Για ένα πάρκο ειρήνης στη Νεκρή Ζώνη ✍️Χρίστος Αχνιώτης Η πυρκαγιά που ξέσπασε την περασμένη εβδομάδα, στις 9 του Μάη, στην περιοχή μεταξύ Βορείου Πόλου και Χαμίτ Μάντρων και η οποία κατέστρεψε...

Πλήρες Κείμενο:

Για ένα πάρκο ειρήνης στη Νεκρή Ζώνη ✍️Χρίστος Αχνιώτης Η πυρκαγιά που ξέσπασε την περασμένη εβδομάδα, στις 9 του Μάη, στην περιοχή μεταξύ Βορείου Πόλου και Χαμίτ Μάντρων και η οποία κατέστρεψε σημαντικό μέρος γεωργικής γης, πέραν των άλλων ζητημάτων -πρακτικών και ασφάλειας- που προέκυψαν, αποτελεί και μια καλή αφορμή για να αναδειχθεί ξανά ο ρόλος και η σημασία που έχει δυνητικά η νεκρή ζώνη στις διεκδικήσεις μας σε σχέση με την ειρήνη και την επανένωση της χώρας.

Η επαναδιεκδίκηση και μεταμόρφωση της περιοχής που καλύπτει η νεκρή ζώνη, πριν από την όποια συμφωνία συνολικής επίλυσης του Κυπριακού, αν και όποτε αυτή επιτευχθεί, δεν είναι καινούργια ιδέα ανάμεσα στους ακτιβιστές της επανένωσης.

Υπενθυμίζουμε, μάλιστα, τη σύντομη κατάληψη σημείου της νεκρής ζώνης στο κέντρο της Λευκωσίας τον Μάρτιο του 2017 από ομάδα Τ/κ και Ε/κ αντιμιλαταριστ(ρι)ών σε ένα συμβολικό εγχείρημα κήρυξής του σε πάρκο.

Ωστόσο, δεν έχει τεθεί ξεκάθαρα, με συστηματικότητα και επιμονή ως αίτημα από το κίνημα της επανένωσης, όπως τίθεται, για παράδειγμα, η διάνοιξη περισσότερων οδοφραγμάτων ή άλλα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης.

Το συγκεκριμένο σημείο στην περιοχή του Καϊμακλιού είναι αρκετά πλατύ σε σύγκριση με άλλα σημεία της νεκρής ζώνης στην περιοχή της Λευκωσίας και θα μπορούσε να αποτελέσει το πρώτο δικοινοτικό πάρκο της χώρας στη νεκρή ζώνη.

Ο χώρος θα μπορούσε να μετατραπεί από σιτοβολώνας και εστία κινδύνου για φωτιές σε μια έκταση πρασίνου, με χώρους για αθλητικές και πολιτιστικές δραστηριότητες για παιδιά και ενήλικες, και μέσω υποδομών ήπιας ανάπλασης, όπως ποδηλατόδρομοι και πεζόδρομοι, να επικοινωνήσει με και να ενώσει άλλα σημεία της πρωτεύουσας.

Κόντρα στις πολιτικές των τελευταίων κυβερνήσεων που θέλουν την πράσινη γραμμή σκληρό σύνορο, για να συνεχίσουν να λυμαίνονται τη μισή ελληνική Κύπρο, και κόντρα στην κανονικοποίηση της διχοτόμησης, μέσω και της προώθησης από πλευράς της σημερινής κυβέρνησης της ένταξης της χώρας στη ζώνη Σένγκεν, θα μπορούσαμε να διεκδικήσουμε τη μετατροπή της νεκρής ζώνης σε χώρο συνεύρεσης και επαφής των ανθρώπων της χώρας.

Ενάντια στη χρήση της ως πεδίου αντιπαράθεσης και εθνικιστικού ανταγωνισμού και ως χώρου για κυνήγι μεταναστ(ρι)ών, στα πλαίσια των υπηρεσιών των κυβερνώντων προς την Ευρώπη Φρούριο, η νεκρή ζώνη θα μπορούσε να μετατραπεί, τουλάχιστον μέρος της, σε εθνικό πάρκο και περιοχή προστασίας της άγριας ζωής, δεδομένου ότι κάποια από τα περίπου 346 τετραγωνικά χιλιόμετρα που καλύπτει παρουσιάζουν μάλλον υψηλή βιοποικιλότητα λόγω της μακροχρόνιας μειωμένης ανθρώπινης παρέμβασης.

Η διεκδίκηση της νεκρής ζώνης ως ενός κοινού χώρου για όλα αυτά τα άτομα που αισθάνονται ότι χωρούν σε όλη την Κύπρο και επομένως δεν χωρούν σε κανένα από τα δύο κομμάτια της ξεχωριστά, θα πρέπει να αποτελεί βασικό πρόταγμα του κινήματος της ειρήνης και της επανένωσης τα επόμενα χρόνια.

Θα μπορούσαμε, με άλλα λόγια, να διεκδικήσουμε και να επιχειρήσουμε τη μικρογραφία της Κύπρου που ονειρευόμαστε, έναν ασφαλή χώρο για τη φύση και όλα τα πλάσματα του τόπου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους