Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένας πρώτος απολογισμός! Το συνέδριο «Η φιλία στην εκπαίδευση και στη συμβουλευτική σταδιοδρομίας» ήταν τελικά κάτι πολύ περισσότερο από μια τυπική επιστημονική συνάντηση.

Αναδύθηκε ως ένα πολυφωνικό και διεπιστημονικό πεδίο όπου η φιλία αντιμετωπίστηκε όχι ως «δευτερεύον» κοινωνικό φαινόμενο, αλλά ως θεμελιώδης άξονας ανθρώπινης ανάπτυξης, παιδαγωγικής, ψυχικής υγείας, επαγγελματικής πορείας και κοινωνικής συνοχής.

Εκτιμώ ότι το συνέδριο πέτυχε τρεις μεγάλες θεωρητικές και παιδαγωγικές μετατοπίσεις: 1. Μετατόπιση από το άτομο στη σχέση Οι περισσότερες εισηγήσεις απομακρύνθηκαν από ατομοκεντρικά μοντέλα και αντιμετώπισαν τη φιλία ως: σχεσιακό οικοσύστημα, δυναμικό πεδίο συν-ρύθμισης, δίκτυο αλληλεπίδρασης, χώρο διαμόρφωσης ταυτότητας και ανθεκτικότητας.

Αυτό ήταν ιδιαίτερα εμφανές στις εργασίες για: τη Μεταζωική Θεωρία της Φιλίας, τη φιλία ως οικολογία σχέσεων, τους «σημαντικούς άλλους», τις κβαντικές μεταφορές, τη φιλία ως κοινωνικό κεφάλαιο, τη φιλία και το φύλο.

Το συνέδριο ουσιαστικά οικοδόμησε ένα νέο θεωρητικό λεξιλόγιο όπου η σχέση προηγείται της οντότητας.

Αυτό αποτελεί ίσως το βαθύτερο φιλοσοφικό του αποτύπωμα. 2. Επανανοηματοδότηση της φιλίας ως παιδαγωγικής δύναμης Η φιλία παρουσιάστηκε όχι απλώς ως κοινωνική εμπειρία, αλλά ως μορφή μάθησης, πεδίο συναισθηματικής ανάπτυξης, εργαλείο κοινωνικοσυναισθηματικής εκπαίδευσης, πλαίσιο ηθικής διαμόρφωσης, μηχανισμός συμπερίληψης.

Οι εισηγήσεις για τη λογοτεχνία, τη δημιουργική γραφή, τη Φυσική Αγωγή, την κοινωνικοσυναισθηματική μάθηση, τα ψηφιακά δίκτυα, τις κινηματογραφικές αφηγήσεις, έδειξαν ότι το συνέδριο βλέπει το σχολείο όχι μόνο ως χώρο μετάδοσης γνώσης αλλά ως οικοσύστημα σχέσεων.

Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι η φιλία παρουσιάστηκε ως προστατευτικός παράγοντας, πεδίο ανθεκτικότητας, χώρος ψυχικής ευημερίας, αντίδοτο στην απομόνωση. 3. Επέκταση της φιλίας πέρα από τα παραδοσιακά όρια Το συνέδριο δεν περιορίστηκε στις κλασικές ψυχολογικές ή παιδαγωγικές προσεγγίσεις.

Αντίθετα εισήγαγε πολιτική θεωρία, φιλοσοφία, οικολογία, θεωρία δικτύων, κβαντικές μεταφορές, μεταζωική σκέψη, ψηφιακή κοινωνικοποίηση, θεωρία κοινωνικού κεφαλαίου.

Αυτό του προσδίδει έναν έντονα σύγχρονο και πρωτοποριακό χαρακτήρα.

Οι εργασίες για τον Schmitt, τον Αριστοτέλη, τον Bourdieu, τη Lou Andreas-Salomé, την κβαντική διεμπλοκή, τα ψηφιακά οικοσυστήματα, ανέδειξαν ότι η φιλία αντιμετωπίζεται πλέον ως πολιτικό, υπαρξιακό, τεχνολογικό, ηθικό και πολιτισμικό φαινόμενο.

