Είπα ότι δεν θα συγκινηθώ προχθές, αλλά δεν τα κατάφερα, αφού όταν ανεβαίνεις στη σκηνή δεν είναι εύκολο πράγμα... Ιδιαίτερα όταν η στιγμή συνοδεύεται από μνήμες. Το Ματωμένο βουνό γράφτηκε σε μια...
Είπα ότι δεν θα συγκινηθώ προχθές, αλλά δεν τα κατάφερα, αφού όταν ανεβαίνεις στη σκηνή δεν είναι εύκολο πράγμα... Ιδιαίτερα όταν η στιγμή συνοδεύεται από μνήμες. Το Ματωμένο βουνό γράφτηκε σε μια δύσκολη στιγμή της ζωής μου, αλλά εκτός από τα πολλά μηνύματα που ήθελα να περάσω, αυτό το διήγημα συνοψίζει και τα όσα τράβηξαν οι πρόσφυγες παππούδες μας, οι οποίοι, αφού κατάφεραν να σταθούν στα πόδια τους, βρέθηκαν ξανά αντιμέτωποι με τον πόλεμο το 1940 και βίωσαν και πάλι σημαντικότατες απώλειες.
Η θεατρική ομάδα που το ανέβασε απαρτιζόταν από νέα παιδιά, χωρίς μεγάλη εμπειρία στο σανίδι.
Κι όμως μάς συγκλόνισαν με το παίξιμό τους.
Άλλωστε όλες οι ομάδες της «Γεια Χαρά», του Συλλόγου Παρανεστιωτών Θεσσαλονίκης, είναι κομμάτι της ζωής μου και η αγάπη μου προς όλους αυτούς τους ανθρώπους δεν περιγράφεται με λόγια.
Ιδιαίτερα δε η εκπληκτική Αναστασία Θυμιοπούλου, που έκανε τη σκηνοθεσία και τη θεατρική διασκευή, είναι ο ακρογωνιαιος λίθος της σχέσης μου με το θέατρο, αφού έχουμε κάνει μαζί υπέροχα πράγματα όλα αυτά τα χρόνια.
Για την ιστορία να αναφέρω ότι πριν 11 χρόνια η θεατρική ομάδα του 6ου Πειραματικού Διαπολιτισμικού ΔΣ Ελευθερίου Κορδελιού στους Μαθητικούς Θεατρικούς Αγώνες "Ακτίς Ονείρου 2015", είχε ανεβάσει ξανά το ίδιο έργο και απέσπασε το βραβείο καλύτερης θεατρικής ερμηνείας.
Τέλος να αναφέρω ότι η προχθεσινή παράσταση είχε φιλανθρωπικό σκοπό, σε συνεργασία με τον Σύλλογο "Πεφταστέρι". Εύχομαι υγεία σε όλους και να σταματήσουν επιτέλους οι πόλεμοι που κατασπαράζουν τις σάρκες του κόσμου μας...
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους