[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Isaac Albéniz (Isaac Manuel Francisco Albéniz y Pascual, 29 Μαΐου 1860 - 18 Μαΐου 1909) ήταν Ισπανός πιανίστας και συνθέτης, περισσότερο γνωστός για τα έργα του για πιάνο, που βασίζονται σε ιδιώματα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Isaac Albéniz (Isaac Manuel Francisco Albéniz y Pascual, 29 Μαΐου 1860 - 18 Μαΐου 1909) ήταν Ισπανός πιανίστας και συνθέτης, περισσότερο γνωστός για τα έργα του για πιάνο, που βασίζονται σε ιδιώματα της φολκ μουσικής.

Πολλές συνθέσεις του μεταγράφηκαν για κιθάρα.

Γεννήθηκε στο Camprodon της Καταλονίας από τον Ángel Albéniz και τη σύζυγό του Dolors Pascual και ως παιδί-θαύμα άρχισε να εμφανίζεται από την ηλικία των τεσσάρων ετών σε παραστάσεις παίζοντας πιάνο.

Στα επτά του χρόνια, μελετώντας με τον καθηγητή πιάνου Antoine Francois Marmontes, πέρασε τις εισαγωγικές εξετάσεις στο Ωδείο των Παρισίων (Conservatoire de Paris), δεν έγινε όμως δεκτός λόγω του νεαρού της ηλικίας του, και φοίτησε στο Ωδείο της Μαδρίτης.

Εννέα χρονών ξεκίνησε περιοδείες και εμφανίσεις στη βόρεια Ισπανία με τον πατέρα του και την αδερφή του Κλημεντίνη (Clementina) ενώ στα δώδεκά του προσπάθησε να φύγει μόνος του μακριά από το σπίτι.

Στα δεκαπέντε του είχε ήδη δώσει συναυλίες σε όλο τον κόσμο.

Μετά από μια σύντομη φοίτηση στο Ωδείο της Λειψίας, όπου μελέτησε πιάνο με τον Louis Maas και σύνθεση με τον Salomon Jadassohn , μαθητές του Φραντς Λιστ, στα 1876 συνέχισε με υποτροφία στο Βασιλικό Ωδείο των Βρυξελλών στην τάξη του Louis Brassin, μαθητή του Moscheles, όπου μάλιστα το 1879 κέρδισε και το πρώτο βραβείο πιάνου . Από τη μαθητεία του και την εξάσκηση πρέπει να απέκτησε εντυπωσιακή πιανιστική τεχνική.

Στα 1880 πήγε στη Βουδαπέστη, για να συναντήσει τον Φραντς Λιστ, χωρίς αποτέλεσμα όμως, καθώς ο τελευταίος έλειπε στην Βαϊμάρη της Γερμανίας.

Στα 1883 συνάντησε το συνθέτη και δάσκαλο της μουσικής Φίλιππο Πεντρέλ (Felip Pedrell), που τον παρακίνησε να εμπνευστεί από την ισπανική μουσική παράδοση.

Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε τη μαθήτριά του Rosina Jordana και απέκτησε τρία παιδιά: την Blanca, τη Λάουρα (που έγινε ζωγράφος) και τον Αλφόνσο (ο οποίος σε νεαρή ηλικία έπαιζε στη Ρεάλ Μαδρίτης και αργότερα έγινε διπλωμάτης). Το 1885 μετακόμισαν στη Μαδρίτη, όπου ο Αλμπένιθ γρήγορα καθιερώθηκε ως δάσκαλος πιάνου.

Δεν υπάρχουν ηχογραφήσεις, ώστε ν' ακούσουμε τον Αλμπένιθ ως πιανίστα, διαβάζουμε όμως σε κριτική του 1886 πως ο Αλμπένιθ είναι «παθιασμένος και φλογερός ερμηνευτής, ο οποίος άλλοτε εκφράζεται ποιητικά κι άλλοτε σχεδόν κακομεταχειρίζεται το πιάνο, κοντολογίς κάποιος ο οποίος παρασύρει και συναρπάζει τον ακροατή του». Το παίξιμό του στις συναυλίες ήταν τόσο εντυπωσιακό που συγκρίθηκε συχνά με αυτό των Λιστ και Anton Rubinstein Μεταξύ 1890 και 1900 ο Αλμπένιθ έζησε στο Λονδίνο και το Παρίσι και έγραψε κυρίως όπερες (Μέρλιν, Λάνσελοτ). Γύρω στα 1900 άρχισε να υποφέρει από τα νεφρά του και ξανάρχισε να συνθέτει έργα για πιάνο.

Στα 1909 τιμήθηκε με τον Μεγαλόσταυρο της Λεγεώνας της Τιμής στη Γαλλία, και λίγες εβδομάδες αργότερα (στις 18 Μαΐου) πέθανε σε ηλικία μόλις 48 ετών από νεφρική ανεπάρκεια στο Cambo-les-Bains και τάφηκε στην Βαρκελώνη.

To 1935 ο Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα αφιέρωσε στον Αλμπένιθ ένα ποίημά του: Epitafio a Isaac Albéniz (Esta piedra que vemos levantada sobre hierbas de muerte y barro oscuro Κατάλογος έργων Όπερες Το μαγικό οπάλιο Henry Clifford Pepita Jiménez Merlin Lancelot (ανολοκλήρωτη) Θαρθουέλες (Zarzuelae) Cuanto más viejo (Χαμένο) Catalanes de Gracia (Χαμένο) El canto de salvación (Χαμένο) San Antonio de la Florida La real hembra Έργα για πιάνο Tres suites antiguas (Τρεις αρχαίες σουίτες) (1885–1886) Chants d'Espagne, Op. 232 Suite española (Ισπανική σουίτα), Op. 47. (Σ’ αυτή περιέχονται τα γνωστά: Granada, Cataluña, Sevilla, Cádiz, Asturias, Aragón, Castilla και Cuba) Suite española, Op. 97. (Με τέσσερα κομμάτια: Zaragoza, Sevilla, Cadiz-gaditana, και Zambra granadina, 1889) España, Op. 165. . Doce piezas características (Δώδεκα χαρακτηριστικά κομμάτια, 1888) Recuerdos de viaje (Ταξιδιωτικές αναμνήσεις), Op. 71. (Με εφτά κομμάτια: En el mar, Leyenda, Alborada, En la Alhambra, Puerta de Tierra, Rumores de la caleta, En la playa, 1886–1887) Iberia (Σουίτα για πιάνο) La Vega Navarra (Ολοκληρώθηκε από το μαθητή του Déodat de Séverac) Azulejos (ανολοκλήρωτο) Rapsodia española (Ισπανική ραψωδία, 1887) #IsaacAlbéniz

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης
Update cookies preferences