Ειδικά χαρακτηριστικά του συνεδρίου Α) Διεπιστημονικότητα Το συνέδριο ένωσε ψυχολογία, παιδαγωγική, φιλοσοφία, κοινωνιολογία, λογοτεχνία, συμβουλευτική, θεωρία επικοινωνίας, μαθηματικές και κβαντικές μεταφορές.

Αυτό είναι από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά του. Β) Ισορροπία θεωρίας και εφαρμογής Υπήρξε εντυπωσιακή ισορροπία ανάμεσα: σε θεωρητικές εισηγήσεις υψηλής αφαίρεσης, και σε πρακτικές/εφαρμοσμένες παρεμβάσεις.

Για παράδειγμα: από τον Αριστοτέλη και τον Schmitt, πέρασε στη Φυσική Αγωγή, στην κοινωνικοσυναισθηματική εκπαίδευση, στη συμβουλευτική, στα ψηφιακά δίκτυα, στην οπτικοακουστική αφήγηση. Γ) Συναισθηματική και υπαρξιακή πυκνότητα Σε αντίθεση με πολλά ακαδημαϊκά συνέδρια, εδώ υπήρξε έντονο υπαρξιακό και συναισθηματικό στοιχείο: απώλεια φιλίας, πένθος, μοναξιά, ανάγκη του ανήκειν, παιδικότητα, ενσυναίσθηση, μη κατοχικές σχέσεις, συναισθηματική ανασυγκρότηση.

Αυτό έδωσε στο συνέδριο ανθρώπινη θερμοκρασία. Δ) Η ιδιαίτερη συμβολή της Μεταζωικής προσέγγισης Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία είναι ότι το συνέδριο φαίνεται να συγκροτεί σταδιακά ένα νέο θεωρητικό πεδίο: μια «Μεταζωική Θεωρία της Φιλίας». Η μεταζωική προσέγγιση διαπερνά αρκετές εισηγήσεις, λειτουργεί ως συνδετικός ιστός, και επηρεάζει τον τρόπο που νοείται η σχέση, η ταυτότητα, η εκπαίδευση και η συμβουλευτική.

Δεν παρουσιάζεται απλώς ως μία θεωρία ανάμεσα σε άλλες, αλλά ως πιθανός νέος ορίζοντας κατανόησης των ανθρώπινων σχέσεων.

Πιθανές επιστημονικές προοπτικές Η πρώτη θερμή αίσθηση που έχω είναι ότι το συνέδριο μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για: συλλογικό τόμο (τα Πρακτικά του Συνεδρίου), θεματικό επιστημονικό περιοδικό, νέο θεωρητικό δίκτυο, μελλοντικά συνέδρια, ερευνητικές ομάδες γύρω από τη φιλία, τις οικολογίες σχέσεων, τη σχεσιακή παιδαγωγική, τη μεταζωική θεωρία, την κοινωνικο-συναισθηματική μάθηση.

Συνολικός απολογισμός Το συνέδριο δείχνει να πέτυχε κάτι σπάνιο: να μετατρέψει μια καθημερινή ανθρώπινη εμπειρία -τη φιλία- σε σοβαρό επιστημονικό, φιλοσοφικό και παιδαγωγικό αντικείμενο χωρίς να χάσει τη ζωντάνια και τη συναισθηματική της ουσία.

Η μεγαλύτερη επιτυχία του ίσως βρίσκεται στο ότι δεν αντιμετώπισε τη φιλία ως «ήπιο» θέμα, αλλά ως κεντρικό μηχανισμό ανθρώπινης ύπαρξης, μάθησης, ανθεκτικότητας και κοινωνικής συνοχής στον 21ο αιώνα. Οι σύνεδροι πάντως ζήτησαν συνέχεια!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους