «δεν προέρχεται εκ τούτου η τύφλωση». Συνεπώς πρέπει να υποκρύπτεται μια βαθύτερη νομοτέλεια περί του γεγονότος αυτού! Διότι δεν είναι δυνατόν να αμαρτάνει κάποιος και να τιμωρείται κάποιος άλλος.

Εάν το παραδεχτούμε αυτό, θα παραδεχτούμε επίσης και εκείνο, ότι δηλαδή αμάρτησε πριν από τη γέννησή του, όταν ακόμη ήταν μέσα στην κοιλιά της μητέρας του! Όπως μας αναφέρει και ο Ι. Χρυσόστομος.

Στο περιστατικό του εκ γενετής τυφλού μας κάνει εντύπωση, ότι δεν γίνεται κάποια επίκληση από τον τυφλό, ή από συγγενείς του προς τον Κύριο για την θεραπεία του! Αναλαμβάνει ο Κύριος πρωτοβουλία και χωρίς καν να ελέγξει την πίστη του τυφλού, παρά μόνο εκ των υστέρων.

Ακόμη μας παραξενεύει ο ασυνήθιστος τρόπος με τον οποίο ενήργησε! Ο Κύριος πάντα θέλει κάτι να μας διδάξει, όπως και αν ενεργεί.

Έτσι λοιπόν το ξέπλυμα του πηλού από τα μάτια του τυφλού, από τον ίδιο τον τυφλό, μάλλον να θέλει να μας δείξει, ότι εμείς οι ίδιοι πρέπει να αποτινάξουμε από τους οφθαλμούς της ψυχής μας, τα υλικά πέπλα, παραμερίζοντας από πάνω μας τα έργα του σκότος, με πίστη σ’ Αυτόν που είπε : « Εγώ όσο είμαι στον κόσμο, Είμαι το Φως του κόσμου». Συνεπώς τα τυφλά μάτια συμβολίζουν, την τυφλή αντίληψη των πραγμάτων η οποία όταν εξυψώνεται, φωτίζονται οι σκέψεις μας και γενικότερα η συνείδησή μας και το σκοτάδι εξαφανίζεται.

Τότε μόνο ο τυφλός άνθρωπος ο οποίος βλέπει και κρίνει κατά τα φαινόμενα φτάνει να ακούει και να βλέπει πραγματικά, προσκυνώντας τον Υιό του Θεού. Αναγεννιέται! Οι γείτονες του, δεν τον αναγνωρίζουν και έχουν την εντύπωση, ότι πρόκειται για δύο διαφορετικούς ανθρώπους! Έτσι λοιπόν μπορούμε να πούμε, ότι και ήταν κατά τα φαινόμενα, αλλά και δεν ήταν κατ’ ουσία πλέον ο ίδιος, γιατί φωτίστηκε το «Είναι του» από το θαύμα της επέμβασης του Χριστού σ’ αυτόν! Οι Φαρισαίοι αμφισβήτησαν τρεις φορές την επέμβαση αυτή του Κυρίου, στα μάτια, την ψυχή και το πνεύμα του τυφλού.

Και αυτό γιατί δεν μπορούσαν να χωρέσουν, ότι ο Θεός και ο Απεσταλμένος του - Υιός Του, ο οποίος υπηρετεί πάντα το Θέλημά Του, είναι Ελεύθερος από τους περιορισμούς του χρόνου (Σάββατο) και του χώρου.

Και συνεπώς δεν χρειάζεται μια ορισμένη μέρα για να τον τιμά, γιατί τον Τιμά και τον Δοξάζει κάθε ώρα και κάθε στιγμή, όπου και αν βρίσκεται, με ότι και αν κάνει.

Πέρα όμως από την τυφλότητα και την αδιαλλαξία των Φαρισαίων, εντύπωση προκαλεί ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε ο πρώην τυφλός όλη αυτήν την περιφρόνηση και τον εμπαιγμό στο πρόσωπό του.

Διότι οι απαντήσεις του προς τους Φαρισαίους δεν δείχνουν κάποιον, που δεν είχε αποκτήσει γνώσεις λόγω της εκ γενετής τυφλότητας του, αλλά δείχνουν άνθρωπο με φωτισμό και καλλιέργεια! Συνεπώς η θεραπεία του τυφλού δεν αφορούσε μόνο την εξωτερική μορφή της! Γιατί ταυτόχρονα με την αισθητική όραση ο τυφλός αποκτά και Πνευματικό φωτισμό, εφ’ όσον αναγνωρίζει και προσκυνά τον Ιησού Χριστό, ως Υιό Θεού.

Εδώ έχουμε και την βαθύτερη αιτία της απάντησης του Χριστού προς τους μαθητές του, ότι έκανε την θεραπεία για να φανερωθούν τα έργα του Θεού! Είπε τότε ο Ιησούς· “Εγώ ήλθα (ως Φως) στον κόσμο αυτόν, δια να γίνει κρίσις και να ξεχωρίσουν οι αγαθοί από τους κακούς.

Και έτσι αυτοί που είναι βυθισμένοι στο σκοτάδι της αγνοίας, να δουν το φως της αληθείας.

Και εκείνοι που θεωρούν τους εαυτούς τους φωτισμένους, να καταστούν τυφλοί ”. Τότε μερικοί από τους Φαρισαίους, που ήταν κοντά του, του είπαν· “μήπως είμαστε και εμείς τυφλοί;” Τους είπε δε ο Ιησούς· “Εάν ήσαστε τυφλοί δεν θα είχατε αμαρτία.

Τώρα όμως λέτε ότι· γνωρίζουμε και βλέπουμε. Δια τούτο η αμαρτία σας, μένει. (επειδή δεν υπάρχει η Επίγνωση)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης
Update cookies preferences