Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι αποικίες των Αβάντων στη Μεσόγειο: Οι πρώιμες κτίσεις των Χαλκιδέων Η έναρξη των υπερπόντιων εξερευνήσεων των Χαλκιδέων θαλασσοπόρων χάνεται στο χρόνο.

Από τα μέσα της 3ης χιλ. π.Χ. η Εύβοια αποτελούσε έναν σημαντικό κόμβο «σε θαλάσσια εμπορικά δίκτυα μικρής και μεγάλης εμβέλειας». Η Χαλκίδα, ως κυρίαρχη πόλη της νήσου ξεκίνησε να αναζητάει νέους, πιο μακρινούς ορίζοντες πολύ πριν από τα Τρωικά, όπως υποδεικνύει και η συμμετοχή των Αβάντων στην Αργοναυτική εκστρατεία: Σύμφωνα με το σχετικό μύθο, ο γιός του Άβαντα, Κάνηθος, έστειλε το δικό του παιδί, τον Κάνθο από την ευβοϊκή Κήρινθο, να συντροφεύσει τον Ιάσονα.

Όμως αυτός «περιπλανήθηκε και χάθηκε στα πιο απομακρυσμένα άκρα της Λιβύης», όπου και τάφηκε.

Η θαλασσινή περιπέτεια της Αργούς και του πληρώματός της πιθανώς στηρίχθηκε και εξιστορεί —με τον τρόπο που τότε μπορούσαν— τις πρώτες εξερευνήσεις της Μεσογείου θάλασσας.

Συνοψίζοντας τα προγραφέντα, είδαμε πως οι Άβαντες εξουσίαζαν όλη την Εύβοια, κέντρο τους όμως ήταν η Χαλκίδα.

Ανέκαθεν άλλωστε, «όποιος κρατούσε τη Χαλκίδα, κρατούσε την Εύβοια». Οπότε, οι πόλεις που ίδρυσαν οι Άβαντες στα τέλη της Μυκηναϊκής Περιόδου (12ος αι. π.Χ.) μπορούν να θεωρηθούν πρώιμες αποικίες της Χαλκίδας.

Γιατί όμως δημιουργήθηκαν; «Μετά τα Τρωικά οι μεταναστεύσεις και οι νέες εγκαταστάσεις εξακολούθησαν στην Ελλάδα, με τέτοιο τρόπο ώστε εξαιτίας της έλλειψης ησυχίας, δεν μπόρεσε αυτή να αναπτυχθεί.

Πράγματι, η μεγάλη βραδύτητα στην επιστροφή των Ελλήνων από την Τροία είχε προκαλέσει πολλές πολιτικές μεταβολές, καθ’ όσον συχνές στάσεις γίνονταν στις πόλεις και όσοι κατά συνεπεία εξορίζονταν ίδρυαν νέες». Ήταν όμως η εξασθένηση από την τρωική εκστρατεία, οι μετακινήσεις των φύλων και οι τοπικές ταραχές οι μόνες αιτίες που οδήγησαν και τη Χαλκίδα να συμμετάσχει στην ευρύτερη διαδικασία που σήμερα αποκαλούμε Α’ Ελληνικό Αποικισμό και διήρκησε ώς την ανατολή του 8ου αι. π.Χ. περίπου; Θεωρώ πως όχι: Η θέση που ιδρύθηκαν οι αποικίες των Αβάντων, ειδικά αυτές στην Ιλλυρία, στα νότια της Ανδριατικής θάλασσας, φανερώνουν γεωστρατηγική, επεκτατική και εμπορική πολιτική επιλογή, καθώς βρίσκονται ακριβώς πάνω στο θαλάσσιο δρόμο που οδηγούσε στην Ιταλία και στην «Άγρια Δύση» της αρχαιότητας.

Μέσω της ίδρυσης ορισμένων νέων πατρίδων δηλαδή, οι Άβαντες πιθανότατα διασφάλισαν την επιβίωσή τους και διεύρυναν τα συμφέροντά τους, εντός ενός παλιού κόσμου που κατέρρεε και άλλαζε ραγδαία.

Οι πρώτες κτίσεις των Αβάντων, κατά τη διάρκεια του 12ου αι. π.Χ., έθεσαν τις βάσεις ώστε να δημιουργηθεί ένα γιγάντιο —για την εποχή του— θαλάσσιο εμπορικό δίκτυο.

Αυτές καταμετρώνται ως πρώιμες αποικίες της Χαλκίδας και ήταν οι εξής: 1. Ο Οθρωνός 2. Η Αμαντία 3. Το Θρόνιο 4. Ο Ωρικός 5. Η Εύβοια (στην Έδεσσα) 6. Οι Κάνες Απόσπασμα από το βιβλίο μου «Οι άγνωστοι πρωτοπόροι της μεσογείου», σελ. 30-31 (3η έκδοση, square books, 2024). Βιβλιογραφία διαθέσιμη στο βιβλίο. Φωτογραφία: Πεντηκόντορος της εποχής του Α΄ και Β΄ Ελληνικού Αποικισμού.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους