[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Ο θαυμασμός πολλών ακροδεξιών όπως ο Πλεύρης, ο Φαήλος Κρανιδιώτης, ο Μπογδάνος, ο Αδωνις κά για το #Ισραήλ είναι στην πραγματικότητα ρατσιστικός/αντισημιτικός θαυμασμός. Μια μικρή σημείωση για ένα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο θαυμασμός πολλών ακροδεξιών όπως ο Πλεύρης, ο Φαήλος Κρανιδιώτης, ο Μπογδάνος, ο Αδωνις κά για το #Ισραήλ είναι στην πραγματικότητα ρατσιστικός/αντισημιτικός θαυμασμός.

Μια μικρή σημείωση για ένα 'ιδεολογικό' θέμα που μάλλον ποτέ δεν διευκρινίστηκε ικανοποιητικά ως τώρα, και δίνει δικαίωμα στους αριστερούς αντισημίτες να υψώνουν το δάχτυλο, ενώ θα έπρεπε να ντρέπονται: - Το ζήτημα με τους ακροδεξιούς που υποτίθεται «αγαπάνε το Ισραήλ» ή δήθεν ευθυγραμμίζονται με φιλοεβραϊκές οργανώσεις και κινήματα που πολεμούν τον αντισημιτισμό https://www.facebook.com/protocolswithoutzion/posts/846581294149964 Ολοι αυτοί οι ακροδεξιοί που υποτίθεται «αγαπάνε το Ισραήλ» ή δήθεν ευθυγραμμίζονται με φιλοεβραϊκές οργανώσεις και κινήματα που πολεμούν τον αντισημιτισμό δεν το κάνουν από αγνή και άδολη αγάπη για τους Εβραίους ή συμπόνια για τα δεινά τους ή επειδή δεν θέλουν να ξαναδούν ένα Ολοκαύτωμα ή επειδή θέλουν να βλέπουν τους Εβραίους χειραφετημένους.

Το φαινόμενο είναι μόνο των τελευταίων ετών, και αυτοί οι ελάχιστοι όπως Μπολσονάρο, Ορμπαν, Λεπέν, Φίνι, Βορίδης, Φαήλος, Μπογδάνος, Αδωνις κά το κάνουν για δυο κυρίως λόγους (και για καμία 'ιδεολογική σύγκλιση', όπως θα ήθελαν ορισμένοι αντισημίτες -από τους απέναντι, της 'Αριστεράς'- να συμβαίνει): Αυτοί οι ρατσιστές ευθυγραμμίζονται με το στρατόπεδο αυτό μόνο επειδή πιστεύουν ότι αντιμετωπίζει τους μουσουλμάνους και τους Αραβες με τον τρόπο που εκείνοι νομίζουν ότι πρέπει να αντιμετωπίζονται.

Πιστεύουν ότι το Ισραήλ και ο σιωνισμός μισούν, βλάπτουν και καταπιέζουν Παλαιστίνιους και Αραβες, και πιστεύουν ότι Ισραήλ και σιωνισμός κάνουν αυτό που εκείνοι θα ήθελαν να κάνουν, αν μπορούσαν.

Είναι καθαρά 'υπόθεση στερεοτύπων' και πρόκειται για 'προβολή' (όπως έχει γράψει και ο Δημήτρης Ψαρράς «η μετατόπιση των εχθρών της Δύσης σε μουσουλμανικές χώρες της Μέσης Ανατολής και της Ασίας αναδεικνύει το Ισραήλ σε προνομιακό σύμμαχο» αλλά μόνο στο μυαλό ορισμένων με ευσεβείς ρατσιστικούς πόθους). Θέλουν να νομίζουν ότι οι σύγχρονοι Εβραίοι και οι πολέμιοι του αντισημιτισμού μισούν τους Παλαιστίνιους και τους Αραβες όπως εκείνοι, κι επειδή πριν την ισλαμοφοβία τους έρχεται πάντα ο μεγαλύτερος αντισημιτισμός τους, θέλουν να βλέπουν το ένα αντικείμενο του μίσους τους, το μεγαλύτερο, τον εβραϊκό λαό, να μισεί το μικρότερο αντικείμενο του μίσους τους, το Ισλάμ.

Αυτοί οι ακροδεξιοί στον τρόπο σκέψης απέναντι στο φιλοεβραϊκό μέτωπο είναι περίπου όμοιοι και σκέφτονται τα ίδια πράγματα με την 'αντισιωνιστική' και 'αντιιμπεριαλιστική' 'αριστερά' (όλα σε εισαγωγικά) και τον 'φιλοπαλαιστινισμό', και έχουν την ίδια ρατσιστική οριενταλιστική προσέγγιση, με τη διαφορά πως οι ακροδεξιοί είναι ευχαριστημένοι με αυτό, ενώ οι ψευτοαριστεροί πιστεύουν ότι έχουν λόγους για να το πολεμήσουν.

Η "υποστήριξη στο Ισραήλ" έτσι σκέτο και άκριτα δεν είναι το μοναδικό κριτήριο εδώ στη σελίδα.

Πρέπει να γίνεται για λόγους αρχών και αντίθεσης στον αντιεβραϊκό ρατσισμό, όχι για τακτικισμούς.

Ακόμα και στο γνωστό βίντεο με τον Αδωνι να μιλάει υπέρ του Ισραήλ, ο Αδωνις κατά το 90% λέει μόνο για το Ισραήλ ότι είναι δυνατό, εξελιγμένο, είναι φιλικό προς την Ελλάδα, μας δίνει όπλα ενάντια στους Τούρκους, ο Νετανιάχου μιλάει για την Τουρκία, έχουν καλή άμυνα κλπ.

Καλά κάνει, παίζουν κι αυτά τα ρόλο τους, αλλά δεν φτάνουν. Ο Αδωνις δεν έγινε αντι-αντισημίτης.

Εγινε (ορθότερα δίνει την εντύπωση ότι έγινε) φιλο-ισραηλινός.

Εχουν μεγάλη διαφορά τα δύο.

Στην πραγματικότητα, ούτε φιλο-ισραηλινός έγινε, με την έννοια ότι αγαπάει το εβραϊκό κράτος σαν καταφύγιο των Εβραίων.

Αυτό που αγαπάει ο Αδωνις είναι μια στρεβλή ιδέα που έχει για το Ισραήλ που βασίζεται σε δύο αυταπάτες: - η πρώτη ότι είναι πολύ δυνατό κράτος, που κανονίζει τους εχθρούς του, που φτιάχνει όπλα, που μισεί το Ισλάμ και τους μουσουλμάνους και τους κανονίζει ανάλογα - η δεύτερη ότι το Ισραήλ μισεί την Τουρκία και άρα είναι φίλος μας.

Λχ, αν διαβάσει κάποιος την ανάρτηση του Αδωνη "Γιατί θαυμάζω το Ισραήλ;" είναι μια άσκηση στον μιλιταρισμό, στην σωβινιστική πατριδολατρεία, στην άκριτη διαστρεβλωτική αρχαιοπληξία και στον πολεμοχαρή εθνικιστικό παροξυσμό.

Κανένας λόγος αρχής -μόνο ακροδεξιές φαντασιώσεις https://www.facebook.com/adonisgeorgiadi/posts/1337930131035701 Ο Αδ. Γεωργιάδης ζήτησε συγγνώμη και είναι προς τιμήν του αυτό.

Αλλά δεν μπορούμε να τον αγαπήσουμε ξαφνικά παίρνοντας αυτή του την πράξη σαν μοναδικό αποκλειστικό κριτήριο.

Είναι όλα μαζί, είναι και όλα τα υπόλοιπα που τον καθορίζουν.

Θα τον αγαπήσουμε (λέμε τώρα) όταν αποκηρύξει και τα υπόλοιπα.

Χώρια που, ενώ η συγγνώμη του σαν πράξη καθεαυτή ήταν κάτι καλό και μου άρεσε πολύ, όμως το κείμενο της συγγνώμης δεν μου άρεσε όσο θα έπρεπε και τα σημεία της δεν ήταν, κατά τη γνώμη μας, ικανοποιητικά.

Δεν χρειάζεται να πούμε πως αν αλλάξουν τα συμφέροντα στην περιοχή και το Ισραήλ τα βρει με την Τουρκία πόσο "αντι-αντισημίτης" θα εξακολουθήσει να είναι τότε ο Αδωνις.

Ούτε που θα καταλάβουμε πως θα γυρίσει στα παλιά.

Διότι αυτό που κάνει δεν είναι αντι-αντισημιτισμός, ούτε αγνή και άδολη αγάπη για τους Εβραίους ή συμπόνια για τα δεινά τους ή επειδή δεν θέλει να ξαναδεί ένα Ολοκαύτωμα ή επειδή θέλει να βλέπει τους Εβραίους χειραφετημένους.

Δεν το κάνει από λόγους αρχών.

Αν ήταν λόγοι αρχών, θα σταματούσε επίσης να μισεί άλλες μειονότητες.

Διότι είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι σε μία συγκεκριμένη χρονική στιγμή σταμάτησε να μισεί την εβραϊκή ταυτότητα και να είναι ο αντισημίτης που ήταν, όλα καλά κι όλα ωραία, ενώ συνεχίζει να μισεί άλλες ταυτότητες, π.χ. των γκέη, των μεταναστών, των μουσουλμάνων, των Τούρκων, των Αλβανών, να εξακολουθεί να είναι μιλιταριστής, να μισεί τους γκέη, στρατόκαβλος, να πιστεύει στις αηδίες περί ανωτερότητας της ελληνικής φυλής και όλα τα άλλα που ξέρουμε γι' αυτόν.

Για ανθρώπους σαν αυτόν, δεν είναι εύκολο να διαγράψουν μονοκονδυλιά την κοσμοθεωρία τους, όλα αυτά με τα οποία μεγάλωσαν 40 χρόνια.

Μια άλλη πτυχή αυτού του φαινομένου αποτελεί και ο λεγόμενος 'philosemitism', που υποτίθεται εστιάζει στα «πολύ θετικά χαρακτηριστικά των Εβραίων». Φαινομενικά είναι το ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ο σεβασμός ή ο θαυμασμός για τους Εβραίους, την εβραϊκή ιστορία, αλλά και για τα εβραϊκά στερεότυπα.

Συχνά μπορεί να χρησιμοποιείται με καλοπροαίρετο και θετικό τρόπο και ορισμένοι μπορεί να δηλώνουν υπερήφανα "φιλοσημίτες" για να επιβεβαιώσουν τη συμμαχία τους με την εβραϊκή κοινότητα.

Είναι όταν π.χ. κάποιος προτιμά να προσλαμβάνει μόνο Εβραίους δικηγόρους ή μόνο Εβραίους τραπεζίτες ή οικειοποιείται το παραδοσιακό γεύμα του Πάσχα (Passover Seder) για χριστιανικούς θρησκευτικούς σκοπούς Αυτό ίσως δεν είναι γενικά αντισημιτικό.

Ωστόσο, ορισμένοι χρησιμοποιούν τον όρο για να αγκαλιάσουν ή να δικαιολογήσουν την αποδοχή στερεοτυπικών εβραϊκών tropes, όπως το ότι οι Εβραίοι είναι επιδέξιοι στο χειρισμό χρημάτων, ή ότι έχουν καλές διασυνδέσεις με πολιτικούς, μέσα ενημέρωσης και κοινωνικούς ηγέτες κλπ.

Ενώ ο φιλοσημιτισμός φαίνεται να προέρχεται από ένα χώρο σεβασμού ή θαυμασμού ή να προορίζεται ως κομπλιμέντο, εξακολουθεί να ξεχωρίζει τους Εβραίους με βάση πραγματικά ή υποτιθέμενα χαρακτηριστικά.

Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αντισημιτικά στερεότυπα που υποθέτουν ότι οι Εβραίοι είναι εγγενώς διαφορετικοί από τους μη Εβραίους και θεμελιωδώς 'άλλοι'. Και στη χειρότερη περίπτωση, αν δοθεί η κατάλληλη ώθηση, το νόμισμα του φιλοσημιτικού αντισημιτισμού μπορεί εύκολα να αντιστραφεί και όλα αυτά τα πρώην θετικά στερεότυπα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως όπλα εναντίον των Εβραίων.

Διαβάστε: https://www.ajc.org/translatehate/philosemitism Σε όποιον αρέσουν οι αναλογίες, πρόκειται για τον ίδιο λόγο που τα κινήματα για τα δικαιώματα των ζώων έχουν δει τελευταία σημαντική αύξηση της υποστήριξης τους από τους νεοναζί και οπαδούς της 'λευκής υπεροχής' white supremacists: Επειδή πιστεύουν ότι η απαγόρευση της «τελετουργικής σφαγής» ζώων είναι ένας τρόπος να χτυπήσουν μουσουλμάνους, και δευτερευόντως Εβραίους.

Αυτό δεν αποδυναμώνει ούτε κατά ένα μόριο τα δίκαια και τη δεοντολογική θέση των ίδιων των κινημάτων αυτών.

Αυτή είναι η αλήθεια.

Ποτέ κανένας ακροδεξιός δεν συμπάθησε τη μικρή εβραϊκή εστία και τους υποστηρικτές της, ειδικά τους αντιφασίστες και προοδευτικούς εξ αυτών. Είναι μόνο θέμα self-projection. Η συνέχεια στην αναδημοσίευση: https://www.facebook.com/protocolswithoutzion/posts/342493176388194

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης
Update cookies preferences