Χορεύοντας Πάνω σε Πτώματα ή αλλιώς η θεσμική υποκρισία και η λοβοτομή της Ευρώπης. Εάν η υποκρισία ήταν ολυμπιακό άθλημα, το ευρωπαϊκό κατεστημένο και η EBU θα κατακτούσαν το χρυσό χωρίς καν να...
Χορεύοντας Πάνω σε Πτώματα ή αλλιώς η θεσμική υποκρισία και η λοβοτομή της Ευρώπης.
Εάν η υποκρισία ήταν ολυμπιακό άθλημα, το ευρωπαϊκό κατεστημένο και η EBU θα κατακτούσαν το χρυσό χωρίς καν να ιδρώσουν.
Το 2022, όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία, η «πολιτισμένη» Ευρώπη έσπευσε να την εξοστρακίσει από τη Eurovision μέσα σε μια νύχτα.
Σήμερα, απέναντι στο Ισραήλ, το οποίο έχει ισοπεδώσει τη Γάζα, βομβαρδίζει τον Λίβανο και κατασφάζει αμάχους σε κοινή θέα, η ίδια Ευρώπη σφυρίζει αδιάφορα.
Τα διπλά στάνταρ των κρατών δεν είναι απλώς εξοργιστικά· είναι χυδαία συνένοχα.
Η ρωσική εισβολή «δυσφημεί» τον διαγωνισμό, αλλά ένα κράτος που διαπράττει γενοκτονία τον «εξωραΐζει»; Περισσότεροι από 1.100 καλλιτέχνες φωνάζουν «Όχι Μουσική για Γενοκτονία» (No Music For Genocide). Χώρες με αξιοπρέπεια, όπως η Ισπανία, η Ιρλανδία και η Σλοβενία, γυρνούν την πλάτη στο τηλεοπτικό πανηγύρι, προβάλλοντας παλαιστινιακά ντοκιμαντέρ αντί για κιτς φιέστες βαμμένες με αίμα.
Κι όμως, κόντρα σε αυτή τη θύελλα αντιδράσεων, το Ισραήλ τερμάτισε δεύτερο.
Οφείλω να κάνω αναφορά και στις πέντε χώρες — η Ισπανία, η Ιρλανδία, η Ολλανδία, η Σλοβενία και η Ισλανδία— για το μποϊκοτάζ που έκαναν στον διαγωνισμό, διαμαρτυρόμενες για τη συμμετοχή του Israel.
Πώς εξηγείται αυτό το παραλήρημα; Οι New York Times απέδειξαν τον ωμό κρατικό παρεμβατισμό, με την κυβέρνηση Νετανιάχου να ενορχηστρώνει την εργαλειοποίηση του κενού των 20 ψήφων ανά θεατή την προηγούμενη χρονιά.
Όμως, ας είμαστε ειλικρινείς: αν αυτό το αποτέλεσμα δεν είναι αποκλειστικό προϊόν μαζικής χειραγώγησης από τις μυστικές υπηρεσίες και τους μηχανισμούς προπαγάνδας του Ισραήλ, τότε μιλάμε για την απόλυτη, ανίατη λοβοτομή της δυτικής κοινωνίας.
Αν υπάρχουν εκατομμύρια απλοί πολίτες που παρακολουθούν live τη σφαγή αμάχων και μετά παίρνουν το κινητό τους για να στηρίξουν τον θύτη, τότε ο κόσμος μας έχει νοσήσει βαθιά.
Είναι άλλο να σιωπάς από δειλία, και άλλο να χειροκροτείς τον δήμιο στον ρυθμό ενός ποπ τραγουδιού.
Η διοργάνωση δεν ήταν γιορτή της μουσικής· ήταν το ξέπλυμα μιας σφαγής, με τη διεθνή κοινότητα και το κοινό σε ρόλο πρόθυμου κομπάρσου. . Κείμενο: pd
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους