Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δύο τρία πραγματάκια τώρα που κάθισε το γκλίτερ από τη χθεσινοβραδινή Eurovision.

Δεν θυμάμαι να χάρηκα τόσο πολύ με τη νίκη μιας χώρας που ΔΕΝ είναι η Ελλάδα ή η Κύπρος. Το Ισραήλ βρέθηκε στη λάθος πλευρά της αναμέτρησης Δαβίδ - Γολιάθ (oh the fucking irony), ξοδεύοντας εκατομμύρια για να αγοράσει πρακτικά το έπαθλο και να ξεπλύνει μέσω της ποπ κουλτούρας τα εγκλήματα του ακροδεξιού Μπίμπι (υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον σχετικό ρεπορτάζ των New York Times), μόνο και μόνο για να την φάει στο δόξα πατρί από την “ασήμαντη” και “μάνα μου ρε” Βουλγαρία που εκτοξεύτηκε σαν σφεντόνα τα τελευταία 24ωρα με το μπιτάτο, μεταδοτικό και αυθάδικο Bangaranga.

Και μόνο γι’ αυτό η μικρή Dara αξίζει μια θέση στο πάνθεον των αθανάτων της Eurovision - έσωσε κυριολεκτικά στο παρά πέντε την αξιοπρέπεια του θεσμού.

Όσο για τα δικά μας, για άλλη μια χρονιά αποδείχθηκε πως όλο αυτό το hype που ήθελε όλη την Ευρώπη “να υποκλίνεται στον Ακύλα” ή να “χορεύει στους ρυθμούς του Jalla” ήταν και πάλι μόνο μέσα στο μυαλό μας, αποκύημα της εθνικής φαντασίωσης του “κέντρου της διεθνούς προσοχής” που ζούμε οι ελληνόφωνοι γενικά και δυστυχώς όχι μόνο σε σχέση με τη Eurovision. ΥΓ1 Ευτυχώς που υπάρχουν και οι επιτροπές.

Αλλιώς κάθε Μάιο θα διαγωνίζονται 50 χώρες για να νικάει το Ισραήλ στις “προτιμήσεις” του κοινού ΥΓ2 Της Φινλανδίας ήταν τραγουδάρα, επιμένω.

Πιθανόν έπεσε θύμα της ίδιας της σιγουριάς της και των δημοσκοπήσεων. Ίσως τελικά να έχει ελπίδες και η ΔΗΠΑ, έτσι Μάριε;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους